Ελένη Αντωνιάδου: Η ελληνίδα επιστήμονας που “μάγεψε” την NASA

Η Ερευνήτρια Αναγεννητικής Ιατρικής & Ανάπλασης Τεχνητών Οργάνων, Ελένη Αντωνιάδου, παρά το νεαρό της ηλικίας της έχει ένα βιογραφικό που όλοι θα ζήλευαν. Η ίδια παραμένει χαμηλών τόνων, συγκεντρωμένη στη δουλειά της και το όραμα της για ένα καλύτερο μέλλον για την ανθρωπότητα.

Συνέντεξη στην Κατερίνα Κωνσταντοπούλου


Εργάζεσαι στον “Τομέα Βιοεπιστημών, Νανοτεχνολογίας και Εξερεύνησης του πλανήτη Άρη” στη Σίλικον Βάλεϊ. Θέλεις να μας πεις με λίγα λόγια ποιο είναι ακριβώς το αντικείμενο σου και πώς καθορίζει τις εξελίξεις στην επιστήμη;
Προσπαθώ να μοιράζω τον χρόνο μου ανάμεσα στη διδακτορική μου μελέτη στο πανεπιστήμιο, που αφορά την χρήση βλαστοκυττάρων από αμνιακό υγρό για την ανάπλαση τεχνητών οργάνων και τις πειραματικές έρευνες για την ΝΑΣΑ που αφορούν την δημιουργία τεχνητής τροφής από βλαστοκύτταρα και τη εξερεύνηση των επιπτώσεων της ραδιενέργειας στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Ο ρόλος των μελετών είναι καθοριστικός για την ανάπτυξη μιας εναλλακτικής θεραπευτικής οδού για τις μεταμοσχεύσεις, την εξάλειψη της χρήσης των ζωικών μοντέλων κατά την εξέταση αποτελεσματικότητας φαρμακευτικών σκευασμάτων αλλά και την δυνατότητα ανάπτυξης τεχνητών τροφών για την αντιμετώπιση του λιμού σε υποανάπτυκτες χώρες και για την αποστολή αποίκησης άλλων πλανητών.


Στα 22 σου χρόνια ίδρυσες την δική σου εταιρία «Μεταμοσχεύσεις χωρίς Δότες». Πώς πιστεύεις ότι θα φέρει την επανάσταση στον τομέα της ιατρικής;
Νομίζω ότι ουσιαστική πρόοδος επιτυγχάνεται με την σταδιακή (αλλά μη αντιστρέψιμη) δημιουργία περισσότερων επιλογών για περισσότερους ανθρώπους. Η εταιρεία μας στοχεύει στο να μειώσει την περίοδο αναμονής λήψης μοσχευμάτων και κυρίως στο να δώσει τη δυνατότητα, για πρώτη φορά, στους ασθενείς σε τελικό στάδιο καρκίνου και ασθενείς με ανοσοανεπάρκειες να γίνουν λήπτες τεχνητών μοσχευμάτων. Η επιστήμη μπορεί να ανατρέψει την νοοτροπία όπου χρειάζεται να είσαι αρκετά άρρωστος για να επιλεχθείς στη λίστα αναμονής μοσχευμάτων αλλά αρκετά υγιής ώστε να επιβιώσεις τη μεταμόσχευση και την ισχυρή μετα-χειρουργική αγωγή και να δοθεί η ευκαιρία ανάρρωσης σε όλους.


Είσαι μόλις 26 χρονών αλλά έχεις ένα βιογραφικό που θα ζήλευαν οι περισσότεροι. Ποιοι είναι οι μελλοντικοί σου στόχοι;
Νομίζω πως τη μέρα που ανακάλυψα τον σκοπό που θέλω να υπηρετήσω, ήταν και η ημέρα που ουσιαστικά ξεκίνησε η ζωή μου, γι’ αυτό ποτέ δεν λειτουργώ με άξονα το να εμπλουτίσω το βιογραφικό μου αλλά με την κατάκτηση μικρών στόχων ώστε να βοηθηθούν ουσιαστικά ασθενείς που έχουν ανάγκη από μεταμοσχεύσεις.


Πώς είναι να δουλεύεις στην NASA; Είναι δύσκολος ο κόσμος της επιστήμης για μία γυναίκα;
Το να δουλεύεις στη ΝASA είναι σαν να δουλεύεις στο πιο τεχνολογικά αναπτυγμένο εργοστάσιο που κατασκευάζει το μέλλον. Αδιαμφισβήτητα είναι δύσκολο για μία γυναίκα να ευδοκιμήσει στον επιστημονικό κόσμο, αλλά πρέπει να είσαι εθισμένη στην κατάκτηση των κορυφών για να αντέχεις τις πτώσεις.


Το 2013 βραβεύτηκες ως «Γυναίκα της χρονιάς» από την κριτική επιτροπή της βρετανικής διοργάνωσης FDM Everywoman in Technology Awards. Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκες όταν το έμαθες;
Η ανακοίνωση γίνεται με μια σύντομη αναφορά στη ζωή της νικήτριας του βραβείου χωρίς να αποκαλυφθεί εξαρχής το όνομα. Οπότε η Sheila Flavell ξεκίνησε την ομιλία λέγοντας «Η Γυναίκα της χρονιάς συμβολίζει την κατάκτηση του αδύνατου και την ελπίδα για το μέλλον», και η αδερφή μου, η Ιφιγένεια που καθόταν δίπλα μου, μου ψιθύρισε στο αυτί «Εσύ είσαι αυτή». Αρχικά ήμουν χαρούμενη και μόνο που η αδερφή μου με είδε υπό αυτό το πρίσμα, και φυσικά μετά την ανακοίνωση ήταν εξαιρετικά τιμητική και συγκινητική η ανταπόκριση του κοινού.


Είσαι μία αρκετά πολυάσχολη κοπέλα, έχεις καθόλου ελεύθερο χρόνο; Τι σου αρέσει να κάνεις στον ελεύθερο σου χρόνο;
Προσπαθώ να δημιουργώ ελεύθερο χρόνο, γιατί διανύουμε μια εποχή που μας αποσπάται η προσοχή από τα ουσιώδη και ξεχνάμε να ζούμε. Μου αρέσουν οι καταδύσεις, το skydiving, το πιλοτάρισμα μικρών αεροσκαφών και μια όμορφή συζήτηση με καλή παρέα!


Τι σου λείπει από την Ελλάδα; θα μπορούσες να ζήσεις μόνιμα ξανά εδώ;
Τα πάντα! Το να εστιάζουμε στις αρνητικές εκφάνσεις της ζωής στην Ελλάδα είναι μια απονενοημένη προσπάθεια να συμβιβαστούμε με τα προβλήματα που μας προτάσσονται και να αποτάξουμε κάθε αίσθημα ευθύνης για να συμβάλλουμε στην αλλαγή. Συνεπώς, για μένα σίγουρα υπάρχει το ενδεχόμενο να επιστρέψω και μέχρι τότε θα συνεχίσω να χτίζω γέφυρες συνεργασίας.


Ποιο είναι το όπλο που σε βοηθάει να αντιμετωπίζεις τις δυσκολίες της καθημερινότητας;
Νομίζω ότι το όπλο έγκειται στο ότι η προσπάθεια που καταβάλλω μοιάζει με έναν διακόπτη που είναι μόνιμα ενεργός, δεν ανοιγοκλείνει αναλόγως με τις δυσκολίες, τις αποτυχίες ή με το κατά πόσο κάποιος με επιβραβεύει ή με αποδοκιμάζει- είναι μια σταθερά.


Μπορεί πιστεύεις μία γυναίκα με την δική σου καριέρα και υποχρεώσεις να συνδυάσει αρμονικά και την οικογένεια;
Πιστεύω ότι δεν έχει τόση σημασία να καλλιεργήσεις τον εαυτό σου πνευματικά, οχυρώνοντας τον με σπουδές στα καλύτερα πανεπιστήμια, υποβάλλοντας τον σε ατελεύτητες εξετάσεις και αξιολογήσεις, σχεδιάζοντας προσεκτικά τα επαγγελματικά σου βήματα, θυσιάζοντας υπέρογκο χρόνο δουλεύοντας ώστε να ανελιχθείς, αν δεν επενδύσεις την ίδια ενέργεια σε προσωπικό επίπεδο. Για μένα αυτή η ισορροπία είναι η πιο δύσκολη, αλλά η πιο σημαντική.


IN CATEFORY: FACES