Γιώργος Σαμπάνης: “Τα χρήματα και η δόξα δεν ήταν ποτέ το κίνητρό μου”

Το πάθος για τη μουσική είναι αυτό που τον χαρακτηρίζει. Ο Γιώργος Σαμπάνης δεν είναι απλά ένα τραγουδιστής, αλλά μια καλλιτεχνική προσωπικότητα που θα σε αφοπλίσει με το λόγο του, θα σε μαγέψει με τα τραγούδια του και θα σε κερδίσει με την επιβλητική του παρουσία.

Συνέντευξη στην Κατερίνα Κωνσταντοπούλου


ΑCRO για 3η χρονιά. Τι θεωρείτε ότι είναι αυτό που έχει κάνει τον κόσμο να αγαπήσει τις εμφανίσεις σας εκεί; Τι διαφορετικό θα δούμε φέτος;
Γενικά, θεωρώ ότι το Acro είναι ένας ιδιαίτερος χώρος, με πολλή καλή αισθητική, γι’ αυτό και έχει αγαπηθεί. Έχει θέα την Ακρόπολη και βρίσκετε σε όροφο, κάτι που δεν το βλέπεις συχνά σε τέτοιου είδους μαγαζιά. Τον θεωρώ έναν από τους ωραιότερους χώρους για μουσικές παραστάσεις.
Η δική μου σκέψη για φέτος ήταν να δημιουργήσω ένα πολυμορφικό μουσικό πρόγραμμα. Το πρώτο μισό του προγράμματος περιλαμβάνει ξένη μουσική, ποπ και ροκ κυρίως, ενώ στο δεύτερο μισό έχει μόνο ελληνικά κομμάτια, με τραγούδια από τη δισκογραφία μου, αλλά και από άλλους καλλιτέχνες. Νομίζω ότι αυτή ακριβώς η πολυμορφία στη μουσική ταιριάζει με την πολυμορφία του Acro!


Θεωρείτε ότι απευθύνεστε σε όλους ή έχετε συγκεκριμένο κοινό;
Ακριβώς επειδή είναι πολυμορφικό το πρόγραμμα, θεωρώ ότι απευθύνομαι σε όλους. Γιατί όλοι, όποιο είδος μουσικής και αν ακούνε θα το βρούνε στο Acro. Οι 5 ώρες που διαρκεί το πρόγραμμα είναι αρκετές για να καλύψεις όλα τα μουσικά γούστα.


Πριν βγείτε στη σκηνή λέτε «θέλω να φύγει ο κόσμος από εδώ και να έχει..»;
Δεν μπαίνω σε αυτή τη διαδικασία. Είναι εξαιρετικά τιμητικό και μόνο που ο κόσμος επιλέγει τα λίγα χρήματα που έχει, να τα δώσει για να έρθει να διασκεδάσει σε μένα. Είναι ευλογία και μόνο που βγαίνεις στη σκηνή και βλέπεις χαμογελαστά πρόσωπα που ήρθαν να σε ακούσουν. Οπότε δεν σκέφτομαι τίποτα, είμαι ο εαυτός μου και γίνεται χαμός! Θέλω να επικοινωνήσουμε με όλους τους μουσικούς τρόπους, να γίνουμε μια παρέα, να συγκινηθούμε, να διασκεδάσουμε, να τραγουδήσουμε και να δώσουμε την ενέργεια μας ο ένας στον άλλο. Το Acro είναι μια μουσική εμπειρία που διαφέρει και ξεχωρίζει στο χώρο της αθηναϊκής νύχτας. Αξίζει τον κόπο να περάσει να το δει κάποιος, έστω και μια φορά. Και αν μπορεί, ας μην ξανάρθει!


Πώς προέκυψε η συνεργασία με την Ευρυδίκη και την Τάμτα;
Με την Τάμτα είμαστε από πέρσι μαζί και επειδή ήταν εξαιρετική η συνεργασία μας, αποφασίσαμε να συνεχίσουμε. Την Ευρυδίκη την θαύμαζα πάντα ως καλλιτέχνη οπότε της έκανα την πρόταση και ευτυχώς δέχτηκε.


Τι θεωρείτε ότι δίνει ο καθένας στο σχήμα;
Αυτό που με ενδιαφέρει εμένα είναι ότι είμαστε τρεις ολοκληρωμένες μουσικές προσωπικότητες, ο καθένας έχει το χώρο του και το χρόνο του μέσα στο σχήμα και όλοι μαζί συνθέτουμε ένα καλό μουσικό πρόγραμμα. Η Ευρυδίκη και η Τάμτα έχουν φοβερές φωνές και είμαστε και πολύ καλοί φίλοι. Αυτό βοηθάει πολύ τη συνεργασία γιατί «πετάμε» ιδέες και γίνονται.


Δισκογραφικά σε τι φάση σας βρίσκουμε;
Το τελευταίο άλμπουμ μου «Μόνο εξ’ επαφής» κυκλοφόρησε τον περασμένο Οκτώβρη και το ομότιτλο τραγούδι βγήκε στα ραδιόφωνα μόλις ως το 4ο single του δίσκου και προχθές γυρίσαμε το βίντεο κλιπ.


Ποια είναι η πηγή της έμπνευσής σας; Είναι κάτι συγκεκριμένο ή μπορεί να προκύψει από το οτιδήποτε;
Η έμπνευση είναι κάτι ακαθόριστο, ακόμα και εμένα που με «επισκέπτεται» και γράφω τραγούδια δεν μπορώ να το εξηγήσω.


Είστε από τους καλλιτέχνες που θα πουν «τώρα καθόμαστε και γράφουμε»;
Είμαι, αλλά θα πω να κάτσουμε και να «παίξουμε». Αν από το «παίξιμο» βγει κάτι, έχει καλώς. Αν δεν βγει κάποιο κομμάτι, δεν έγινε τίποτα. Θέλω να έχω μόνιμη σχέση με τη μουσική. Είμαι άνθρωπος που θα κάτσω με τους φίλους μου να ακούσω μουσική, να παίξουμε ή και μόνος μου θα πάρω την κιθάρα στο στούντιο και θα τη γρατσουνίσω ή θα κάτσω σε ένα πιάνο. Συνήθως όμως, τα τραγούδια θα βγουν από μόνα τους.


Τι είναι αυτό που σας αρέσει περισσότερο στο επάγγελμα;
Η μουσική!


Όταν αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το τραγούδι η δόξα και τα χρήματα ήταν ένα από τα κριτήριά σας;
Πότε δεν σκέφτηκα ούτε όταν πρωτοξεκίνησα, ούτε στη μετέπειτα πορεία μου τα χρήματα ή τη δόξα. Στην πολύ αρχή για να καταλάβεις μέχρι και που πλήρωνα σε μαγαζιά για να παίξω μουσική γιατί είχα απλά την ανάγκη να παίζω μαζί με φίλους. Κάναμε live και δεν πληρωνόμασταν, πλήρωνα για πρόβες σε στούντιο. Στο στίβο είχα μια πάρα πολύ καλή καριέρα για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά την άφησα για χάρη της μουσικής. Με τη μουσική άρχισα να ασχολούμαι από 5 χρονών και ακόμα και σήμερα κάνω μαθήματα φωνητικής 3 φορές τη βδομάδα. Για να καταλάβεις, ήμουν από εκείνα τα παιδιά που δεν έτρωγαν στο σχολείο για να μαζέψουν λεφτά και να πάρουν cd. Η δόξα από την άλλη, είναι μάλλον ενοχλητική, αλλά απαραίτητη για τη δουλειά.


Θεωρείτε ότι ένας καλλιτέχνης μπορεί να είναι στην επικαιρότητα μόνο για τα επαγγελματικά του ή είναι μέσα στο παιχνίδι της show business να προβάλλει και την προσωπική του ζωή;
Όχι, δεν είναι καθόλου αναγκαίο. Εμένα σύμμαχός μου είναι η μουσική μου, τα cd μου, οι συναυλίες μου και οι χώροι που εμφανίζομαι. Φυσικά, μια υποτυπώδης διαφήμιση χρειάζεται για να ξέρει ο κόσμος τι κάνεις και που εμφανίζεσαι. Αλλά η προβολή της προσωπικής ζωής δε νομίζω ότι βοηθά πουθενά.


Θεωρείτε ότι είναι σημαντικό για ένα καλλιτέχνη, όσο πετυχημένος και αν είναι, να συνεχίζει να εκπαιδεύεται;
Απόλυτα σημαντικό. Αν δεν σπουδάζεις, αν δεν μελετάς, εφόσον εργάζεσαι πάνω στο αντικείμενο, μένεις στάσιμος. Τότε είναι που σε ενδιαφέρει το χρήμα και η δόξα και επαναπαύεσαι σε έναν τρόπο ζωής. Δεν γίνεται να μη σπουδάζεις σε όλη τη διάρκεια της καριέρας σου, καθώς η μουσική δεν τελειώνει ποτέ, είναι ένα αχανές σύμπαν. Ακόμα και τεράστιοι τραγουδιστές όπως ο Παβαρότι μελετούσαν μουσική και δε θα μελετάω εγώ;


Έχετε ξεχωρίσει κάποιους τραγουδιστές από τη νέα γενιά;
Δεν μπορώ να γνωρίζω όλους όσους κάνουν αυτή τη στιγμή τα πρώτα τους βήματα, οπότε είναι άδικο να διαλέξω. Όπως ακριβώς και εμένα δεν με γνώρισαν από το πρώτο μου τραγούδι και χρειάστηκε να βγάλω 30 για να με μάθουν λίγοι. Από αυτούς που γνωρίζω εγώ, υπάρχουν κάποιοι που δείχνει ο κόσμος – όχι εγώ – ότι αρέσουν. Το κριτήριο το δικό μου είναι πάντα ο κόσμος, γιατί η μουσική είναι αισθητική και κατ’ επέκταση τελείως υποκειμενική, όπως ακριβώς η ομορφιά.


Ο δικός σας αγαπημένος τραγουδιστής;
Ο Γιώργος Νταλάρας. Έχει να κάνει με την προσφορά του στο τραγούδι, με τα τραγούδια που μου έκανε δώρο να ακούω. Από γυναίκες πάλι, υπάρχουν πολλές που θαυμάζω. Η Ελένη Βιτάλη, η Χαρούλα Αλεξίου, η Μαρινέλα, η Άννα Βίσση, η Έλενα Παπαρίζου, η Μαρίκα Νίνου, η Σωτηρία Μπέλου.


Θεωρείτε ότι υπάρχει η δυνατότητα να βγει μια νέα γενιά σταρ, σαν τα ονόματα που μου αναφέρατε πριν;
Ο σταρ είναι ένα κατασκεύασμα. Ο καλλιτέχνης είναι μουσικός, δεν είναι σταρ. Αυτός που λέμε σταρ, είναι αυτός που χρειάζεται το gossip γύρω από το όνομά του και κινήσεις για να προκαλέσει. Ο πραγματικός σταρ είναι κάτι πολύ όμορφο και δύσκολο να υπάρξει. Χρειάζεται μια ιδιοφυία πίσω από το πρόσωπό του, αλλά και πάλι δεν έχει να κάνει μόνο με τη μουσική. Υπάρχουν βέβαια, άνθρωποι που έχουν όλο το πακέτο. Αυτοί όμως, είναι one of a kind.


Αρκεί μόνο το να έχεις καλή φωνή;
Πρέπει να έχεις καλλιτεχνική προσωπικότητα. Όταν έχεις αυτό το κάτι και μπορείς να περάσεις τη μουσική σου! Ο τραγουδιστής που παίρνει τα τραγούδια του και τα περνάει στον κόσμο, είναι καλός τραγουδιστής. Καλή φωνή έχουν πολλοί, αλλά δε σημαίνει ότι είναι και τραγουδιστές.


Έχετε σκεφτεί ένα, ας πούμε, χρονικό όριο για το πότε θα αποφασίσετε να πείτε «τώρα ήρθε η ώρα να κατέβω από την σκηνή»;
Μην μπερδεύουμε τον αθλητισμό με τον πρωταθλητισμό. Η μουσική, έτσι όπως τη ζω τώρα, έχει φύγει από τον αθλητισμό και έχει πάει στον πρωταθλητισμό και ο πρωταθλητισμός έχει ημερομηνία λήξης. Ακόμα και μεγάλοι πρωταθλητές κάποια στιγμή σταματάνε είτε γιατί γέρασαν, είτε γιατί βγήκαν καινούριοι. Η μουσική όμως, δεν μπορεί να τελειώσει κάπου για μένα, πάντα θα είμαι κάπου και θα παίζω μουσική. Απλά δε γίνεται να κάνεις πρωταθλητισμό για πάντα και δεν είναι καν αυτό το ζητούμενο. Αυτό που θέλω είναι να είμαι ειλικρινής απέναντι στη μουσική μου και απέναντι στον κόσμο και όλα αυτά που συμβαίνουν μέσα μου να μπορώ να τα μετατρέψω σε μουσικές νότες. Όταν δε θα έχω πια κάτι καινούριο να προσφέρω, θα ήθελα να το καταλάβω και να σταματήσω να το δημοσιοποιώ περιμένοντας να πρωταγωνιστήσει. Να το κάνω πια για το μεράκι μου και την πλάκα μου. Αν μέχρι τότε έχω καταφέρει να εξοικονομήσω χρήματα και να μπορώ να ζήσω άνετα, θα είναι ευχάριστο. Αν πάλι όχι, θα δουλεύω για βιοποριστικούς λόγους πια.


Είστε άνθρωπος της οικογένειας; Είναι στα μελλοντικά σας σχέδια;
Η προσωπική μου ζωή είναι πολύ σταθερή τον τελευταίο καιρό, είμαι πολύ ευχαριστημένος με αυτό που ζω, με ηρεμεί. Αν αυτή η κατάσταση συνεχιστεί, θα μου άρεσε να κάνω μια όμορφη οικογένεια. Ποιος άνθρωπος δε θα ήθελε να αποτελεί μέρος μιας αγαπημένης οικογένειας; Όμως, δεν μπορώ να προβλέψω το πως θα εξελιχθεί. Απλά προσπαθώ μέρα με τη μέρα να βάζω ένα λιθαράκι για το μέλλον.


Στο μέλλον, όταν θα έχετε πλέον και τα δικά σας παιδιά, θα «θυσιάζατε» κάτι από την καριέρα σας για χάρη τους;
Εξυπακούεται ότι η οικογένεια είναι πάνω απ’ όλα! Αν είχα την οικονομική δυνατότητα και μπορούσα να προσφέρω στα παιδιά μου, ενώ θα δούλευα λιγότερο, εννοείται πως θα το έκανα. Η μουσική γίνεται και στα στούντιο και στο σπίτι σου, δεν έχει να κάνει με το πόσες φορές εμφανίζεσαι σε κάποιο κέντρο.


 

 

IN CATEFORY: FACES