Μαρίνα Βερνίκου: «Θέλω τα παιδιά μου  να είναι περήφανα για εμένα»

Αποτελεί μία γυναίκα που χωρίς να την γνωρίζεις τη θαυμάζεις και σου προκαλεί έμπνευση για να δημιουργήσεις. Ίσως είναι η καλλιτεχνική της φύση, ίσως η χαμηλών τόνων αλλά πολύ ενδιαφέρουσα προσωπικότητά της, ίσως το γλυκό της χαμόγελο… Πάντως δε γίνεται όταν την γνωρίσεις να μη σε κερδίσει.

Συνέντευξη στην Κατερίνα Κωνσταντοπούλου


Ποια ήταν τα όνειρα της Μαρίνας όταν ήταν μικρή;
Δε θυμάμαι να έχω συγκεκριμένα όνειρα. Κάθε τόσο άλλαζα όνειρα. Η φωτογραφία όμως, υπήρξε πάντα η μεγάλη αγάπη μου.  Δεν φανταζόμουνα όμως, ότι θα ασχοληθώ με αυτό.


Τα έχετε πραγματοποιήσει;
Ό,τι έβαζα στόχο το κατάφερνα.


Κάποτε ένας σπουδαίος δημοσιογράφος μου είπε «Το όνομα μπορεί ν’ ανοίξει πολλές πόρτες, αλλά οι ικανότητές μας είναι αυτές που θα μας κρατήσουν μέσα στο δωμάτιο για καιρό»… Ως γόνος μίας από τις μεγαλύτερες εφοπλιστικές οικογένειες και μία γυναίκα και επαγγελματίας με σημαντική καριέρα, συμφωνείτε με αυτή την άποψη;
Απόλυτα. Θα συμπλήρωνα ότι υπάρχει καχυποψία και οι προσδοκίες είναι μεγαλύτερες. Στην ουσία όμως, δεν φτάνει να είσαι επώνυμος, αλλά πρέπει να είσαι και καλός με αυτό που ασχολείσαι. Όπως δεν φτάνει να είσαι και ωραίος. Μπορεί και η ομορφιά ν’ ανοίγει πόρτες, αλλά αν δεν υπάρχει ουσία δεν πας μακριά.


Νιώσατε ποτέ ότι κουβαλάτε το βάρος του ονόματος Βερνίκος; Υπήρξαν στιγμές στη ζωή σας που είπατε δε θα κάνω αυτό ή δε θα πω αυτό, επειδή είμαι μία Βερνίκου;
Όχι. Αυτό νομίζω είναι καθαρά θέμα γονιών. Εμένα οι γονείς μου είναι φιλελεύθεροι και πιστεύουν στην ελεύθερη έκφραση. Ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι έπρεπε να μην κάνω κάτι λόγω ονόματος. Είμαι εξάλλου μεγαλωμένη με τέτοιες αρχές, ώστε κάτι παράλογο να μην περνάει από το μυαλό μου.


Πότε ήταν η πρώτη φορά που είπατε «Θέλω ν’ ασχοληθώ επαγγελματικά με τη φωτογραφία»; Ποιες ανάγκες πνευματικές, συναισθηματικές, προσωπικές σάς οδήγησαν σε αυτή την απόφαση;
Πριν 15 χρόνια, μετά τις σπουδές μου, είχε έρθει ένας φίλος στο σπίτι, είδε μερικές φωτογραφίες μου και μου είπε πως θα έπρεπε να κάνω έκθεση. Πήγε τόσο καλά, που αποφάσισα ν’ ασχοληθώ αποκλειστικά με αυτό.


Πώς νιώσατε την στιγμή που είδατε τις φωτογραφίες σας κρεμασμένες στους τοίχους του Μουσείου του Λούβρου και του Eiffel Tower;
Ένιωσα πολύ μεγάλη χαρά. Η προσπάθεια όμως, συνεχίζεται.


Ποια συναισθήματα θέλετε να προκαλούν οι φωτογραφίες σας όταν κάποιος θα τις κοιτάξει;
Θέλω οι φωτογραφίες μου να ξυπνούν μνήμες και θετικά συναισθήματα. Θέλω ο θεατής να ταυτίζεται και να ταξιδεύει χωρίς να χρειάζεται εξηγήσεις. Να βρίσκει τον εαυτό του.


Μπορούμε να χαρακτηρίζουμε ένα φωτογράφο καλό ή κακό ή είναι κάτι πολύ γενικό και υποκειμενικό;
Βέβαια, μπορούμε. Καταρχήν δεν αρέσουν σε όλους, όλα. Ένας καλός φωτογράφος για εμένα, μπορεί να είναι κακός για εσένα. Καλό βέβαια, είναι να βλέπουμε την πορεία ενός καλλιτέχνη, για να καταλάβουμε καλύτερα τη δουλειά του.
Θεωρείτε ότι οι Έλληνες στο σύνολό τους είμαστε ένας λαός με βαθιά κουλτούρα και δίψα για πολιτισμό και τέχνη;
Εξαρτάται με ποιους μας συγκρίνεις. Σε κάθε περίπτωση, ενώ έχουμε παράδοση στον πολιτισμό, συχνά υστερούμε στην παιδεία – που θα μας επέτρεπε, για παράδειγμα, να εκτιμήσουμε τη σύγχρονη εικαστική δημιουργία.


Βλέποντας και διαβάζοντας τις ειδήσεις τον τελευταίο καιρό όσον αφορά στις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, ποιες είναι οι σκέψεις που σας έρχονται στο μυαλό;
Στεναχωριέμαι βαθύτατα. Ελπίζω στο τέλος να τα καταφέρουμε.


Πώς γεννήθηκε η ιδέα της CREAID και πώς η τέχνη και η δημιουργία μπορεί να συμβάλλει στο να αντιμετωπιστούν σημαντικά ανθρωπιστικά προβλήματα, όπως η φτώχεια;
Η ιδέα της CREAID ξεκίνησε από την επιθυμία μου να βοηθήσω συνανθρώπους μας. Αφορμή ήταν η ανάγκη των Γιατρών του Κόσμου για μια  κινητή ιατρική μονάδα. Ο συμμαθητής μου Γιώργος Τομάρας που δουλεύει εκεί, με έφερε σε επαφή με την οργάνωση και μου έδειξε πόσο μεγάλο έργο κάνουν. Θεωρώ πως όλοι μας με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, θέλουμε να βοηθήσουμε και όπως φάνηκε από την πρώτη μας ενέργεια, ο κόσμος χαίρεται να βοηθάει ενεργά. Επίσης, σημαντικό είναι να βάζεις τον στόχο, να τον πετυχαίνεις – να τον βλέπεις να ολοκληρώνεται. Χάρηκαν όλοι που είδαν πως με τον κόπο τους η ιατρική μονάδα για την οποία όλοι δουλέψαμε πήρε σάρκα και οστά.


Για ποια από τα προσωπικά και επαγγελματικά σας «επιτεύγματα» είστε περισσότερο περήφανη;
Με διαφορά, για την οικογένειά μου. Τίποτα στη ζωή μου δεν έχω κάνει καλύτερα και ούτε πρόκειται. Έχω τον καλύτερο σύζυγο και τρία παιδιά για τα οποία είμαι πάρα πολύ περήφανη και τα οποία λατρεύω. Με κάνουν ευτυχισμένη και δε θέλω τίποτα άλλο από το να είναι καλά.


Πώς θα χαρακτηρίζατε τη Μαρίνα ως επαγγελματία, πώς ως σύζυγο και πώς ως μητέρα;
Δεν ξέρω τι από τα τρία κάνω καλύτερα ή χειρότερα, αλλά σίγουρα προσπαθώ το ίδιο. Και τα τρία για μένα είναι εξίσου σημαντικά.


Η θάλασσα αποτελεί συχνά την έμπνευση και το «αντικείμενο» των φωτογραφιών σας. Πώς προέκυψε αυτή η «αγάπη» για τη θάλασσα και ποια είναι η «σχέση» σας μαζί της;
Η θάλασσα είναι η ζωή μου. Από μικρή όλα μου τα καλοκαίρια τα έχω περάσει κοντά της. Με τον παππού μου, που περνούσαμε μαζί κάθε καλοκαίρι, κολυμπούσαμε 2 ώρες την ημέρα. Τώρα κάνω το ίδιο με τη μητέρα μου και τα παιδιά.


Έχετε επισκεφτεί πολλά μέρη στον κόσμο. Ποιο είναι αυτό που σας μάγεψε και γιατί; Και ποιο μέρος είναι ένα ταξίδι ζωής που ακόμα δεν έχετε πραγματοποιήσει, αλλά θα θέλατε πολύ;
Ο πατέρας μου από μικρή με έμαθε να αγαπάω τα ταξίδια. Ταξιδεύαμε μαζί συνέχεια. Με είχε παντού μαζί του. Τόσο πολύ μας αρέσει να ταξιδεύουμε, που με το σύζυγό μου και τον καλύτερό μας φίλο Αχιλλέα Ιωακειμίδη φτιάξαμε ενα application, το trekrecord. Εκεί μπορείς να μετρήσεις τις χώρες που έχεις ταξιδέψει, να τις συγκρίνεις με φίλους, να ανεβάσεις φωτογραφίες, να κρατάς σημειώσεις κλπ. Αξίζει να το κατεβάσετε.
Μερικά από τα αγαπημένα μου ταξίδια είναι στην Ινδία, στο Μπουτάν και στη Βιρμανία. Αν κανείς θεωρεί τον εαυτό του ταξιδιώτη, αυτές είναι 3 χώρες που πρέπει να επισκεφτεί.


Ποια γνωστή προσωπικότητα, είτε άντρας είτε γυναίκα, γνωρίσατε και πραγματικά σας συγκλόνισε η γνωριμία μαζί του/της;
Τον ιδρυτή της Green Peace, David Mc Taggart. Με είχε εντυπωσιάσει η καλοσύνη του και πόσο χαμηλών τόνων ήταν. Όταν είχε έρθει στην Ελλάδα, τον είχαν καλέσει οι μεγαλύτερες προσωπικότητες της χώρας και αυτός προτίμησε να βγει με τον πατέρα μου σε ένα ταβερνάκι.


Ποια είναι τα χόμπι σας; Τι σας ευχαριστεί να κάνετε;
Εκτός από τη φωτογραφία, που είναι μεν η δουλειά μου, αλλά περισσότερο το χόμπι μου- καθώς το χόμπι είναι κάτι που αγαπάς πολύ και κάνεις στον ελεύθερο χρόνο σου- μου αρέσει πολύ το kick box. Κάνω 3 φορές την εβδομάδα και το περιμένω κάθε μέρα πως και πως.


Υπάρχει η πραγματική ευτυχία;
Ναι, υπάρχει. Στο μυαλό μας. Αν θες να είσαι ευτυχισμένος είσαι. Αν πάλι δε θες, δεν είσαι.


Τι είναι αυτό που αγαπήσατε στο σύζυγό σας από την πρώτη στιγμή και πότε είπατε μέσα σας ότι «αυτός είναι ο άντρας που θα περάσω μαζί του την υπόλοιπη ζωή μου»;
Από την πρώτη στιγμή που τον είδα και για να είμαι απόλυτα ειλικρινής καθώς περπατούσα για να τον γνωρίσω, σκέφτηκα ότι τώρα θα δω αυτόν που θα παντρευτώ. Το ξέρω ότι είναι τρελό, αλλά έτσι συνέβη. Στη συνέχεια κάθε μέρα συνειδητοποιούσα πόσο σωστό ήταν το ένστικτό μου.


Ποια είναι η αγαπημένη οικογενειακή ασχολία σας, που σας αρέσει ως οικογένεια να κάνετε μαζί;
Πρωινές αγκαλιές. Τα παιδιά έρχονται στο κρεβάτι μας 20 λεπτά πριν σηκωθούμε, κάνουμε αγκαλιές και βλέπουμε το μουσικό κανάλι VHI. Για να ξυπνάμε με μουσική. Μας αρέσει επίσης, να κάνουμε σπορ όλοι μαζί, όπως σκι στο βουνό.


Υπάρχει κάποιος άνθρωπος στη ζωή σας που τον θεωρούσατε και συνεχίζετε να τον θεωρείτε πρότυπο;
Τους γονείς μου, τους παππούδες μου, τις γιαγιάδες, τα πεθερικά μου και το σύζυγό μου. Είναι όλοι τους άξιοι σεβασμού και μίμησης. Ο καθένας για ένα ξεχωριστό λόγο.


Μετά από πολλά χρόνια, όταν θα κοιτάτε πίσω, τί θα θέλετε να έχετε καταφέρει; Ποιο θα θέλατε να είναι το κληροδότημά σας για την τέχνη και τον πολιτισμό;
Το πιο σημαντικό για μένα είναι τα παιδιά μου να είναι περήφανα. Θα κάνω ό,τι μπορώ για να τα καταφέρω.


Τί είναι αυτό που μπορεί να σας κερδίσει σε έναν άνθρωπο και τι αυτό που μπορεί να σας κάνει να τον «διαγράψετε» από τη ζωή σας;
Το χιούμορ, η εξυπνάδα, το ταλέντο και η καλοσύνη μπορούν να με κερδίσουν. Σε όλα τα αντίθετα δε δίνω καμία σημασία.


Σε ποιόν από τους δύο πηγαίνουν τα παιδιά σας όταν θέλουν να ζητήσουν μία χάρη; Εσείς ή ο σύζυγος έχετε συνήθως το ρόλο του αυστηρού γονέα;
Στον σύζυγό μου. Εγώ δεν κάνω χάρες. Εγώ λέω, σχεδόν πάντα, όχι και αυτός πάντα ναι.


Ποιες είναι οι αξίες με τις οποίες μεγαλώνετε με το σύζυγό σας τα τρία παιδιά σας;
Αγάπη, δικαιοσύνη, όρια.


“Ποτέ δεν αισθάνθηκα ότι δεν έπρεπε να κάνω κάτι λόγω ονόματος. Οι γονείς μου είναι φιλελεύθεροι και πιστεύουν στην ελεύθερη έκφραση”


“Η ιδέα της CREAID ξεκίνησε από την επιθυμία μου να βοηθήσω συνανθρώπους μας. Θεωρώ πως όλοι μας με τον έναν  ή τον άλλο τρόπο, θέλουμε να βοηθήσουμε και όπως φάνηκε από την πρώτη μας ενέργεια, ο κόσμος χαίρεται να βοηθάει ενεργά”


“Από την πρώτη στιγμή που είδα το σύζυγό μου είπα μέσα μου ότι αυτός είναι ο άντρας που θα παντρευτώ”


“Το πιο σημαντικό για εμένα είναι τα παιδιά μου να είναι περήφανα για τη μητέρα τους και θα κάνω ό,τι μπορώ για να το καταφέρω”


Φωτογράφος: Βάνιας Ξύδας
Make up:
Μάγδα Δημητράκου
Hair Styling:
Νάσος Ασημακόπουλος
Styling:
Κωνσταντίνος Κουτσομίχος


Φούστα Miltos Haute Couture
Λευκό top MinkPink (Favela for Jeffrey Campbell)

Μαύρο body Urania Kay και
βελούδινο παντελόνι MinkPink (Favela for Jeffrey Campbell)

Λευκό top Top Shop (Sotris),
Mαύρο παντελόνι MinkPink
(Favela forw Jeffrey Campbell),
Γόβες Cesare Paciotti (Καλογήρου)

Top  Urania Kay



IN CATEFORY: COVERS