Μπέτυ Μαγγίρα: “Mamma Mia!”

Η πολυτάλαντη Μπέτυ Μαγγίρα δεν μοιάζει σε τίποτα με τις άλλες γυναίκες: αρκείται στα λίγα, λέει καλά λόγια για τις γυναίκες, βλέπει με αισιοδοξία το μέλλον μεγάλων και μικρών, δεν γοητεύεται από τους άνδρες με εξουσία και   μπορεί να ζήσει ευτυχισμένη ακόμη και ως… φουρνάρισσα σε κάποιο νησί. Αρκεί να φορά ψεύτικη βλεφαρίδα και να φουσκώσει λίγο το μπούστο! 

Της Ήρας Ανδρέου


 

Έτσι που σε βλέπω ντυμένη με τσιγγάνικο style, θα ήθελα να γυρίσουμε μόλις λίγα χρόνια πίσω και να μου πεις πως έβλεπες τότε το μέλλον της Ελλάδας και το δικό σου…

Και τότε καλό το έβλεπα και τώρα καλό το βλέπω. Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος και σίγουρα δεν φανταζόμουν ότι θα συνέβαιναν όλα αυτά. Θα ήθελα να σου πω ότι δεν έχω ιδιαίτερες μεταφυσικές ικανότητες. Έχω όμως ένστικτο το οποίο με έχει βοηθήσει πάρα πολύ στην ζωή μου και σε όλα τα επίπεδα. Έχω το χάρισμα να αντιλαμβάνομαι αμέσως αν το άτομο που μου μιλάει είναι εντάξει ή όχι. Γενικά και σε αντίθεση με την Ματθίλδη δεν εμπιστεύομαι εύκολα τους ανθρώπους. Θέλω το χρόνο μου. Από εκεί και πέρα το τσιγγάνικο το’χω  γιατί μεγάλωσα στην Ξάνθη όπου υπάρχει έντονα το τσιγγάνικο στοιχείο και δεν σου κρύβω ότι μου αρέσει η αίσθηση ελευθερίας τους…


 

Θα μπορούσες να ζήσεις ξυπόλυτη σε τσαντίρι, έστω και για μία εβδομάδα;

Όχι, με τίποτα, δεν νομίζω ότι θα τα κατάφερνα.


 

 Φίλους τσιγγάνους είχες;

Όχι αλλά η μάνα μου έχει παντρέψει ένα ζευγάρι τσιγγάνων. Είχε μαγαζί με νυφικά στην Ξάνθη κι όταν μια μέρα της ήρθαν κλαίγοντας και της είπαν: “Κυρία Νίκη, κουμπάρα μας δεν ήρθε από τη Δράμα”, αποφάσισε να τους παντρέψει. Δεν έχω ζήσει ωραιότερο γλέντι στην ζωή μου.


 

 Σε τσιγγάνα, μέντιουμ, χαρτορίχτρα, καφετζού, έχεις πάει ποτέ;

Όχι, γιατί όλα αυτά με φοβίζουν λίγο. Δεν θέλω να ξέρω το κακό, ούτε καν το ενδεχόμενο του κακού. Πριν από χρόνια ένας φίλος της αδελφής μου και ηθοποιός είχε βρει στο φλιτζάνι ότι θα έφευγε η λατρεμένη μας γιαγιά, Ματθίλδη. Τότε έπαθα μεγάλο σοκ και έκτοτε δεν ξανά άφησα κανέναν να μου πει χαρτιά και φλιτζάνι. Μάλιστα, έχω τέτοια άρνηση που αν επιχειρήσεις να μου πεις το μέλλον μου θα σε μπλοκάρω…


 

 Αυτό το ένστικτο στο οποίο προαναφέρθηκες θεωρείς ότι είναι ευχή ή κατάρα;

Ευχή, γιατί με έχει σώσει από πάρα πολλές καταστάσεις.


 

 Στα ζώδια, στην αστρολογία, πιστεύεις;

Σε κάποια πολύ γενικά χαρακτηριστικά και σε καμία περίπτωση σε ημερήσιες και εβδομαδιαίες προβλέψεις. Όσο μεγαλώνω μειώνεται και η ‘πίστη” μου απέναντι στα λεγόμενα βασικά χαρακτηριστικά των ζωδίων.


 

 Το μέλλον της Ελλάδας πώς το βλέπεις;

Ευοίωνο!


 

 Είσαι μάλλον ο μοναδικός άνθρωπος που το βλέπει έτσι αυτή την στιγμή…

Πιστεύω ότι τα πράγματα θα φτιάξουν πολύ και πως ό,τι έγινε, έγινε για το καλό μας. Σίγουρα οι πολιτικοί φέρουν μεγάλη ευθύνη για ό,τι συνέβη ωστόσο κάναμε κι εμείς λάθη ως πολίτες. Εμείς τους ανεβάσαμε στην εξουσία, δεν τους φέραμε από τον Άρη και ως εκ τούτου έχουμε τις ευθύνες μας.


 

 Θα μπορούσες να δεις τον εαυτό σου στον πολιτικό χώρο;

Όχι. Δεν μου αρέσει η πολιτική ούτε οι πολιτικοί για τον απλούστατο λόγο του ότι δεν έχουν χιούμορ. Η ζωή όλων μας θα ήταν πολύ πιο ωραία και πιο αληθινή αν κάποιοι έστω από τους πολιτικούς μας είχαν χιούμορ ή να έπαυαν να μιλούν αυτή την ξύλινη, αποστειρωμένη και ρομποτική γλώσσα. Δεν καταλαβαίνω γιατί οι πολιτικοί δεν μιλούν σαν κανονικοί άνθρωποι. Σαν εμένα, εσένα και την κυρία δίπλα μας…


 

Θα επιμείνω στην πρόβλεψή σου για το ευοίωνο μέλλον της Ελλάδας. Ορμώμενη από πού το βλέπεις έτσι;

Γενικά είμαι αισιόδοξος άνθρωπος και θεωρώ ότι αυτό που βιώσαμε ήταν ο πάτος. Δεν θέλω να πιστεύω ότι το πηγάδι έχει κι απόπατο αλλά πως σιγά-σιγά θα αρχίσουμε να ανεβαίνουμε προς την επιφάνεια. Βιώσαμε έναν οικονομικό πόλεμο και τώρα θα ακολουθήσει η ευημερία. Το δυστύχημα ήταν πως και σ’ αυτόν τον πόλεμο, όπως σε όλους τους πολέμους της ιστορίας, την πλήρωσαν πάλι οι αθώοι. Αν δεν ήμασταν λαός του νταχτιρντί και του κεφιού θα είχαμε πέσει σε εθνική κατάθλιψη…


 

 Εσύ την πλήρωσες;

Εμένα δεν με επηρέασε τόσο γιατί δεν υπήρξα ποτέ σπάταλος άνθρωπος. Δεν ψώνιζα ιδιαίτερα ούτε ήμουν όλη μέρα στα κομμωτήρια. Ήμουν και είμαι οικονόμα. Ευτυχώς δεν έπεσα στην ανάγκη του να κάνω οποιαδήποτε δουλειά μου πρότειναν επειδή δεν θα είχα να ζήσω. Από την άλλη έχω δίπλα μου τον σύζυγό μου, ένα στήριγμα, που εξασφαλίζει στην οικογένειά του μία άνεση.


 

Το μέλλον της κόρης σου, σ’ αυτή την χώρα, σε τρομάζει; 

Καθόλου! Τα παιδιά δεν με τρομάζουν καθόλου. Είναι τόσο προσαρμοστικά και τόσο αγνές ψυχές που δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα. Θυμάσαι την ταινία “Η ζωή είναι ωραία” με τον Μπενίνι που το παιδάκι ζούσε σ’ ένα στρατόπεδο και το παιδάκι ήταν χαρούμενο γιατί ο μπαμπάς του του παρουσίαζε μία τόσο κατάσταση ως παιχνίδι; Εμείς υποφέρουμε και θα υποφέρουμε πιο πολύ από τα παιδιά μας, γιατί εμείς ήμασταν οι καλοπερασάκηδες που έμαθαν στα μπερεκέτια. Οι γονείς μας που πέρασαν πιο δύσκολα ήταν πιο δυνατοί από εμάς απέναντι σ’ αυτήν την κρίση. Όπως έλεγε και η γιαγιά μου: “Μια κατοχή σας χρειαζόταν!’


 

Μας χρειαζόταν;

Σε κανέναν δεν χρειάζεται μια κατοχή. Απλά ίσως μόνο έτσι μπορούσαμε να δούμε την πραγματικότητα, να βάλουμε μυαλό και να αλλάξουμε νοοτροπία. Το να αλλάξουμε εμείς οι Έλληνες νοοτροπία ήταν πολύ δύσκολο γιατί ήμασταν πολύ καλομαθημένοι.


 

 Έχεις το ψώνιο να πάει το παιδί σου σ’ ένα καλό ιδιωτικό όπως οι περισσότερες Ελληνίδες μαμάδες;

Όχι. Την κόρη μου την στέλνω στο δημόσιο Παπάγου όπου γίνεται πάρα πολύ καλή δουλειά. Κι εγώ σε δημόσιο σχολείο πήγα και βγήκα μια χαρά!


 

 Θα ήθελες και ένα δεύτερο παιδί.

Δεύτερο παιδί θα κάνω οπωσδήποτε κι αν με κρατάνε τα πόδια μου και τρίτο!


 

Γιατί τα media δεν ασχολούνται μαζί σου σε κουτσομπολίστικο επίπεδο;

Γιατί δεν προκαλώ και δεν είμαι η φασαριόζα που χωρίζει, ερωτεύεται παράφορα, ξαναχωρίζει και πάλι απ’ την αρχή. Η ζωή μου δεν είχε κουτσομπολίστικο ενδιαφέρον και δεν υπήρξα σκανδαλοθηρικό κορίτσι, ούτε καν σκανταλιάρα.


 

Το μέλλον το δικό σου πως θα ήθελες να είναι σε επαγγελματικό επίπεδο;

Θα ήθελα να κάνω κάτι καλό στην τηλεόραση σε επίπεδο παρουσίασης ή κάποιο live show όπως αυτά που κάναμε με την Ματθίλδη ή φέτος με τον Λουδάρο όπου έχεις άμεση επικοινωνία με το κοινό.


 

 Το “Your face sounds familiar”, σου αρέσει;

Ως concept, θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ ωραίο. Ωστόσο θεωρώ ότι στην Ελλάδα δεν γίνεται τόσο ωραίο όσο θα μπορούσε να γίνει.


 

Ποιος ευθύνεται γι’ αυτό;

Σίγουρα είναι θέμα παραγωγής, χαμηλού κοστολογίου, κι αυτό φαίνεται από τα κοστούμια και τις περούκες. Αν υπήρχε καλύτερη παραγωγή, οι μεταμορφώσεις θα ήταν πολύ πιο πειστικές. Έκαναν για παράδειγμα την Σύλβια Δελικούρα, Λευτέρη Πανταζή και δεν της έβαλαν λίγο όγκο στο σώμα ώστε να μοιάζει με άνδρα. Βγήκε ένα κοριτσάκι σαν σαμιαμίδι που του είχαν βάλει ένα τεράστιο κοστούμι. Ε, βάλε της και λίγο όγκο!


 

Ποιον απ΄ όλους ξεχωρίζεις;

Την Μπεκατώρου. Θεωρώ ότι ανεβάζει την εκπομπή και μου έκανε εντύπωση που βγήκαν κάποιοι και είπαν: ‘Πω, πω! Είναι σαν να το κάνει πολλά χρόνια!”. Μα, το κάνει πολλά χρόνια! Δεν σημαίνει ότι επειδή παρουσίαζε στο ΤΗΛΕΑΣΤΥ δεν έχει εμπειρία. Η Μπεκατώρου βρίσκεται στο χώρο ακόμη και πριν την Μενεγάκη και έχει τεράστια πείρα. Ακόμη και τα Όσκαρ να την βάλεις να παρουσιάσει, θα τα βγάλει πέρα μια χαρά. Η Μαρία πέρα από την πείρα στην τηλεόραση, έχει χιούμορ, αυτοσαρκασμό και είναι τσαχπίνα. Όσον αφορά τώρα στους παίκτες θεωρώ ότι το πιο δυνατό χαρτί είναι ο Θανάσης Αλευράς.


 

Αν ω μη γένοιτο δεν ανακάμψει η κατάσταση στην Ελλάδα, το μέλλον σου μπορείς να το δεις σε μια άλλη δουλειά;

Ήδη το σκέφτομαι. Θα μπορούσα να γράφω και έγραφα και για πολλά χρόνια κείμενα στο Mega Star. Θα μπορούσα να δουλεύω σε ένα περιοδικό μόδας, θα μπορούσα να φτιάχνω ρούχα και έχω μια ιδέα πάνω σε αυτό, θα μπορούσα να συνεργαστώ με κάποια εταιρία ρούχων. Επίσης, υπάρχει και η σκέψη να φύγω τελείως από αυτή την φάση και να πάω να ζήσω σ΄ ένα νησί. Στο νησί αυτό, θα ανοίξω ένα φούρνο αλλά δεν θα είμαι απλή φουρνάρισσα. Θα φέρνω λίγο σε Σοφία Λόρεν: θα ενισχύσω το στήθος, θα δένω το μπούστο σφιχτά, θα φοράω στενές φούστες, κρίκους, αϊλάινερ και ψεύτικη βλεφαρίδα και θα’ ρίχνω και λίγο αλευράκι στην μύτη για να δείχνω τι δουλειά κάνω!


 

Ποιο είναι το πιο γλυκό πράγμα που έχεις ακούσει από την κόρη σου;

Το “μανούλα σ’ αγαπάω”. Κάθε φορά που το ακούω, λιώνω…  


 

 

 

IN CATEFORY: COVERS