Αργύρης Παπαργυρόπουλος : «Έχω ζήσει δύο ζωές στην Αράχωβα… μία με το λυχνάρι και μία με το internet»

O Αργύρης Παπαργυρόπουλος ήταν από τους πρώτους που άνοιξε μαγαζί στην Αράχωβα ενώ όλη η κοσμική Αθήνα και Μύκονος ανέβαινε στο χωριό για να τον δει και να διασκεδάσει στο club του. Εκείνος, όμως μαγεμένος από τον Παρνασσό, αν κάτι πάντα ονειρευόταν ήταν να αποκτήσει τα δικά του πρόβατα και να κάνει παρέα με τους άλλους βοσκούς. Ο επιτυχημένος επιχειρηματίας και πυλώνας της νυχτερινής ζωής της Αθήνας, θυμάται μαζί μας πώς ξεκίνησαν όλα και πώς το αγαπημένο του χωριό έγινε ένα από τα μεγαλύτερα κοσμικά στέκια.

Συνέντευξη στην Κατερίνα Κωνσταντοπούλου, Φωτογράφος: Άγγελος Κοζαδίνος


 

Ποιες είναι οι αναμνήσεις σας από την Αράχωβα; Πόσα χρόνια μετράει η «σχέση» σας μαζί της;

Εγώ ήμουν από τους πρωτεργάτες της Αράχωβας, το 1990 άνοιξα ένα μαγαζί, ένα club το Cinema, τότε δεν υπήρχε τίποτα εκεί! Γενικά εκείνα τα χρόνια οι Δελφοί ήταν αυτοί που είχαν την μεγαλύτερη τουριστική κίνηση. Οι Δελφοί είχανε ξενοδοχεία που υποδέχονταν γκρουπ με αμερικάνους και γάλλους και τους τάιζαν με νουά και τέτοια. Οι Αραχωβίτες είχαν μείνει παραδοσιακοί. Ο κόσμος βέβαια έμενε στην αρχή στους Δελφούς και πήγαινε στην Αράχωβα για βόλτα. Σιγά σιγά βλέποντας το αυτό οι Αραχωβίτες ξυπνήσανε και άρχισαν να εμφανίζονται οι πρώτες επιχειρήσεις για να υποδεχτούν τους τουρίστες από τους Δελφούς και άρχισε το μέρος να αποκτά έναν πιο κοσμοπολίτικο αέρα. Η Αράχωβα δεν είναι ένα συνηθισμένο χωριό, είναι ένα ιδιαίτερο χωριό θυμίζει κάτι από νησί .Είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο που οι κάτοικοι της το κατάλαβαν και το αξιοποιήσανε σωστά.


 

Πώς ξεκίνησε η λειτουργία του Χιονοδρομικού και η ανάπτυξη του θυμάστε;

Το 1967, η γαλλική εταιρεία Πεσινέ, τοποθέτησε τους πρώτους αναβατήρες στη θέση Φτερόλακκα, δημιουργώντας ένα υποτυπώδες χιονοδρομικό κέντρο. Τον Δεκέμβρη του 1974 στο Γεροντόβραχο το πρώτο ιδιωτικής πρωτοβουλίας (από μερικούς φίλους του Ski Club, του αθηναϊκού Ομίλου Φίλων Σκι)χιονοδρομικό κέντρο. Η κατασκευή του κέντρου σε Κελλάρια και Φτερόλακκα ξεκίνησε το 1975. Ξεκίνησε την λειτουργία του με ελάχιστο κόσμο 10-20 χιλιάδες και τώρα υποδέχεται 300-400 χιλιάδες χιονοδρόμους κι αυξάνονται κάθε χρόνο.


 

Φέτος έγινε μια πολύ μεγάλη ανακαίνιση στο χιονοδρομικό, μια πολύ μεγάλη επένδυση.

‘Ήταν απαραίτητο να γίνει γιατί η τελευταία αναβάθμιση που έγινε ήταν το 2000 που πήρα εγώ σε διαγωνισμό το χιονοδρομικό και το αντικατέστησα όλο. Μέχρι τότε ήταν ένα χιονοδρομικό με όχι και πολύ καλές προδιαγραφές και μπορούσε να στεγάσει 1000 άτομα. Με την ανακαίνιση που έγινε τότε στις εγκαταστάσεις τριπλασιάστηκε η χωρητικότητα του κι έγινε ένα πολύ ωραίο χιονοδρομικό. Ήταν όμως απαραίτητο να γίνει ανακαίνιση τώρα και ειδικά στους αναβατήρες. Πάντως φέτος έγινε μία πολύ καλή δουλειά.


 

Εσείς πως βλέπετε για αυτή την αναβάθμιση είτε για την Αράχωβα είτε για το χιονοδρομικό θεωρείτε θα βοηθήσει;

Το Χιονοδρομικό πάσχει από πολλά πράγματα. Για να φτιάξεις το χιονοδρομικό είναι πολύ δύσκολο, είναι από τα ελάχιστα στην Ευρώπη που πρέπει να οδηγήσεις 25 χλμ για να ανέβεις. Σε όλα τα Χιονοδρομικά στον κόσμο, σε παίρνει τελεφερίκ μέσα από την πόλη και σε ανεβάζει επάνω. Το 90% του κόσμου ανεβαίνει από την Αράχωβα το άλλο 10-20% ανεβαίνει από Επτάλοφο ανεβαίνει από Αμφίκλεια από Πολύδροσο αλλά ο βασικός άξονας είναι από Αράχωβα. Για να ανέβεις επάνω πρέπει να ξεκινήσεις από τις 8 το πρωί γιατί ξέρεις ότι θα πάρει ώρα, ο δρόμος δεν είναι καλός, και δεν έχει parking. Μέχρι τώρα μπορούσε να εξυπηρετήσει ημερησίως 5.000 περίπου επισκέπτες. Και τώρα παρά την αναβάθμιση, τον ίδιο κόσμο θα εξυπηρετεί γιατί δεν έχουν διορθωθεί τα θέματα που προανέφερα. Επίσης, κάτι άλλο που πρέπει να γίνει στην Ελλάδα είναι οι λευκές εβδομάδες του χειμώνα. Αυτό γίνεται πάρα πολύ στο εξωτερικό. Κλείνουν σχολεία και πανεπιστήμια για μία εβδομάδα και κανονίζουν διακοπές σε χειμερινά θέρετρα και χιονοδρομικά με πολύ οικονομικά πακέτα. Ο Παρνασσός θέλει μια βοήθεια τις καθημερινές για να ανεβάσει τα έσοδά του και αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει.


 

Είναι εφικτό να φύγει τελεφερίκ από την Αράχωβα;

Όχι είναι πολύ δύσκολο. Το χιονοδρομικό είναι μια επιχείρηση που μπαίνει μέσα οικονομικά κάθε χρόνο, δεν είναι ποτέ κερδοφόρο. Φανταστείτε η επένδυση που έκανα το 2002 που στοίχησε 1,5 εκατομ. σας λέω υπεύθυνα ότι χαθήκανε τα δικά μου τα χρήματα δεν έβγαλα ποτέ λεφτά από εκεί μπαίνω μέσα κάθε χρόνο.


 

Γιατί εξακολουθείτε να το κάνετε;

Γιατί στην αρχή είχα επιχειρήσεις στην Αθήνα που πήγαιναν καλά οπότε κλείνανε τις τρύπες του, αλλά τώρα πια για συναισθηματικούς λόγους. Είναι πια τρόπος ζωής για εμένα, είναι ο τόπος μου αλλά και έχω μια κρυφή ελπίδα ότι σιγά σιγά στην χώρα τα πράγματα θα φτιάξουν και θα δούμε και εμείς εκεί πάνω διαφορά.


 

Τι φταίει πιστεύετε;

Χάνουμε πολλές μέρες, δεν ήταν τα μηχανήματά μας τέλεια και υποχωρούσαμε κλείναμε τα χιονοδρομικά με λίγο αέρα. Οι καλές ημέρες, οι γόνιμες ημέρες, οι εορταστικές, οι μέρες που ανεβαίναμε πάνω ήταν 33 κάθε χρόνο, άσε τις καθημερινές, τις καθημερινές καλύτερα να μην ανοίγαμε, να μην υπήρχε υποχρέωση να ανοίξεις. Αυτέ λοιπόν κάθε χρόνο 12-15 μέρες χάνονταν οπότε έμεναν 20 μέρες γόνιμες. Τι χρήματα να βγάλεις από αυτά; Για να λειτουργήσει αυτό το πράγμα χρειάζονται πολλά λεφτά αλλά δεν υπάρχουν τα αντίστοιχα έσοδα με τα έξοδα λειτουργίας. Για αυτό ο κόσμος που ανεβαίνει ας δείξει μια κατανόηση και να μην τους φαίνονται ακριβά. Εγώ τον καφέ τον πουλάω 0,50 λεπτά περισσότερο από ότι τον πληρώνουν στην γλυφάδα ή στην Αθήνα. Ειλικρινά σας το λέω κι εκεί εγώ καταστράφηκα κι αυτό το χιονοδρομικό αν δεν ήταν κρατικό αυτή τη στιγμή θα είχε κλείσει προ πολλού.


 

Εσείς πληρώνετε ενοίκιο;

Ναι πληρώνω ενοίκιο. Δεν τα κατάφερα με έβγαλαν έξω ξαναμπήκα και πάλι θα με διώξουν ξανά γιατί χρωστάω. Εγώ έκανα το καθήκον μου στον εαυτό μου είναι δικό μου μέρος κι αν θέλετε όταν γεννήθηκα εκεί έγινε βομβαρδισμός δηλαδή η μάνα μου θα τα λεχώνα μια βδομάδα κι όταν έγινε μάχη στο Πολύδροσο περάσαμε στο χιονοδρομικό στα χέρια με πήρε για να πάμε στους Δελφούς που είχε πιο ηρεμία και η κατάρα είναι ότι το βράδυ μας πήρε εκεί κοιμήθηκα στο χιονοδρομικό και με μάγεψε αυτό το πράγμα τότε και κόλλησα εκεί.


 

 

 

Η Αράχωβα έχει καθιερωθεί ως ένας προορισμός του Σαβ/κου ή του 3μέρου πιστεύετε ότι κι από την πλευρά τους οι επιχειρηματίες δεν έχουν κάνει κάποια πράγματα σωστά ώστε να είναι ένας προορισμός για όλο το χρόνο και όλες τις ημέρες; Θα μπορούσαν να το προωθήσουν διαφορετικά;

Θα μπορούσαν αν ήταν ένα οργανωμένο κράτος κι όχι αυτό το πλιατσικολόι που έχουμε εμείς εδώ. Έτσι θα είχανε μπει κάποιες γραμμές να ξέρουμε όλοι τι κάνουμε και πώς το κάνουμε.


 

Βοηθήσατε πολύ σε αυτό και ο κόσμος σας το αναγνωρίζουν αυτό στην Αράχωβα

Έφερα κόσμο από την Αθήνα και γνώρισε την Αράχωβα γιατί εμένα ήταν η δουλειά μου. Κάνω αυτή τη δουλειά 50 χρόνια. Εγώ ήμουν γνωστός ανέβαιναν πάνω και με έψαχναν. Έλεγαν πάμε πάνω να πάμε και στο μαγαζί του Αργύρη να δούμε και τον Αργύρη. Ανέβηκε κόσμος, όσο μπορέσαμε όλοι βοηθήσαμε, φτιάξανε σπίτια αλλά τώρα βλέπετε ότι πιο εύκολα καπνίζει η καμινάδα του πάπα στο Βατικανό παρά στις καμινάδες που πήρε ο κόσμος στα σπίτια στην Αράχωβα. Πέσαμε στην τεράστια αυτή κρίση τα τελευταία χρόνια.


 

Έχει χτυπηθεί και η Αράχωβα από την κρίση πως το βλέπετε;

Καλά είναι δυνατόν να μην έχει χτυπηθεί και η Αράχωβα και όλοι. Έγινε μια ανάπτυξη τεράστια και απότομη δεν έχει σημασία αν το μαγαζί το λένε club, bar, ταβέρνα αν τα λένε σπίτια ή ξενοδοχεία… εμφανίστηκαν όλα μαζεμένα σε μια εποχή που ήταν μια ψευδαίσθηση και είχαμε παρασυρθεί.


 

Αγόρασαν πολλοί σπίτια και τώρα προσπαθούν να τα ξεφορτωθούν

Ήταν μια τρέλα όλο αυτό, οι τιμές χτυπήσανε κόκκινο, επάνω ο κόσμος έτρεχε να αγοράσει. Στα χωριά παρασυρθήκανε όλοι και στην εκκλησία που κατέβαινες στα χωριά τα γύρω στον Παρνασσό ο κόσμος πήγαινε με τα αυτοκίνητα.


 

Εσείς έχετε μεγαλώσει εκεί;

Όχι εγώ έχω μεγαλώσει στην Αθήνα αλλά οι ρίζες είναι από εκεί. Η μάνα μου είναι από τους Δελφούς, εκεί «θυμήθηκα» τα πρώτα χρόνια της ζωής μου και ο πατέρας μου είναι από το Πολύδροσο.


 

Το επίπεδο των επιχειρήσεων αλλά και των ξενοδοχείων στην Αράχωβα έχετε ταξιδέψει πολύ και έχετε δει πολλά εσείς πως τα βλέπετε θεωρείτε πως είναι σε ένα πολύ καλό επίπεδο είναι έτοιμο να δεχθεί ξένους τουρίστες γιατί βλέπουμε πως έχει μόνο εγχώριο τουρισμό. ίσως οι ίδιοι Αραχωβίτες δεν θέλουν ξένο τουρισμό και θέλουν μόνο εγχώριο;

Υπάρχει μια διαφορά υπάρχει σύγκριση Αράχωβα με Μύκονο και ναι μεν η Μύκονο περιβάλλεται από νερό και αυτό λείπει από την υπόλοιπη Ευρώπη όσον αφορά το χειμερινό τουρισμό στην υπόλοιπη Ευρώπη γιατί έχω πάει σε όλα τα χιονοδρομικά για να ενημερωθώ να δω και τους έλεγα ότι έχουμε ένα χιονοδρομικό στην Ελλάδα και γελάγανε.


 

Η Αράχωβα είναι σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο σε σχέση με τα άλλα χιονοδρομικά;

Σε όλα τα χιονοδρομικά τα μεγάλα που έχω πάει αυτό που παρουσιάζει η Αράχωβα πέρα από τη γραφική ομορφιά είναι και η διασκέδαση που δίνει η Αράχωβα γιατί ο κόσμος που θα πάει για σκι δεν είναι συνταξιούχοι είναι νεολαία. Η νεολαία θέλει να συνδυάσει αυτό και πουθενά στην Ευρώπη που πήγα δεν υπήρχε. Πιστεύω ότι δεν είναι για μεγάλες επενδύσεις η Αράχωβα είναι για επενδύσεις τοπικού χαρακτήρα να είναι οικογενειακές διότι πια δεν μπορούν να κρατηθούν οι μεγάλες εταιρείες και δεν πρόκειται και ποτέ να προσελκύσουμε κόσμο εμείς. Υπήρχανε κάποια χρόνια νωρίτερα πριν 10-15 χρόνια είχε γίνει μια συμφωνία και ερχόντουσαν κάποια γκρουπ από Ολλανδία Βέλγιο που δεν είχανε προκειμένου να πάνε στη Γερμανία υπήρχαν κάποια charterπου ερχόντουσαν εδώ κόψανε κι αυτό τώρα πια δεν έρχονται. Πιστεύω ότι η Αράχωβα κι ο Παρνασσός μάλλον απευθύνεται στην Αθήνα που είναι κοντά και εκεί που θα δώσουμε τη βάση.


 

Είναι ένας προορισμός για όλο το χρόνο;

Όχι. Για να λέμε την μαύρη αλήθεια ο Παρνασσός τι καλό έχει είσαι και στο βουνό κι αν θέλεις είσαι και στην Ιτέα να φας και το ψαράκι σου να πας και στην θάλασσα αλλά κακά τα ψέματα ο χειμώνας είναι χειμώνας ντύνεσαι ειδικά για να πας στην Αράχωβα ψωνίζεις ειδικά για πας εκεί να φας το παϊδάκι σου όλα αυτά τα γραφικά. Η Αράχωβα είναι χαρακτηρισμένη, έχει τα βουνά της, έχει τα χιόνια, έχει τα κρύα, έχει μια ομορφιά τεράστια.


 

Αυτό θα το κάνουνε που είπατε δηλαδή να ανεβαίνουν το έχουν στο μυαλό τους;

Είναι μέχρι εκεί που φτάνανε απλά τα μηχανήματα είναι πιο εξελιγμένα πιο σίγουρα είναι ίδιος ο προορισμός βεβαίως έχουν γίνει οι πίστες καλύτερες αλλά δεν ανεβαίνεις πιο πάνω αυτό που πιστεύω πως λείπει από το χιονοδρομικό είναι ότι πρέπει να διατεθούν χρήματα και να ανέβει πιο πάνω να γίνουν καινούριες πίστες πιο ψηλά. Τώρα φτάνουμε στα 2,200 να φτάσουμε στα 2,500 γιατί οι κλιματολογικές συνθήκες χρόνο με το χρόνο αλλάζουν. Θα σας πω μόνο στο Πολύδροσο που μαζεύει χιόνι έχει 5 χρόνια να χιονίσει. Τα έχω ζήσει αυτά τα χωριά εκεί πάνω Χριστούγεννα κάναμε με ένα μέτρο χιόνι. Το ένα μέτρο χιόνι τώρα φαντάζει όνειρο το έχουμε ξεχάσει.


 

Τα παιδιά σας ασχολούνται με τις επιχειρήσεις στην Αθήνα ή στην Αράχωβα;

Τα παιδιά μου όχι. Ο ένας ο γιος μου ασχολείται με τα καλλιτεχνικά και ο άλλος είναι στο Λος Άντζελες σπουδάζει υποκριτική. Δεν θα θελα τα παιδιά μου να ακολουθήσουν το επάγγελμά μου, ας κάνουν κάτι άλλο.


 

Τι είναι αυτό που σας μάγεψε στον Παρνασσό; Που σας έκανε να πείτε «εδώ είμαστε»;

Εμένα ο Παρνασσός με έχει μαγέψει από μικρό μου έβγαζε μια ροκιά ένα cowboyλίκι. Αυτοί οι τσοπαναραίοι που ήταν χωμένοι απάνω στο βουνό είχαν μία «μαγεία». Και εγώ έχω πάρει γιδοπρόβατα και έχω το μαντρί μου. Απλώς τώρα έγινε πόλος έλξης για τους χιονοδρόμους αλλά όσοι την ξέρανε την περιοχή και το χειμώνα αλλά και το καλοκαίρι έχει τόσες ομορφιές. Οπότε το καλοκαίρι πηγαίνω εκεί που είναι τα γίδια και κάθομαι και εγώ να το χαρώ λιγάκι. Ταξιδεύω πίσω 50 χρόνια, σε άλλη εποχή.


 

Κάποια στιγμή η Αράχωβα έγινε ο απόλυτος κοσμοπολίτικος προορισμός. Πώς έγινε και η Αράχωβα ξαφνικά έγινε η χειμερινή Μύκονος; Ξέρουμε επίσης ότι ήταν αγαπημένος προορισμός της Μαρία Κάλλας, του Ωνάση, έχουν περάσει οι Beatles.

Ο Γιώργος Παπαστάθης που δεν είναι πια στη ζωή βοήθησε όπως εγώ και άλλοι συνάδελφοι στο να αναπτυχθεί κοσμικά αν μπορούμε να το πούμε έτσι η Αράχωβα. Την ξέραμε τη δουλειά. Είχαμε πολλές γνωριμίες από την κοσμική Αθήνα και την Μύκονο που μας ακολούθησαν στην Αράχωβα. Γίνανε clubs, ταβέρνες, βγάζανε από εμάς κι εμείς από αυτούς. Παντρέψαμε την παράδοση με το μοντέρνο και το κοσμικό.

Φαντάσου ότι για να πας Αράχωβα από Αγόριανη ήταν ένας χωματόδρομος δεν υπήρχε τίποτα στο Λιβάδι κι αυτή τη στιγμή στο Λιβάδι μέσα έχει 40 ταβέρνες. Δεν είναι δυνατόν όλο αυτό το πράγμα που έχει παρασυρθεί ο κόσμος να μπορέσει να κρατηθεί από ένα σαββατοκύριακο. Πολλά σπίτια εγκαταλείφτηκαν πια. Ο κόσμος γύρω γύρω που είχε κάποια κτήματα και κάποια χωράφια τα πούλησε, υπήρχε μια ευημερία, πήρε τα λεφτά και έφτιαξε το κανονικό του σπίτι με τις ανέσεις της εποχής, αγόρασε αυτοκίνητα. Τώρα πούλησε και τα χωράφια ήρθε και η κρίση πάει και η σύνταξη πάνε και τα χωράφια κοκάλωσαν όλοι.


 

Πάντως βλέπουμε κάτι σπάνιο για επαρχία, πολλούς νεαρούς σε ηλικία επιχειρηματίες. Γενικά πώς βλέπετε την επιχειρηματική εξέλιξη του τόπου όλα αυτά τα χρόνια;

Σίγουρα τα παιδιά τώρα πια έχουν εξέλιξη. Θέλεις ότι κατεβήκανε οι ντόπιοι στην Αθήνα θέλεις ότι ανέβηκαν επιχειρηματίες από την Αθήνα και τη Μύκονο επάνω, θες ότι το σπούδασαν αυτό το θέμα. Η εξέλιξη είναι μεγάλη στην Αράχωβα. Το 1960 στην Αράχωβα είχε 2 μαγαζιά κι έπινες ένα τσίπουρο με στραγάλια. Ζήσαμε την Αράχωβα παραδοσιακά εκεί εγώ έχω ζήσει 2 ζωές. Η μια ζωή ήταν με το λυχνάρι και με τη λάμπα και η άλλη είναι τώρα με το ίντερνετ. Πράγματι αξίζουν συγχαρητήρια στους επιχειρηματίες νέους και παλιούς. Το σημαντικότερο είναι ότι βάλανε όλοι πλάτη και να βγάλουνε δήμαρχο τον πρόεδρο των ξενοδόχων. Αυτό δείχνει ότι ξέρουνε τι κάνουν και έχουν στόχο να την πάνε ακόμα πιο πάνω την Αράχωβα και όλη την περιοχή. Και πρέπει να προσπαθήσουμε να μην υποβαθμιστούν και τα άλλα τα χωριά γιατί έχει πάει κόσμος και στο Επτάλοφο και στην Αγόριανη και στο Πολύδροσο και στην Αμφίκλεια.

Το καλό είναι ότι η Αράχωβα ναι μεν μοντερνοποιήθηκε, εξελίχθηκε αλλά δεν χάθηκε η παράδοση. Οι άνθρωποι έχουν παραμείνει παραδοσιακοί. Εγώ για παράδειγμα με τους φίλους μου τους Αραχωβίτες θα κάτσουμε να φτιάξουμε τα κοντοσούβλια μας, θα πούμε τα δημοτικά μας τραγούδια, θα πούμε κατακαημένη Αράχωβα, θα χορέψουμε τα τσάμικά μας κι όταν θα βγούμε στην αγορά στην πιάτσα της Αράχωβας θα κινηθούμε ανάλογα. Και αυτό είναι προς τιμήν και της Αράχωβας και όλων εκεί πάνω.


 

IN CATEFORY: BEST CHOICES , FACES