Διονύσης Χατζηδάκης: Ο Δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου έχει λόγο να υπερηφανεύεται για το δήμο του

Προσιτός και δραστήριος ο Δήμαρχος Παλαιού Φαλήρου μπορεί να υπερηφανεύεται ότι έχει μετατρέψει τον δήμο του σε έναν από τους πιο κερδοφόρους και όμορφους να ζείς…


 

Από πού κατάγεστε; Μιλήστε μου για τα παιδικά σας χρόνια…

Κατάγομαι από τα Χανιά της Κρήτης. Eκεί μεγάλωσα μέχρι την 7η  Γυμνασίου, που έδωσα εξετάσεις στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, απ’ την οποία αποφοίτησα ως αξιωματικός. Υπηρέτησα στο Πολεμικό Ναυτικό μέχρι το 1994.


 

Το γεγονός ότι μεγαλώσατε σε επαρχία είναι αυτό που σας κάνει να θέλετε η πόλη σας να μοιάζει με επαρχιακή πόλη;

Όχι, θέλω απλά να έχει λειτουργικότητα και οι άνθρωποι να γνωρίζονται μεταξύ τους και να λένε μια καλημέρα. Δε θέλω μια απρόσωπη πόλη. Δεν μου αρέσει η ανωνυμία.Γι’ αυτό προσπαθώ με εκδηλώσεις, επαφές και σωματεία, να δημιουργήσω έναν πυρήνα στον οποίο- όσο το δυνατόν- οι άνθρωποι θα γνωρίζονται και θα λένε μία καλή κουβέντα ο ένας στον άλλο.


 

Ποια είναι η πρώτη εικόνα που θυμάστε από το Φάληρο;

Εγώ παντρεύτηκα  Φαληριωτοπούλα. Την κόρη ενός στρατηγού, του Δημήτρη Αλεξόπουλου. Αυτή με έφερε εδώ… Ήμουν τότε στη Σχολή Δοκίμων στις τελευταίες τάξεις, στην Εθνική ομάδα Στίβου, καθώς και αθλητής του Πανιωνίου. Η γυναίκα μου, τη Λένα, σπούδαζε τότε στο Αμερικάνικο Κολλέγιο και έκανε άλμα εις ύψος, εγώ έκαναν 400 μέτρα με εμπόδια και έτσι γνωριστήκαμε εκεί…


 

Όταν ήρθατε εδώ στο Φάληρο, τι σας έκανε εντύπωση; Εντύπωση μου έκαναν τα απέραντα χωράφια και οι μονοκατοικίες που είχε το Φάληρο… Τότε, μόλις είχα γίνει ανθυποπλοίαρχος. Αλλά μέχρι να ασχοληθώ με τα κοινά, ο τεράστιος συντελεστής που είχε, το 2,4, μετέτρεψε αυτές τις ωραίες μονοκατοικίες σε άψυχες πολυκατοικίες, μ’ ένα μικρό κηπάκο και τίποτα παραπάνω.


 

Αν μπορούσατε να επιστρέψετε πίσω στο χρόνο  και αν υποθέσουμε ότι  ήσασταν από τότε Δήμαρχος, πως θα ήταν σήμερα το Φάληρο;

Θα έδινα έναν αγώνα να μην αυξηθεί ο συντελεστής δόμησης και θα προσπαθούσα όλες οι μονοκατοικίες να χαρακτηριστούν διατηρητέες και να παραμείνει το Φάληρο προάστιο, γιατί τώρα έχει ενωθεί με την Αθήνα… Το Φάληρο έχει κάτι το πολύ χαρακτηριστικό και είναι πολύ διαφορετικό… Έχει τη θάλασσα και τον παραλιακό περίπατο. Έχει πάρει τη μορφή Κυανής Ακτής, η οποία είναι παραλία, όχι τεχνητή, αλλά φυσική. Και αυτό έχει μεγάλη σημασία…


 

Πως αποφασίσατε να γίνεται Δήμαρχος; Αυτή η στιγμή πότε ήλθε;

Εγώ 44 ετών αποστρατεύτηκα για πολιτικούς λόγους, γιατί ήμουν υπασπιστής δύο υπουργών Άμυνας, του συγχωρεμένου- που έγινε και πρωθυπουργός-του Τζαννή Τζανετάκη και του Γιάννη Βαρβιτσιώτη.  Αμέσως μετά με πήρε στο γραφείο του ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Είμαι ένα πνευματικό του παιδί, με έχει βαφτίσει. Στο δημοτικό και στο Γυμνάσιο ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και ο πατέρας μου καθόταν στο ίδιο θρανίο. Όταν λοιπόν, έχασα τον πατέρα μου στον εμφύλιο, ανέλαβε τη μόρφωσή μου και βοήθησε στην εξέλιξή μου. Τα χρόνια περνούσαν… ήμουν 9 χρόνια διευθυντής στο γραφείο του, κάτι που ήταν ένα μεγάλο μάθημα για μένα. Ένα σπουδαίο σχολείο πολιτικής και πήρα πολλά από αυτόν. Δεν σας κρύβω, ότι πολλά από τα οποία μου επέβαλλε και μου επιδείκνυε να κάνω- τα οποία ήταν σωστά και τα εφήρμοσα – δεν τα είχε εφαρμόσει αυτός. Και εν τέλει κατέβηκα Δήμαρχος. Την πρώτη φορά πολεμήθηκα όσο δεν φαντάζεστε, λέγανε ότι είμαι αλεξιπτωτιστής, ότι είμαι σώγαμπρος κτλ. Έφτασα στην πηγή, πήρα κάπου 48,5%  στο δεύτερο γύρο και δεν βγήκα… Τη δεύτερη φορά όμως, βγήκα και από τότε την 3η και την 4η εκλέγομαι από την πρώτη Κυριακή με ποσοστά, την πρώτη φορά 52% και τη δεύτερη 62%.


 

Που οφείλεται αυτό;

Στο γεγονός ότι εγώ δεν είμαι Δήμαρχος του γραφείου, με τη γραβάτα και τα σακάκια, να δέχομαι κόσμο και ως «Μαυρογιαλούρος» να λέω: «θα σας βοηθήσω, θα σας διορίσω κτλ». Είμαι στους δρόμους, παρακολουθώ να εκτελούνται όσον το δυνατόν καλύτερα οι εντολές που δίνω και οι εργασίες και έχω πολύ καλή επαφή με τον κόσμο. Όποιος με σταματάει στο δρόμο και μου λέει  το πρόβλημά του, επί τόπου προσπαθώ να το λύσω. Και αυτό είναι κάτι που το εκτιμάει ο κόσμος.  Και επίσης, ο κόσμος εκτιμάει ότι ως Δήμαρχος, παρόλο ότι παρέλαβα ένα Δήμο ελλειμματικό, γρήγορα τον έκανα πλεονασματικό και σας πληροφορώ ότι εδώ και 7 χρόνια, ο Δήμος μας  δεν έχει πλέον οικονομικό πρόβλημα. Κάθε χρόνο έχει όλο και περισσότερα έσοδα.


 

Αυτό πιστεύετε πως θα μπορούσαν να το πετύχουν και άλλοι Δήμαρχοι;

Πιστεύω ότι μπορούν να το πετύχουν και άλλοι, αλλά υπάρχουν περιπτώσεις όπου Δήμαρχοι με τη συνένωση του Καλλικράτη κληρονόμησαν Δήμους με ελλείμματα, με κακή οργάνωση κτλ, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να τα βγάλουν πέρα.  Για μένα, επιτυχημένος Δήμαρχος είναι αυτός που παραλαμβάνει ένα Δήμο ελλειμματικό και καταφέρνει- αν όχι να τον κάνει πλεονασματικό- τουλάχιστον να μην αυξήσει το έλλειμμά του. Αυτό είναι μία καλή προσπάθεια και σας πληροφορώ ότι όσοι Δήμαρχοι θέλουν να ασχοληθούν αποτελεσματικά με το Δήμο τους και όχι επιφανειακά, μπορούν να κάνουν ώριμες μελέτες, να βρουν χρηματοδότηση, να κυνηγήσουν, να πολεμήσουν και να χρηματοδοτηθούν από τη Γενική Κυβέρνηση.


 

Υπάρχουν δηλαδή λύσεις;

Φυσικά και υπάρχουν λύσεις. Για παράδειγμα, το Δημαρχείο του Π. Φαλήρου κόστισε 7 εκ. ευρώ, το φτιάξαμε σε είκοσι μήνες και δε βάλαμε ούτε ένα ευρώ. Τα πήραμε όλα από το πρόγραμμα «Θησέας» και από τις οριζόντιες δράσεις. Την Αγ. Αλεξάνδρου, επίσης, που ήταν Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα «Πράσινη Διαδρομή», όλα τα χρήματα τα πήραμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα τους επιστρέψαμε και 500.000 ευρώ.  Το κλειστό γυμναστήριο που φτιάχνουμε τώρα, το γήπεδο ποδοσφαίρου, τα πέντε γήπεδα τένις και τη διαμόρφωση μιας περιοχής 50 στρεμμάτων,  την επιδότησε ο Περιφερειάρχης, ο Γιάννης Σγουρός, τον οποίο βαθύτατα εκτιμώ και είναι ένα παράδειγμα ανθρώπου που κατάφερε και να κάνει την περιφέρεια πλεονασματική, αλλά και να βοηθήσει όλους τους Δήμους, ανεξαρτήτως από την  ιδεολογική τους ταυτότητα , με κριτήριο μόνο τις σωστές μελέτες. Και σας πληροφορώ ότι ήταν ένα έργο των 9.900.000 εκ. ευρώ και με την έκπτωση του 41%, θα φτάσει τα 5.500.000 εκ. ευρώ.


 

Η καθαριότητα πως επιτυγχάνεται;

Η καθαριότητα, είναι ένας μικρός άθλος… Έχω το λιγότερο προσωπικό απ΄ ότι έχουν όλοι οι υπόλοιποι Δήμοι της Αττικής.  Επιτυγχάνεται με συνεχή παρουσία στους δρόμους, δική μου και των συνεργατών μου και με ανθρώπους που πραγματικά είναι παλικάρια. Αυτό το διάστημα διατηρώ το Φάληρο στην κατάσταση που βλέπετε με δέκα οδηγούς, έχω 18 απορριμματοφόρα, με αποτέλεσμα πολλοί οδηγοί να κάνουν και διπλές βάρδιες, δίνοντας πραγματικά όλο τους τον εαυτό. Και γι αυτό πραγματικά τους έχω, όχι σαν υπαλλήλους, αλλά σαν παιδιά μου.


 

Αυτό πραγματικά, είναι από τα πιο δύσκολα ζητήματα ενός Δήμου… Να καταφέρνει να διατηρείται καθαρός…

Βλέπετε, ότι όταν γίνονται απεργίες και οι Δήμοι βουλιάζουν από τα σκουπίδια, το Φάληρο είναι καθαρό! Γιατί; Διότι έχω περάσει μία αντίληψη στο στελεχιακό δυναμικό, ότι σε εμάς αφεντικά δεν είναι τα κόμματα, αλλά οι Δημότες και όταν ο δημότης σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση πληρώνει τα δημοτικά του τέλη δεν μπορεί εμείς για προσωπικά θέματα να τιμωρούμε τους δημότες που είναι συνεπείς απέναντί μας. Έχει γίνει δηλαδή, αντιληπτό ότι η εργασία που κάνουν είναι ανταποδοτική προς τους δημότες. Αυτοί μας πληρώνουν…


 

Σε έναν Δήμο, ένας Δήμαρχος έχει δύο διαφορετικά κομμάτια, το ένα είναι η καθαριότητα, τα σχολεία και γενικά όλα όσα πρέπει να γίνουν και από την άλλη είναι η ανάπτυξη του Δήμου. Προσωπικά πιστεύω ότι πλέον έχετε φτάσει στην κορυφή ως προς την ανάπτυξη της παραλιακής ζώνης. Τι άλλο θα μπορούσε να γίνει;

Θέλω να ξέρετε ότι όταν ανέλαβα Δήμαρχος, στους παιδικούς σταθμούς που εξυπηρετούσαν εργαζόμενες μητέρες, μπορούσαμε να εξυπηρετήσουμε 145 άτομα. Αυτή τη στιγμή μπορούμε και εξυπηρετούμε 650 άτομα…


 

Τι αλλάξατε;

Καινούριοι παιδικοί σταθμοί, κατήργησα τα γραφεία και  τα έκανα αίθουσες υποδοχής των παιδιών , βρεφονηπιακό σταθμό… Και όλα αυτά με λίγο κόστος και τη βοήθεια των ίδιων των γονέων… Για παράδειγμα, γονέας που ήταν ξυλουργός έκανε τα ξυλουργικά, κ.ο. Και το ένιωθαν αυτό που έκαναν, γιατί απολαμβάναν ότι το παιδί τους είναι σ’ ένα καλό περιβάλλον. Επιπλέον, χτύπησα πόρτες σε διάφορους οικονομικά επιφανείς ανθρώπους και φορείς, π.χ. Τράπεζα Πειραιώς, εκδόσεις, εφοπλιστές κτλ. Δεν έπαιρνα ποτέ χρήματα στα χέρια μου, τους έλεγα τι θέλω να μου φτιάξουν, το έφτιαχναν και  το πλήρωναν… Όταν ξεκίνησα στο Δήμο, τα έσοδα ήταν 15 εκατομμύρια και τώρα είναι 30. Αυτό νομίζω ότι τα λέει όλα… Και αυτό συνέβη γιατί αναπτύξαμε τη Μαρίνα του Φλοίσβου, την οποία πολέμησαν πολύ! Όμως, έγινε ένας χώρος περιπάτου, με παιδική χαρά κτλ, στον οποίο μπορούν να κάνουν τη βόλτα τους οικογένειες με παιδιά. Τα village, οι κινηματογράφοι, ήταν και πάλι μια καταπληκτική επένδυση, η οποία ελπίζουμε να κρατήσει…


 

Τι άλλο μπορούμε να περιμένουμε από εσάς στην παραλιακή ζώνη;

Κατ’ αρχάς θέλω να σας πω ότι, μετά το Αβέρωφ, θα γίνει ένα καταπληκτικό έργο, με κλειστό γυμναστήριο, με γήπεδο ποδοσφαίρου, γήπεδα τένις κτλ. και θα συνδυαστεί με τον παλιό Ιππόδρομο, που το Ίδρυμα Νιάρχος φτιάχνει την Εθνική Βιβλιοθήκη, τη Λυρική Σκηνή, το πράσινο… Οπότε, οι Φαληριώτες θα μπορούν να βρίσκονται με τα ποδήλατά τους σε αυτό το χώρο. Αυτή η περιοχή θα γίνει το μπαλκόνι της Αττικής! Επίσης, αν εκλεγώ Δήμαρχος το 2014, εκείνο το οποίο έχω στο μυαλό μου, είναι να μπορέσω αυτά τα οποία έχουμε ήδη δημιουργήσει να παραμείνουν βιώσιμα και λειτουργικά…


 

Βλέπουμε ότι η παραλιακή από την πλευρά των επιχειρήσεων περνάει κρίση.

Από το Έδεν και μετά δεν υπάρχουν ούτε μαγαζιά, ούτε κέντρα διασκέδασης, ούτε τίποτα… Θέλω να κρατήσω την πόλη μου μακριά από τέτοιου είδους αναπτύξεις…  Δεν ταιριάζει ούτε στη δική μου κουλτούρα, αλλά ούτε και στου Δήμου…

Εδώ θα μου επιτρέψετε να τονίσω πως θεωρώ μεγάλη επιτυχία ότι στο Δήμο μας δημιουργήθηκε κλινική αιμοκάθαρσης, καθώς και το μαιευτήριο «Ρέα». Φυσικά, ανήκουν στην ιδιωτική πρωτοβουλία, όμως, αυτά τα δύο  συγκροτήματα είναι κοσμήματα της ιατρικής.


 

Γενικότερα τι επενδύσεις θα μπορούσαν να γίνουν; Είδαμε για παράδειγμα, ότι άνοιξε το Foccassino, το οποίο πάει πολύ καλά…

Τέτοιου είδους επιχειρήσεις, ναι…  Για την Αγ. Αλεξάνδρου, όταν την έφτιαχνα, είχαμε αντιδράσεις για το που θα παρκάρει ο κόσμος κτλ. Σας πληροφορώ ότι θα γίνει η Μηλιώνη της Αθήνας! Συνέχεια ανοίγουν καινούρια μαγαζιά… Για να κρατήσουμε και τον κόσμο του Φαλήρου στην περιοχή. Εγώ πραγματικά υπερηφανεύομαι, ότι ένα πάρκο 80 στρεμμάτων που ήταν κρανίου τόπος, μετατράπηκε σε μια πράσινη όαση και δε σας κρύβω ότι όταν περνώ τ’ απογεύματα και βλέπω στα γκαζόν ξαπλωμένα παιδιά και οικογένειες, με συγκινεί… όπως και το γεγονός ότι, έρχονται άνθρωποι που δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα οικονομικά και κάθονται ανέξοδα στο πάρκο και γεμίζουν τις ώρες τους διασκεδάζοντας με τα παιδιά τους. Αυτή είναι η κοινωνική προσφορά, όπως και το παντοπωλείο, το φαρμακείο, το ότι φτιάχνουμε φαγητό για τους ενδεείς, μαζεύουμε  ρούχα  και τα μοιράζουμε, τετράδια για τα παιδιά… Συμπαρίσταται ο κόσμος… Οι δημότες συμμετέχουν…


 

Ο Καλλικράτης βοήθησε;

Για τον Καλλικράτη έχω τοποθετηθεί κατ’ επανάληψιν… Στην αρχή,  τους είπα ότι «ως ιδέα είναι καλή, κοιτάξτε μην τον ευτελίσετε, πολύ φοβάμαι ότι θα ευτελιστεί η ιδέα αυτή», γιατί ο Καλλικράτης προέβλεπε κάπου 4 δις για την οργάνωση των Δήμων που θα συνενωθούν. Αυτά τα χρήματα δεν δόθηκαν ποτέ, γίνανε οι συνενώσεις με το ίδιο προσωπικό, απλώθηκαν οι Δήμοι… Δυστυχώς, ευτελίστηκε ο Καλλικράτης. Δεν σας κρύβω ότι είχε και καλά σημεία, αλλά όταν κάνεις κάτι πρέπει τα υπέρ να είναι περισσότερα από τα κατά… Εγώ νομίζω ότι τα έχουν εντοπίσει και προσπαθούν να τα διορθώσουν. Αλλά τα πράγματα διορθώνονται καλύτερα αν οι Δήμοι έχουν κάποια οικονομική ευχέρεια να λειτουργήσουν…  Ο Καλλικράτης λοιπόν, προέβλεπε χρήματα με τα οποία θα έπαιρναν υπαλλήλους και έρχεται τώρα το κράτος και λέει ότι μέχρι το 2016 δε διορίζεται κανένας… Καταλαβαίνετε ότι αυτό το διάστημα η τοπική αυτοδιοίκηση με όλα αυτά τα τεράστια προβλήματα,  προσφέρει μεγάλη υπηρεσία στον κόσμο…


 

Για τις εκλογές που έρχονται, αν εκλεγείτε και πάλι, (που εγώ το θεωρώ σίγουρο), σε τι θα δώσετε βάρος;

Στη ζωή δεν υπάρχουν σίγουρα… Ωστόσο, οι πιθανότητες είναι μεγάλες…  Αυτό που εγώ θα φροντίσω είναι να διατηρήσω την πόλη μου όρθια και να βοηθήσω τα κοινωνικά στρώματα των δημοτών που έχουν ανάγκη. Είναι η περίοδος που πρέπει να δείξουμε την πραγματική έννοια της αλληλεγγύης.


 

Θα αλλάξετε πρόσωπα που είναι γύρω σας;

Βεβαίως, ανάλογα με το τι θα ψηφίσει ο κόσμος. Εγώ έχω μία αρχή, τοποθετώ τους αντιδημάρχους στις  θέσεις ανάλογα με τη σειρά των αποτελεσμάτων των εκλογών. Για μένα κριτήριο είναι η αναγνωρισιμότητα και η σχέση που έχουν με τον κόσμο.


 

Ο κ. Τσίπρας χαρακτήρισε τους Δημάρχους «βλαχοδήμαρχους». Τι έχετε ν’ απαντήσετε σε αυτό;

Μου άρεσε πολύ η απάντηση που έδωσε η Ντόρα Μπακογιάννη, που είπε ότι: «αισθάνομαι περήφανη που είμαι βλαχομάνα», γιατί ο γιος της είναι δήμαρχος στο Καρπενήσι, «και αισθάνομαι περήφανη που συνεργάστηκα ως Δήμαρχος της Αθήνας με βλαχοδημάρχους και παρουσιάσαμε μια πόλη το 2004 στους Ολυμπιακούς Αγώνες, που δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή». Κοιτάξτε, είναι εύκολα τα λόγια, δύσκολη η πράξη…


 

Διονύσης Χατζηδάκης.


 

 

IN CATEFORY: FACES