Νίκος Βέρτης: “Η δημοσιότητα θα δει μόνο το πρόσωπο της γυναίκας μου. Καμιάς άλλης!”

Τα δύσκολα χρόνια στην Ολλανδία, το όνειρο της αρχιτεκτονικής, η “μοιραία” πίστα, οι λατρεμένοι γονείς, οι κρυφοί έρωτες, ο ιδανικός ηγέτης,  η τέλεια γυναίκα, το μεγάλο “ευχαριστώ”. Όλα όσα συνθέτουν το σύμπαν του δημοφιλούς τραγουδιστή είναι μοναδικά. Ακριβώς όπως κι εκείνος…   

Της Ήρας Ανδρέου


 

Η συνάντησή μας με το Νίκο Βέρτη, πραγματοποιήθηκε κάποιο απόγευμα καθημερινής στο κέντρο όπου εμφανίζεται εδώ και λίγο διάστημα. Η χειραψία του δυνατή, έτσι όπως ταιριάζει σε κάθε άνδρα που θέλει να ονομάζεται αρσενικό και τα λόγια του ντόμπρα, έτσι όπως αρμόζει σε κάθε ψυχή που παρότι τα έχει κερδίσει όλα, αρνείται να χάσει την αγνότητά της. Από άποψη ή από βαθιά πίστη…


 

 Θα ήθελα να γυρίσουμε τριάντα χρόνια πίσω σ’ εκείνο το οκτάχρονο παιδάκι στην Ολλανδία. Πως έβλεπε εκείνο το παιδί τον κόσμο;

Ήταν πολλά χρόνια πριν όταν ο πατέρας μου, αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο, μπήκε σ’ ένα τραίνο κι έφυγε για Ολλανδία. Εκεί, γεννήθηκε ο αδελφός μου κι εγώ κι εκεί έμεινα μέχρι τα 7 μου χρόνια όταν και γυρίσαμε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Θεσσαλονίκη. Όσο περίεργο κι αν σου φανεί, παρότι ήμουν πολύ μικρός, θυμάμαι τα πάντα πάρα πολύ καθαρά. Η Ολλανδία όπως και αρκετές ευρωπαϊκές χώρες φαντάζουν στα παιδικά μάτια σαν ένα όνειρο με πολλές γιορτές, πολλά παιχνίδια και πολλά δώρα. Τα δύσκολα ξεκίνησαν για μένα όταν γυρίσαμε στην Ελλάδα. Ο μετανάστης ακόμη κι αν γυρίσει στην πατρίδα του, μέσα του νιώθει πάντα λίγο ξένος. Θυμάμαι πως στο σχολείο είχα ζήσει διπλά το “ρατσισμό”. Οι Ολλανδοί με φώναζαν υποτιμητικά “Έλληνα” και οι Έλληνες “ξένο”.


 

 Ποια ήταν τότε τα όνειρά σου;

Όταν ήμουν πολύ μικρός ήθελα να γίνω αστροναύτης. Στη συνέχεια, μετά από επιμονή του πατέρα μου ο οποίος ήταν δεινός ακορντεονίστας, έμαθα μπουζούκι κι αγάπησα τη μουσική. Το τότε πάθος μου ωστόσο, ήταν το σχέδιο και η αρχιτεκτονική. Ακόμη και σήμερα όταν μπαίνω σε κάποιο κτήριο μπορεί να σταθώ με τις ώρες και να χαζεύω την κάθε του λεπτομέρεια. Κάποιοι φίλοι μου αρχιτέκτονες, μου λένε μάλιστα πως αν είχα ασχοληθεί με το αντικείμενο θα τα είχα πάει πάρα πολύ καλά.


 

Τι σε έβγαλε από αυτό το δρόμο;

Η μοίρα. Μόλις ενηλικιώθηκα έφυγα ξανά για Ολλανδία όπου ξεκίνησα να σπουδάζω σε κάποια σχολή δομικών έργων. Ωστόσο, τη δεύτερη χρονιά δεν μου έδιναν με τίποτα αναβολή από το στρατό και αναγκάστηκα να γυρίσω πίσω. Στο στρατό γνώρισα το φίλο και μαέστρο μου το Δημήτρη το Δέκο, ο οποίος ήταν μαέστρος σ’ ένα μαγαζί και μου είπε: “Αν και στο μπουζούκι είσαι πολύ καλός, άφησέ το και πιάσε το τραγούδι γιατί έχει καλύτερο φαγητό. Βγες μπροστά”. Όταν βγήκα για πρώτη φορά στη σκηνή χωρίς το μπουζούκι με πείραξε. Ήταν σαν να μου πήραν το παιδί από τα χέρια. Ωστόσο, κακά τα ψέματα. Η λάμψη και το χειροκρότημα με βοήθησαν να βάλω στην άκρη τη λατρεία μου για το μπουζούκι. Κάθε εμπόδιο για καλό λοιπόν. Αν είχα πάρει εκείνη την αναβολή, σήμερα δε θα ήμουν Βέρτης.


 

Πώς είναι να είσαι τόσο διάσημος σε τόσο μικρή ηλικία;

Δεν ένιωσα ποτέ διάσημος και ειλικρινά οι στιγμές που “ξέφυγα” είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Αν σήμερα το βράδυ κάτσω και κάνω έναν απολογισμό του τί έχω καταφέρει, θα συνοδεύεται από ένα μεγάλο ερώτημα: “κατάφερα κάτι ή βρίσκομαι ακόμη στο ξεκίνημα;”     


 

 Τι θα κάνεις αν ξαφνικά σβήσουν τα φώτα και τελειώσουν τα μπουζούκια;

Πάλι το ίδιο θα κάνω, αρκεί να έχω ένα πιάτο φαγητό κι ένα ποτήρι νερό. Εγώ μεγάλωσα σε δυσκολίες. Το ότι έζησα τα πρώτα χρόνια της ζωής μου στην Ολλανδία, δε σημαίνει ότι έκανα ταξίδι αναψυχής. Άλλο να πας στο Άμστερνταμ για διακοπές κι άλλο να πας να ζήσεις τη ζωή σου στην ξενιτιά. Η ξενιτιά είναι μελαγχολία, είναι στεναχώρια, είναι ανάγκη, είναι θλίψη. Δεν είναι λίγο να σε διώχνει η ίδια σου η πατρίδα. ‘Ηταν πολύ βαρύ για μένα όταν το ’91, στα 16 μου χρόνια, αναγκαστήκαμε να φύγουμε ξανά για την Ολλανδία. Οι φίλοι μου ζούσαν τα νιάτα τους στο έπακρο κι εγώ επέστρεφα σε μια χώρα όπου η ζωή μου θα ήταν χίλιες φορές χειρότερη απ’ ότι είναι η ζωή στη σημερινή Ελλάδα. Με όσα έχω ζήσει, δεν μπορεί να με λυγίσει τίποτε άλλο εκτός από θέματα υγείας…


 

 Έχεις μεγάλη αδυναμία στην οικογένειά σου…

Έχω τρέλα τόσο απέναντι στην οικογένειά μου, όσο και απέναντι στους φίλους μου. Θέλω να είναι όλοι καλά και να μην υπάρχουν στεναχώριες… Το μεγαλύτερο πρότυπό μου σ΄ αυτό τον κόσμο είναι ο πατέρας μου, ένας άνθρωπος που σπανίζει. Θυμάμαι πως όταν του είχε προταθεί από συγκεκριμένο κόμμα να λαδώσει προκειμένου να πάρει μια δουλειά, εκείνος γύρισε και είπε: “Αν αυτή είναι η πατρίδα μου, εγώ θα πάω να ζήσω αλλού. Δε θέλω να λαδώσω κανέναν”.


 

Μπορεί στη ζωή να μην υπάρχουν στεναχώριες;

Όχι. Κι εγώ προσωπικά έχω περάσει πολλές στεναχώριες και μεγάλα προβλήματα. Από κει και πέρα είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος άνθρωπος και θέλω να βλέπω πάντα το ποτήρι μισογεμάτο.


 

Στις δύσκολες στιγμές σου δε βρήκες ποτέ “παρηγοριά” σε εξαρτήσεις, όπως το αλκοόλ ή τα ναρκωτικά;

Αλκοόλ και ναρκωτικά δε δοκίμασα ποτέ. Από κει και ύστερα έχω εξαρτήσεις κι ένα μεγάλο κουσούρι, το οποίο είναι η ταχύτητα. Τώρα τελευταία, ευτυχώς, την έχω μετριάσει…


 

Στην προσωπική σου ζωή, πως και δεν σε έχουμε δει ποτέ σε life style έντυπα συντροφιά με κάποια γυναίκα;

Δε με έχετε δει γιατί δεν έχω επιδιώξει να με δείτε. Εάν δεν επιδεικνύεις τις σχέσεις σου, μπορείς πολύ εύκολα να τις κρατήσεις κρυφές.


 

Γιατί θέλεις να τις κρατάς κρυφές;

Γιατί είμαι παραδοσιακός άνθρωπος κι έχω μεγαλώσει σε μια οικογένεια με ανατολίτικες, θα έλεγα, αρχές. Θυμάμαι τη μητέρα μου να λέει πάντα τόσο σε εμένα όσο και στον αδελφό μου: “Δε θέλω να μου φέρνετε στο σπίτι την κάθε κοπέλα με την οποία βγαίνετε. Θέλω να μου φέρετε μόνο αυτή που θ’ αγαπήσετε πραγματικά”. Απέναντι στην οικογένειά μου έχω ένα σεβασμό και μια συστολή, λες και ζω σαράντα χρόνια πίσω. Για να τους μιλήσω για σχέσεις και ερωτικά πρέπει πάντα ν’ ανέβω ένα σκαλοπατάκι, να περάσω ένα αόρατο τοιχάκι που λέγεται σεβασμός. Κι αυτός ο σεβασμός, εμένα, μου αρέσει πολύ.


 

Γιατί έχεις πει ότι τη γυναίκα σου τη θες φτωχόπαιδο και απλό παιδί;

Γιατί τη γυναίκα μου τη θέλω στο σπίτι, να μαγειρεύει και να προσέχει εμένα και τα παιδιά μας. Θέλω να νιώθω πως θα γυρίσω στο σπίτι μου και θα βρω την γυναικούλα μου και τα παιδάκια μου κι όταν συναντήσω αυτό τον τύπο γυναίκας τότε θα την παντρευτώ χωρίς δεύτερη σκέψη. Αυτό που ζητάω επίσης από το Θεό είναι να μ’ ευλογήσει και να μην χωρίσω ποτέ από τη γυναίκα με την οποία θα δημιουργήσω οικογένεια. Να μου δώσει τη δύναμη ν’ αντέξω τα όποια προβλήματα έχει ένας γάμος και να ζήσουμε για πάντα μαζί. Για όλους αυτούς τους λόγους, η δημοσιότητα θέλω να δει μόνο το πρόσωπο της γυναίκας μου και κανένα άλλο…


 

 Πάμε λίγο στην πολιτική κατάσταση της Ελλάδας. Πώς κρίνεις όλα όσα γίνονται;

Δεν είμαι των άκρων, αλλά έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η όλη κατάσταση στη χώρα δεν είμαι και του μέσου. Θεωρώ ότι χρειαζόμαστε για ηγέτη έναν τίμιο άνθρωπο, στον οποίο δυστυχώς το ελληνικό σύστημα δε θα δώσει ποτέ την εξουσία. Επίσης, δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών απέναντι σε όλα όσα συμβαίνουν. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα δεν ήρθε τυχαία, ούτε συμπτωματικά. Κι αν αυτοί που μας κυβερνούν δεν το καταλάβουν αυτό καλά, μπορεί να θρηνήσουμε κι άλλα θύματα. Εάν με ρωτήσεις προσωπικά ποιος πολιτικός θα μπορούσε να βγάλει την Ελλάδα από το αδιέξοδο, θα σου απαντούσα ο Στέφανος Μάνος. Παρότι δεν είχα τα κότσια να τον ψηφίσω, πιστεύω ότι είναι από τους ελάχιστους αξιόλογους πολιτικούς  τον οποίο ξέβρασε το σύστημα, ακριβώς επειδή είναι αξιόλογος.


 

 Η Χρυσή Αυγή πρέπει να βγει εκτός νόμου;

Δε με ενδιαφέρει ποιος θα είναι εντός νόμου και ποιος εκτός. Αυτό που μ’ ενοχλεί είναι η βία και η επιλεκτική δικαιοσύνη. Δεν μπορείς να καταδικάζεις αυτούς και να αφήνεις ατιμώρητους εκείνους που ρήμαξαν και ρημάζουν τόσα χρόνια τον τόπο μας. Όπως πρέπει να τιμωρηθούν οι μεν, πρέπει να τιμωρηθούν και οι δε. Μόνο έτσι εμείς οι πολίτες θα αισθανθούμε ότι δεν είμαστε χαζοί κι ότι δεν μας δουλεύουν. Κι ας πάψουμε πια να  κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Σ’ αυτόν τον τόπο, έχουν κάνει πολλά κακά κόμματα που αυτή τη στιγμή είναι νόμιμα και που τα έχουμε ψηφίσει όλοι μας.


 

 Υπάρχει στο πίσω μέρος του μυαλού σου να φύγεις από αυτή τη χώρα;

Όχι, εκτός κι αν το έφερνε η ανάγκη. Επειδή μεγάλωσα στο εξωτερικό δε θέλω να ζήσω έξω. Μέσα μου, η φυγή ισοδυναμεί, αν θέλεις, με φοβία. Η λέξη “ξενιτιά” είναι βαριά. Είναι σαν να πηγαίνουμε μαζί σε ένα πάρτι, εσύ με τουαλέτα κι εγώ με φόρμα, να μπαίνουμε μαζί στην είσοδο, εσύ να χορεύεις και να διασκεδάζεις κι εγώ να κατεβαίνω σ’ ένα σκοτεινό και επικίνδυνο υπόγειο για να φτιάξω τα υδραυλικά. Δεν υπάρχει ξενιτεμένη οικογένεια που να μην έχει κλάψει και να μην έχει πονέσει βαθιά. Και λυπάμαι που σήμερα φεύγουν για το εξωτερικό τα πιο αξιόλογα παιδιά αυτής της χώρας.


 

Δεδομένου ότι έχεις υπάρξει μετανάστης, ποια είναι οι άποψή σου για τους μετανάστες που βρίσκονται σήμερα στη χώρα μας;

Οι νόμιμοι καλά κάνουν και είναι εδώ. Όσον αφορά στους παράνομους, οι οποίοι είναι άνθρωποι δυστυχισμένοι και απεγνωσμένοι, πρέπει να βρεθεί μία λύση και να γίνουν νόμιμοι. Δεν είναι δυνατόν να τους κλείνεις σε κελιά σαν τα ζώα. Αν θέλεις να κάνεις κάτι δημιούργησε μια πόλη γι’ αυτούς και επίτρεψέ τους να ζήσουν. Διαφορετικά άνοιξε τα σύνορά σου κι άστους να φύγουν, όπως κάνουν πολλές χώρες. Δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο πρέπει να είμαστε μόνο εμείς το τείχος.


 

 Γιατί δεν έχεις εμφανιστεί σε καμιά τηλεοπτική εκπομπή τα τελευταία επτά χρόνια;

Έχω μία “φοβία” να εκτεθώ στο γυαλί, η οποία με “χτύπησε” όταν η τηλεόραση χάλασε τελείως. Όταν άλλαζα κανάλια και δεν έβρισκα κάτι σοβαρό να δω ή να ακούσω. Ελπίζω κάποια στιγμή να μου φύγει.


 

Πιστεύεις πολύ στο Θεό.  Για ποιο πράγμα τον ευχαριστείς και τι είναι εκείνο που θα του ζητούσες αν εμφανιζόταν μπροστά σου;

Αρχικά, θέλω να πω ότι δεν είμαι ο καλύτερος χριστιανός κι ότι υποπίπτω σε πολλές αμαρτίες, καθώς επίσης κι ότι γνωρίζω παιδιά που παρότι δεν πιστεύουν στο Θεό είναι πολύ καλύτεροι χριστιανοί από εμένα. Από εκεί και ύστερα θα τον ευχαριστούσα για την ευκαιρία που μου έδωσε να ζήσω σ’ αυτή τη γη και που με αξίωσε και κατάφερα να τον πιστεύω. Αυτό που θα του ζητούσα ήταν απλά να κάτσω και ν’ ακούσω ένα κήρυγμά του. Τίποτε άλλο…


 

Info: Ο Νίκος Βέρτης εμφανίζεται κάθε Σάββατο και Κυριακή στο Fantasia Live. Λεωφόρος Ποσειδώνος 5, Ελληνικό. Τηλ. Κρατήσεων: 210- 8940203 & 210- 8940302


 

 

IN CATEFORY: COVERS