Αχιλλέας  Βένος: Ο Έλληνας θεός που λάτρεψε η Donatella Versace, είναι μόλις 20 χρονών…


Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το μόντελινγκ; Ήταν κάτι που ήρθε τυχαία ή το είχατε πάντα όνειρο;
Ναι, ήταν ένα όνειρο που είχα από μικρός, όπως οι περισσότεροι πιστεύω που ασχολούνται με αυτόν τον χώρο, καθώς σε συνεπαίρνει κατευθείαν. Οι συνθήκες στην επαρχία όμως, το καθιστούσαν λίγο δύσκολο να το ακολουθήσω γιατί ήθελα να βοηθήσω και στην οικογενειακή επιχείρηση που έχουμε, όποτε ήταν για μένα ένα άπιαστο όνειρο στην άκρη του μυαλού μου.


Φαντάζομαι ότι για έναν άνθρωπο, ειδικά αν μένει στην επαρχία, είναι πολύ δύσκολο να έρθει σε επαφή με αυτό το χώρο και πόσο μάλλον να ξεκινήσει την καριέρα του. Πώς ξεκίνησε το ταξίδι αυτό για εσάς;
Το ταξίδι ξεκίνησε τρομακτικά αναπάντεχα, καθώς όσο περίεργο και να φανεί, άλλος ήταν αυτός ο οποίος μου έδωσε την ώθηση να πάρω την απόφαση και να το κυνηγήσω. Μια μέρα, εντελώς ξαφνικά με πήγανε η μητέρα μου και η θεία μου σε ένα γραφείο μοντέλων όπου και έκανα κάποιες δοκιμαστικές λήψεις, με είδαν κάποιοι άνθρωποι από εκεί και δειλά δειλά άρχισε αυτό το μαγικό ταξίδι για εμένα.


Η συνεργασία με οίκους όπως ο Versace και Byblos είναι βαθιά επιθυμία για πολλά μοντέλα. Πώς καταφέρατε κάτι τόσο δύσκολο;
Οι περισσότεροι πιστεύουν πως η διαδικασία είναι πολύπλοκη και πως πρέπει να ακολουθήσεις δύσκολα μονοπάτια για να τα καταφέρεις. Η αλήθεια είναι όμως, πως ήμουν και εγώ ένα από τα εκατοντάδες παιδιά τα οποία πήγαν στα κάστινγκ των οίκων και περίμεναν με τη σειρά τους να επιλεχθούν.


Πώς νιώσατε την πρώτη φορά που περπατήσατε σε μεγάλη πασαρέλα;
Το συναίσθημα είναι απερίγραπτο, πραγματικά. Όλη η διαδικασία αυτή για ένα μοντέλο είναι μαγική και σε ενθουσιάζει, αλλά αυτά τα λίγα λεπτά της πασαρέλας είναι που κάνουν την διαφορά. Εκείνη την στιγμή πιστεύω πως ο καθένας θεωρεί τον εαυτό του ένα πραγματικό μοντέλο.


Ποιες ήταν οι αρχικές αντιδράσεις τον γονιών σας, όταν τους είπατε ότι θέλετε να ασχοληθείτε με το μόντελινγκ; Όταν είδαν οι άντρες φίλοι σας, την επιτυχία σας, νιώσατε ψήγματα ζήλιας;
Η αλήθεια είναι ότι ήταν λίγο δύσκολα τα πράγματα στην αρχή, αλλά μετά από λίγο διάστημα είχα την απόλυτη στήριξη των γονιών μου. Με τους φίλους μου δεν αντιμετώπισα κάποιο δείγμα ζήλιας. Το αντίθετο μάλιστα, όλοι χάρηκαν για εμένα και την επιτυχία μου και με ενθάρρυναν να κυνηγήσω το όνειρό μου.


Πώς είναι η καθημερινότητά σας; Τι περιλαμβάνει;
Η καθημερινότητα σε αυτό το επάγγελμα είναι με απλά λόγια, ένα συνεχές τρέξιμο. Περιλαμβάνει πολλά κάστινγκ, συναντήσεις και φωτογραφήσεις. Όλα αυτά έχουν συνήθως μεγάλες χιλιομετρικές αποστάσεις μεταξύ τους, οπότε η μετακίνηση σε συνδιασμό με το γεγονός ότι πρέπει να είσαι πάντα συνεπής, την καθιστά λίγο δύσκολη.


Η βάση σας ποια είναι; Βρίσκεστε στην Ελλάδα ή πηγαινοέρχεστε στο εξωτερικό;
Η βάση μου την συγκεκριμένη περίοδο είναι η Ελλάδα γιατί προσπαθώ να συνδυάσω τις επαγγελματικές μου υποχρεώσεις με την στρατιωτική μου θητεία , καθώς υπηρετώ στις Ειδικές Δυνάμεις, στους αλεξιπτωτιστές. Μόλις ολοκληρώσω τη θητεία μου όμως, σκοπός μου είναι να συνεχίσω να κυνηγάω το όνειρό μου.


Υπάρχει κάποιος από το χώρο που σας βοήθησε να κάνετε τα πρώτα σας βήματα; Κάποιος που να σας καθοδήγησε;
Στα πρώτα μου βήματα είχα δίπλα μου το φίλο και μάνατζερ μου Δημήτρη Μακρή, ο οποίος ήταν αυτός που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να προχωρήσω στο χώρο. Σε συνδυασμό βέβαια και με άλλους ανθρώπους, όπως το φωτογράφο Κώστα Αυγούλη που με βοήθησε εξίσου.


Αν δεν υπήρχε το μόντελινγκ στη ζωή σας, ποιο επάγγελμα θα σας κέρδιζε;
Αν δεν υπήρχε το μόντελινγκ θα ήθελα να ασχοληθώ με το κρεοπωλείο του πατέρα μου, την οικογενειακή επιχείρηση, καθώς και τα ζώα που έχουμε. Από μικρός βρίσκομαι ανάμεσα σε αυτά και είναι μια δουλειά που αγαπώ πολύ.


Ποιο είναι το επαγγελματικό σας όνειρο; Πού θα θέλατε να φτάσετε;
Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο όνειρο στο μυαλό μου, σκοπός μου είναι να φτάσω όσο πιο ψηλά μπορώ σε αυτό το χώρο. Πιστεύω πως αυτό είναι κάτι που γίνεται σιγά – σιγά, μέσα από σκληρή δουλειά και απαιτεί αρκετό χρόνο.


Πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας σε 10 χρόνια από τώρα;
Σκοπός μου είναι να γίνει το μόντελινγκ ένα όμορφο και μαγευτικό ταξίδι στη ζωή μου. Έτσι, κάποια στιγμή θα επιστρέψω πίσω στην πόλη μου και θα ασχοληθώ με την οικογενειακή επιχείρηση που είναι μια δουλειά που έχω μάθει από παιδί και αγαπώ πολύ.


 


 

IN CATEFORY: FACES