Η Νταϊάνα Βαρδάξη φτιάχνει κοσμήματα από πετράδια και μουσική!

 

Στην προηγούμενη της ζωή η Νταϊάνα ήταν γάτα. Καθώς περιπλανιόταν μια ηλιόλουστη μέρα στη Λεωχάρους -που ο ήλιος έδειχνε το μαύρο της τρίχωμα πιο λαμπερό από ποτέ- άκουσε φευγαλέα ένα μύθο για μια γυναίκα που είχε μπλε και πράσινα μάτια.

lifemagazinegr_blog_melinas_diana_vardaksi_2

Η γυναίκα αυτή ζούσε μέσα σε μια τεράστια πυραμίδα που όπως έλεγαν τη φύλαγε ο Κένταυρος. Επειδή δε μπορούσε να ξεφύγει από τη φρουρά, έφτιαξε στο μυαλό της έναν δικό της κόσμο. Στο μέρος εκείνο ξυπνούσε κάθε πρωί κάτω από φυλλωσιές και μεγάλα δέντρα. Ορισμένες φορές την επισκεπτόταν η Αριάδνη για να της παίξει πιάνο, μιας και εκείνη αγαπούσε πολύ τη μουσική. Ο θρύλος λέει ότι η γυναίκα αυτή τα βράδια χόρευε κρυφά σε κήπους που φωτίζονταν από λευκά φεγγάρια, φορώντας μαύρα και κόκκινα κοσμήματα . Η Νταϊάνα την ίδια εκείνη νύχτα ονειρεύτηκε πως κατάφερε να χορέψει για δεκαεπτά συνεχόμενες μέρες φορώντας τις δαντέλες και τα πετράδια των ωραίων κυριών της Γαλλίας.

lifemagazinegr_blog_melinas_diana_vardaksi_10

Η σειρά των κοσμημάτων σου ονομάζεται “Cat Black” . Θέλω να μου πεις αν πίσω από αυτή την ονομασία κρύβεται η αγάπη σου για τις γάτες ή η αδυναμία σου για το poster του Steinlen “Le chat noir” .

Εμ, κάποτε μου άρεσε πολύ αυτό το poster, εξακολουθεί να μου αρέσει δηλαδή, αλλά μεγαλώνοντας αρχίζουν να αλλάζουν τα γούστα, οπότε όχι, δεν πιστεύω ότι οφείλεται εκεί. Σίγουρα προέκυψε από την αδυναμία μου για τις γάτες και ιδιαίτερα για τις μαύρες γάτες. (Ξέρεις υπάρχει αυτή η χαζή προκατάληψη, οπότε θέλω να είμαι αντιδραστική). Εκείνη την περίοδο μάλιστα είχε γράψει και ένας φίλος μου ένα τραγούδι για τη γάτα μου που ήταν μαύρη, οπότε όλα αυτά μαζί κούμπωσαν κάπως.

lifemagazinegr_blog_melinas_diana_vardaksi_4

Πότε έπιασες τον εαυτό σου πρώτη φόρα να νιώθει ότι αυτό που θέλει να κάνει είναι να φτιάχνει κοσμήματα;

Η αλήθεια είναι ότι δεν βίωσα αυτό που νιώθεις όταν συμβαίνει μια τεράστια αποκάλυψη και λες “Ναι, αυτό είναι!”. Στην περίπτωσή μου συνέβη πιο αργά, πιο σταδιακά. Πάντα έφτιαχνα πράγματα αλλά η στιγμή αυτή έφτασε όταν κατάλαβα ότι δεν με κάλυπτε η δουλειά που έκανα. Έως τότε ασχολούμουν με το μακιγιάζ ιδιαίτερα για βιντεοκλιπ και επιδείξεις μόδας, που ήταν κάτι το ενδιαφέρον, αλλά με είχε κουράσει κάπως, οπότε  αποφάσισα να απομακρυνθώ για κάποιο διάστημα. Σκεφτόμουν να ξεκινήσω ως freelancer και να φτιάξω καλύτερα το book μου.

lifemagazinegr_blog_melinas_diana_vardaksi_11Εν τέλει, έκανα μια μεγάλη παύση και ξαφνικά άρχισα σιγά σιγά να φτιάχνω λίγο πιο συστηματικά κοσμήματα , κυρίως για θεραπευτικούς λόγους επειδή ήθελα να κάνω κάτι δημιουργικό. Τα κοσμήματα βέβαια που έκανα πριν περίπου 8 χρόνια διαφέρουν πολύ και σε ύφος και ως αποτέλεσμα από αυτά που κάνω σήμερα.Όσο περνάει ο καιρός αλλάζεις. Αλλάζουν τα πράγματα που κάνεις, η μουσική που ακούς, όλα κάπως διαφοροποιούνται.

Βλέπω ότι στο χώρο σου, το Neon Raum, φιλοξενούνται , πέρα από τα κοσμήματά σου, και διάφορα άλλα πράγματα. Πες μου, τι συμβαίνει εδώ;

Τον χώρο στην οδό Λεωχάρους 17 τον φτιάξαμε με τον Σωτήρη 4 χρόνια πριν. Αυτός είχε πιο έντονα την ιδέα ενός χώρου, ενώ εγώ ήμουν κάπως πιο επιφυλακτική. Μόλις το επισκεφτήκαμε για να το δούμε αμέσως  το ερωτεύτηκα και απλώς είπα “Ας το κάνουμε!” χωρίς δεύτερη σκέψη.

lifemagazinegr_blog_melinas_diana_vardaksi_8

Χρειαζόμασταν γενικότερα έναν χώρο στον οποίο να μπορούμε να έχουμε τα πράγματά μας αλλά και να δουλεύουμε παράλληλα εκεί. Επειδή μάλιστα ο χώρος ήταν μεγάλος- και θα ήταν μια σχετική πολυτέλεια ο καθένας να έχει τον δικό του – υπήρχε το περιθώριο να το μοιραστούμε με επιπλέον κόσμο.

lifemagazinegr_blog_melinas_diana_vardaksi_7

Ξεκινήσαμε έτσι να φιλοξενούμε και σχεδιαστές ανά μήνα, που κάνουν το ίδιο με εμάς είτε με ρούχα είτε με κοσμήματα. Έτσι ο κόσμος που θα ερχόταν θα μπορούσε να έχει μια πιο συνολική εικόνα και φυσικά πιο πολλές επιλογές. Στόχος μας λοιπόν ήταν να επωφεληθούν όσο πιο πολλά άτομα γίνεται.

Μένεις στα Εξάρχεια όπως γνωρίζω. Στην καθημερινή απλή σου διαδρομή από τα Εξάρχεια ως τη Λεωχάρους, πού βρίσκεις την ομορφιά;

Α, εγώ είμαι πολύ ερωτευμένη με την Αθήνα, τρελαίνομαι. Ειδικά τώρα που μπαίνει η άνοιξη τρελαίνομαι ξανά από την αρχή. Τα Εξάρχεια μου αρέσουν πολύ, οπότε η μέρα μου στη γειτονιά ξεκινάει όμορφα. Δυστυχώς τα πράγματα όμως εδώ έχουν εξελιχθεί λίγο πιο σκοτεινά κάτι που αρχίζει και με κουράζει. (Ίσως να έχει έρθει η ώρα για μια αλλαγή. Αν δεν μπορείς να εγκλιματιστείς με τις συνθήκες, μάλλον είναι ώρα να φεύγεις). Όμως, είναι πολύ ωραία η ρουτίνα μου. Κατεβαίνω τη Θεμιστοκλέους, περνάω την Αιόλου, μέρη στα οποία υπάρχει άπλα, νερό ,και εδώ γύρω θα δεις ότι έχει ξαναγεννηθεί πολύ η περιοχή. Πλέον υπάρχουν πολλά μαγαζιά, ωραίες βιτρίνες, ρούχα και γενικότερα  ιδέες  καινούριες και πρωτότυπες. Κάνοντας μια βόλτα πάντα υπάρχουν διάφορα ερεθίσματα.

lifemagazinegr_blog_melinas_diana_vardaksi_3

Χθες για παράδειγμα ακολούθησα διαφορετικό δρόμο από τον καθιερωμένο και πήγα από τον εθνικό κήπο. Υπήρχε πολύ πράσινο.  Έτσι όπως περπατούσα λοιπόν, φαντασιωνόμουν ότι θα ήταν πολύ ωραία να περπατάς κάθε μέρα από εδώ για να πας στη δουλειά σου και χάθηκα κάπως. Είπα: “ χαζή είσαι; γιατί δεν έρχεσαι μια φορά την εβδομάδα εδώ;” Ύστερα ήθελα να φάω κάτι σε στυλ bakery. Βρήκα έναν φούρνο στη Νίκης ενός κυρίου που ήταν Γάλλος . Όσο με εξυπηρετούσε μου μιλούσε αρκετή ώρα με τη γαλλική του προφορά και μου έλεγε για ένα συγκρότημα αγροτών οι οποίοι είναι πολύ επιτυχημένοι, αλλά δεν τους ενδιαφέρει καθόλου γι’ αυτό και εξακολουθούν να φορούν τις αγροτικές τους τιράντες ακόμα και στις εμφανίσεις τους. Κάνοντας δηλαδή κάτι τόσο απλό καταλήγεις να κουβαλάς πολλά όμορφα πράγματα από τη μέρα σου. Η Αθήνα έχει ένα σορό κρυμμένες ομορφιές.

Βλέποντας κανείς τα κοσμήματά σου παρατηρεί ιδιαίτερα σχήματα και σύμβολα. Αν ψάξει να βρει την προέλευσή τους, αυτή παραπέμπει σε κάτι το μυστικιστικό ή απλώς συναντά τη γοητεία του εξωτικού;

lifemagazinegr_blog_melinas_diana_vardaksi_5

Δεν είναι πολύ συνταγογραφημένοι οι συνειρμοί. Στην ουσία επηρεάζομαι πολύ από την ελληνική και ύστερα την αιγυπτιακή μυθολογία. Μου αρέσει να διαβάζω γι’ αυτά , όπως μου αρέσει κι όλα  να έχουν μια ονομασία. Γι’ αυτό κι όλα μου τα κοσμήματα έχουν ονόματα κυρίως από μυθικά πρόσωπα. Είναι σαν να ξεκινάει μια ιστορία για το κάθε τι. Το τι μου βγάζει ένα σχέδιο και κατ’ επέκταση το όνομά του θέλω να αντιστοιχεί στις ιδιότητες τις ανάλογης θεότητας. Και πάντα βέβαια, είναι στο χέρι του καθενός να δώσει τη δική του ερμηνεία. Υπάρχουν εκατοντάδες τρόποι να δεις το ίδιο πράγμα διαφορετικά.

lifemagazinegr_blog_melinas_diana_vardaksi_6

Αν τα κοσμήματά σου ήταν μουσική, τι μουσική θα ήταν;

Πω! Aυτή είναι η πιο δύσκολή μου ερώτηση, όπως στο πρώτο ραντεβού που σε ρωτάνε τι μουσική ακούς. Μάλλον θα αντιστοιχούσαν σε μια πολύ μεγάλη γκάμα.

lifemagazinegr_blog_melinas_diana_vardaksi_1Επειδή ασχολείσαι με το Djing και εν γένει αγαπάς τη μουσική, υπάρχει κάποιο είδος που να έχει επηρεάσει το στυλ σου ή ακόμα και το φέρσιμό σου;

-Νομίζω ότι και στο ντύσιμο και στη μουσική είμαι πολύπλευρη. Δηλαδή, μπορεί να έχω ανάγκη από κάτι πολύ ήσυχο ή αντίθετα από κάτι πολύ κεντρικό. Υπάρχει γενικότερα αυτή η πολυπλοκότητα στον τρόπο που ντύνομαι, στον τρόπο που πάω διακοπές, που στολίζω το σπίτι μου… Με ηρεμεί για παράδειγμα πολύ το πιάνο. Αν γινόταν δηλαδή κάθε φορά που περπατάω και που ξυπνάω κάποιος να παίζει πιάνο θα μου άρεσε πάρα πολύ. Τώρα ας πούμε παίζει James Blake, αυτόν τον αγαπάω πάρα πολύ. Πολλά κοσμήματα έχουν γίνει μαζί του. Και υπάρχουν και φορές που δουλεύω και θέλω απόλυτη ησυχία. Λατρεύω επίσης τους Arcade Fire, μ’ αρέσει πολύ η Florence Welch. Είναι πολλά τα ακούσματα και πολύ μεγάλη η έμπνευση. Νομίζω ότι η μουσική αγκαλιάζει πολύ ωραία αυτό που κάνεις. ( Όπως για παράδειγμα ένα περπάτημα,  πόσο διαφορετικό είναι εάν ακούς Slipknot ή αν ακούς Michael Jackson;) Είναι soundtrack της δικής σου ταινίας.

Σήμερα λατρεύεις τους  Arcade Fire και επηρεάζεσαι για τα κοσμήματά σου από την ελληνική μυθολογία. Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 10 χρόνια;

lifemagazinegr_blog_melinas_diana_vardaksi_1-9

10 χρόνια; Ουφ, σίγουρα θα υπάρχει μέσα στο σπίτι μου ένα πιάνο. Δεν ξέρω ποιος θα παίζει, μπορεί να έχω μάθει και εγώ. Νομίζω πως για μένα το πιο σημαντικό είναι το σπίτι που θα ζω να με ικανοποιεί, είναι ο πυρήνας της ευτυχίας. Μέσα θέλω επίσης να υπάρχουν σίγουρα οι γάτες μου, εγώ να εξελίσσομαι στη δουλειά μου, να μη μένω στάσιμη, να έχω πολύ κοντά τους αγαπημένους μου, να πηγαίνω για φαγητό, να ταξιδεύω πολύ. Είναι δηλαδή σαν να φαντάζομαι τη ζωή που κάνω τώρα, αλλά πιο έντονα: πιο πολλές γάτες, πιο πολλά φαγητά, πιο πολλά ταξίδια, πιο μεγάλο σπίτι…ίσως το μόνο που θα ήθελα θα ήταν να ήμουν λίγο πιο ήρεμη. Η εξέλιξή μου να είναι πνευματική και όχι σε συνάρτηση με τους άλλους (να κάνω απαραίτητα δηλαδή οικογένεια και παιδιά). Νομίζω πως αυτά είναι όσα έχω στο μυαλό μου.

Διαβάστε ακόμα:

Σίσσυ Νικολαΐδη: η πιο όμορφη μικροσκοπική σιδερού της Αθήνας!

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here