Πρόσφυγες: No country for them…

«Τέσσερα παιδιά μεταξύ 22 νεκρών σε νέα τραγωδία με πρόσφυγες στο Αιγαίο…» είναι ο τίτλος που διαβάζω σε γνωστό δημοσιογραφικό site σήμερα… αυτός όμως ο τίτλος δεν εμφανίζεται στα πρωτοσέλιδα μόνο σήμερα, αλλά κάθε μέρα… Η μόνη διαφορά παρατηρείται στον αριθμό των νεκρών, γιατί κατά τα άλλα οι λέξεις νεκροί, τραγωδία, πρόσφυγες, μετανάστες, θάνατος, είναι οι λέξεις που έχουν κυριαρχήσει όχι μόνο στους τίτλους των ειδήσεων, αλλά και στις δικές μας συζητήσεις. Οι εικόνες από τα άψυχα σώματα μικρών παιδιών κάνουν τον γύρo του διαδικτύου και πραγματικά σοκάρουν. Ποιοι είναι οι λόγοι του μεγάλου προσφυγικού κύματος; Από που έρχονται όλοι αυτοί οι πρόσφυγες και που πηγαίνουν; Τι μπορούν να κάνουν οι κυβερνήσεις για να δώσουν μια λύση; Πότε θα τελειώσει όλη αυτή η τραγωδία; Αν τελειώσει ποτέ…

Από την Ήρα Ζυγούρη


 

Φέτος το καλοκαίρι είδαμε κάτι πρωτόγνωρο στα νησιά μας. Κύματα ανθρώπων να καταφθάνουν ταλαιπωρημένοι και εξουθενωμένοι σε διάφορες ακτές των νησιών που βρίσκονται κοντά στα σύνορα με την Τουρκία. Εικόνες που έκαναν το γύρο του κόσμου, έδειχναν λουόμενους σε πλαζ να σηκώνονται αιφνίδια όταν ξαφνικά φουσκωτές βάρκες προσάραζαν στη στεριά.
Ακόμα χειρότερες ήταν οι εικόνες των εξαθλιωμένων ανθρώπων που έφταναν ήδη ταλαιπωρημένοι στη χώρα μας, να στοιβάζονται και να περιμένουν πολλές ώρες για να τελειώσει η αναγνωριστική διαδικασία. Η θάλασσα στις ακτές μας και αυτές της γειτονικής χώρας ξέβραζε άψυχα σώματα ανθρώπων που προσπαθούσαν να σώσουν τη ζωή τους.
Άλλωστε, γι’ αυτό το λόγο φεύγουν από τις πατρίδες τους. Για το αυτονόητο… Για να ζήσουν. Οι περισσότεροι που κατέφθασαν τη φετινή χρονιά στην Ελλάδα, δεν ήρθαν απλά για μια καλύτερη ζωή. Ήρθαν για την ίδια τη ζωή…τη δική τους και των οικογενειών τους. Δεν ήρθαν απλά για να βρουν δουλειά και περισσότερα χρήματα.
Ο πόλεμος, η έκρυθμη κατάσταση στη χώρα τους ή ακόμα και ο βίαιος εκδιωγμός τους, τους οδηγεί στη μεγάλη και επικίνδυνη απόφαση να την εγκαταλείψουν. Ποιος όμως, δε θα έφευγε από μια χώρα που αντιμετωπίζει αλλεπάλληλους πολέμους και εμφυλίους, για πολλά, συνεχόμενα χρόνια και όπου κινδυνεύουν τα παιδιά του ή οι υπερήλικες γονείς του; Γιατί σε αυτούς τους πολέμους, ο όρος «άμαχος πληθυσμός» δεν υφίσταται. Οι ίδιοι φεύγουμε από τη χώρα μας τα τελευταία χρόνια για οικονομικούς, κυρίως, λόγους και είναι πολύ λογικό. Μάλιστα, το ποσοστό της εξόδου των Ελλήνων κατά τα χρόνια της κρίσης αγγίζει το 10%. Και θέλουμε στις χώρες που πηγαίνουμε να μας σέβονται, να μην μας θεωρούν εγκληματίες ή επαίτες. Σκεφτείτε πόσο χειρότερα νιώθει ένας άνθρωπος τρομοκρατημένος, που προέρχεται από πόλεμο και ταξιδεύει για μέρες κάτω από άθλιες συνθήκες.
Άλλωστε, εμείς ως λαός έχουμε νιώσει πολλές φορές τι σημαίνει μετανάστης ή πρόσφυγας. Και ακόμη περισσότερο έχουμε βιώσει την «ετικέτα» ως ενός από αυτούς, στις χώρες που κάναμε μετεγκατάσταση. Έχουμε κατηγορηθεί κατά κόρον για την αύξηση της εγκληματικότητας. Ακριβώς δηλαδή, αυτό που κάνουμε και εμείς στους ανθρώπους που εισέρχονται στη χώρα μας.
Τα δικαιώματα όμως, των ανθρώπων δεν αλλάζουν ανάλογα με τον τόπο καταγωγής. Ακόμα και οι μη νόμιμοι μετανάστες έχουν ίσα ατομικά δικαιώματα με εκείνα ενός πολίτη που ζει στη χώρα. Έχει δικαίωμα στην τροφή, το νερό, την εργασία και την υγεία. Κάτι που πολλοί δεν γνωρίζουμε είναι ότι η λεγόμενη «υγειονομική βόμβα» που υποτίθεται πως μεταφέρουν οι μετανάστες οφείλεται στις συνθήκες διαβίωσης και κράτησής τους. Σύμφωνα με τους Γιατρούς του Κόσμου, το 60% των προβλημάτων υγείας που εμφανίζονται στους πρόσφυγες και μετανάστες είναι απόρροια των συνθηκών κράτησής τους και όχι των χωρών από τις οποίες προέρχονται.
Η Ύπατη Αρμοστεία για να βελτιώσει τις αποτρόπαιες συνθήκες που επικρατούσαν λόγω της υπερφορτισμένης κατάστασης στα ελληνικά νησιά και στα χερσαία σύνορα, ενίσχυσε την παρουσία της αφού η εισροή προσφύγων εξαπλασιάστηκε! Στις αρχές του χρόνου είχαν καταφτάσει στη χώρα μας 42.000 άνθρωποι! Για να καταλάβουμε το μέγεθος της διαφοράς, αξίζει να πούμε πως πέρσι ο αντίστοιχος αριθμός ήταν 6.500, ενώ για ολόκληρο το χρόνο έφτασε τις 43.500, δηλαδή όσοι ήρθαν μόλις το πρώτο 5μηνο αυτού του χρόνου.


 

Πως μπορεί να αντιμετωπιστεί όμως αυτή η συμφορητική κατάσταση;
Οι Οργανισμοί της Ευρώπης όπως και οι κυβερνήσεις της προσπαθούν ν’ αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τις μαζικές μετακινήσεις των προσφύγων και των μεταναστών. Δεν έχουν όμως, όλες οι χώρες τις υποδομές για να το αντιμετωπίσουν. Η ένταξή τους στην κοινωνία που καταφθάνουν είναι μια, ομολογουμένως, πολύ αποτελεσματική λύση. Η καλύτερη όλων όμως, γιατί «χτυπά» τη ρίζα του κακού, είναι η αντιμετώπιση και λύση των προβλημάτων που υπάρχει στην καθεμιά χώρα ξεχωριστά. Όσο υπάρχουν προβλήματα, πόλεμοι, αναταραχές, οι άνθρωποι θα μεταναστεύουν και όχι με τον πιο νόμιμο τρόπο. Μόνο όταν πάψουν να μαστίζονται οι χώρες από κακουχίες, θα σταματήσουν οι άνθρωποι ν’ αφήνουν τις πατρίδες τους. Βέβαια κάτι τέτοιο ακούγεται πολύ ουτοπικό, ειδικά για κάποιες συγκεκριμένες χώρες.


Από πού έρχονται και που θέλουν να φτάσουν;
Η χώρα προέλευσης διαφέρει και αλλάζει συνεχώς ανάλογα με το τι συμβαίνει σε έναν τόπο και τη χρονική στιγμή που συμβαίνει. Για παράδειγμα, όταν ξεσπά σε μια χώρα πόλεμος ή πολιτικές και οικονομικές ταραχές είναι λογικό να δημιουργείται μεταναστευτικό ρεύμα. Από έρευνες που αφορούν στους πρώτους μήνες του 2015, το 90% των αφίξεων προέρχεται από χώρες προσφυγικών πληθυσμών, όπως η Συρία – που κατέχει το 60% των αφίξεων – το Αφγανιστάν, το Ιράκ, η Σομαλία και η Ερυθραία.
Τα στοιχεία αυτά διαφέρουν αρκετά από εκείνα του 2010 και του 2013. Τότε, οι άνθρωποι που έρχονταν στη χώρα μας ήταν κυρίως από την Αλβανία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και γενικά τον ευρωπαϊκό χώρο, με εξαίρεση το Πακιστάν που κατείχε την 8η θέση στις αφίξεις. Η Ελλάδα παραμένει όμως, ο πιο δημοφιλής πρώτος σταθμός και όχι τελικός προορισμός.
Οι χώρες στις οποίες επιθυμούν να φτάσουν στην Ευρώπη είναι κυρίως οι βόρειες και αυτές της κεντρικής Ευρώπης. Πρώτη θέση καταλαμβάνει σταθερά η Γερμανία, χάρη στην καλή οικονομία της, που είναι ο 7ος δημοφιλέστερος προορισμός και για μας τους Έλληνες. Ακολουθούν η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία και η Σουηδία. Το 2013 τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Ναι μεν οι χώρες που προαναφέρθηκαν ανήκαν σε δημοφιλείς προορισμούς, αλλά για ανθρώπους που προέρχονταν από χώρες εκτός της Ευρώπης, η Ρωσία κρατούσε τα «σκήπτρα» στις επιλογές των μεταναστών.
Το τι συμβαίνει στις χώρες της Μέσης Ανατολής είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εξηγηθεί καθώς οφείλεται σε μια αιώνια διαμάχη που ξεκίνησε ως θρησκευτική διαφορά μεταξύ των Σουνιτών και των Σιιτών. Κάποια στιγμή έφτασε να είναι ένας επεκτατικός πόλεμος αλλά και πόλεμος επιβολής της μιας μεριάς στην άλλη. Πλέον όμως, έχει καταλήξει να είναι ένας αντάρτικος, άναρχος πόλεμος μεταξύ των δικτατορικών καθεστώτων των χωρών και των εξτρεμιστών ανταρτών που δημιουργήθηκαν από πολίτες ως αντίδραση στα στρατιωτικά πολιτεύματα. Οι αντάρτες όμως, δεν είναι μαζικά ενωμένοι. Δηλαδή, δεν έχουν κοινή ηγεσία, γι’ αυτό και έχουμε κατά καιρούς διαφορετικές πλευρές, όπως Τζιχαντιστές, ISIS ή μαχητές του Ισλαμικού Κράτους (ονομασία που συνοψίζει τους αντάρτες). Αμφότερες πλευρές μάχονται μετά μανίας χωρίς να υπολογίζουν άμαχους πληθυσμούς.
Η κατάσταση εκτροχιάστηκε από το 2003 με τη συνδρομή των ΗΠΑ για την επιβολή και την τήρηση της τάξης, που τελικά μόνο αυτό δεν πέτυχε. Τα συμφέροντα των ΗΠΑ, εκτός από την τάξη και την ειρήνη, είναι άμεσα συνδεδεμένα με το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που υπάρχει στις χώρες αυτές και φυσικά την τήρηση της κυριαρχίας τους.

✦Πιο συγκεκριμένα:
Συρία: Ο ονομαζόμενος «εμφύλιος πόλεμος» που υπάρχει στη Συρία από το 2011 δεν είναι απλά εμφύλιος. Έχει να κάνει με την κατάργηση των συνόρων Συρίας – Ιράκ εξαιτίας του ISIS. Μεγάλο ρόλο παίζει (σύμφωνα με αμερικανούς ερευνητές) η ξηρασία που έπληξε την περιοχή από το 2006 έως το 2010. Το κύμα προσφύγων αυτή τη στιγμή οφείλεται στις φρικαλεότητες που κάνει ο ISIS και ο στρατός της χώρας. Συντρίβουν μνημεία, ενώ χωριά και πόλεις καταστρέφονται χωρίς έλεος. Μάλιστα, η μανία τους έχει ξεπεράσει κάθε όριο, καθώς σκοτώνουν και αποκεφαλίζουν όποιον βρεθεί στο δρόμο τους, ενώ πουλούν τις γυναίκες αφού πρώτα βιαιοπραγήσουν εναντίον τους.
Ιράκ: Τα βορειοδυτικά του σύνορα με τη Συρία διαλύθηκαν με βίαιο τρόπο, εξαπλώνοντας τους εξτρεμιστές αντάρτες παντού. Ο πόλεμος που ξεκίνησε το 2003 με την προκλητική παρέμβαση των ΗΠΑ κράτησε μέχρι το 2011. Από το 2014 ξεκίνησε ο «εμφύλιος» ο οποίος όπως αναφέραμε παραπάνω, δεν αφορά αποκλειστικά τη χώρα.
Αφγανιστάν: Εδώ, οι Ταλιμπάν – γνωστοί για τις θανατηφόρες επιθέσεις τους – κυριαρχούν ακόμα, τρέποντας, ανά περιόδους, τον άμαχο πληθυσμό σε άτακτη φυγή. Ξεκίνησε το 2001 με την επέμβαση του ΝΑΤΟ και το κυνήγι των ΗΠΑ για να βρει τον Οσάμα Μπιν Λάντεν μετά το φονικό χτύπημα στους δίδυμους πύργους. Ο πόλεμος δεν σταμάτησε ποτέ, απλά έχει ονομαστεί, κατά τον ίδιο τρόπο, «εμφύλιος».
Κράτος της Ερυθραίας: Μετά την ανεξαρτητοποίησή του από την Αιθιοπία το 1998 κατόπιν πολέμου που ξεπερνούσε τα 30 χρόνια, ο ορισμός των συνόρων ακόμα και με το Τζιμπουτί ήταν αιτία πολέμου. Ερυθραία και Αιθιοπία συνεχίζουν τη μάχη για τα σύνορα, αλλά αυτή τη στιγμή ο κύριος λόγος που ο λαός της την εγκαταλείπει είναι οι βιαιοπραγίες της ίδιας της κυβέρνησης. Συστηματικές και σε μεγάλη κλίμακα είναι οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι λόγοι που αυτή τη στιγμή είναι οι 2οι πιο συχνοί πρόσφυγες μετά τους Σύριους είναι ότι το τελευταίο διάστημα τούς φυλακίζουν για χρόνια χωρίς να εξηγούν το λόγο, τους βασανίζουν και πολύ συχνά τους κηρύσσουν αγνοούμενους και τους θανατώνουν.
Ο εξαιρετικά μεταδοτικός «εμφύλιος» σε όλες αυτές τις χώρες έχει εξαπλωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε το Ισλαμικό Κράτος να ελέγχει όλες σχεδόν τις πετρελαιοπηγές και τα κοιτάσματα φυσικού αερίου, ενώ ταυτόχρονα κάνει αμέτρητες φρικαλεότητες σε όποια χώρα θελήσει να επεκταθεί απειλώντας όχι μόνο την ειρήνη στη Μέση Ανατολή αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο.


 

Γιατί προτιμούν την Ελλάδα;
Η χώρα μας έχει μια ιδιαίτερα κομβική θέση. Η γεωπολιτική αυτή θέση μάς έχει βοηθήσει και έχει προσδώσει πολλά στην οικονομία και στην εξωτερική πολιτική. Είμαστε σε θέση να μπορούμε να διαπραγματευτούμε συμφωνίες με καλύτερους όρους, καθώς αποτελούμε το «πέρασμα» της Ευρώπης στην Ανατολή. Όπως ακριβώς είμαστε ο δίαυλος της Ευρώπης για την Ασία, συμβαίνει και το αντίστροφο. Δεν είναι δρόμος μονής κατεύθυνσης! Έτσι, οι άνθρωποι που θέλουν να περάσουν από την Ασία στην Ευρώπη, επιλέγουν την Ελλάδα ακόμα και αν δεν θέλουν πάντα να παραμείνουν εδώ.
Δεν είναι όμως, μόνο αυτό. Σύμφωνα με το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ), η κατάσταση εκτροχιάστηκε λόγω της αλλαγής στις μεταναστευτικές οδούς στη Μεσόγειο. Οι πλωτοί δρόμοι της Μεσογείου έχουν αλλάξει, περίπου τον τελευταίο χρόνο, λόγω της καταπολέμησης των πλοίων φαντασμάτων. Πρόκειται για μεγάλα πλοία – που είχαν αποσυρθεί ή δεν ήταν κατάλληλα για να ναυλωθούν – που εμφανίζονταν «ξαφνικά» στις ακτές και ήταν γεμάτα πρόσφυγες και μετανάστες, χωρίς πλήρωμα. Η Τουρκία, όπου στις ακτές της επιβιβάζονταν οι πρόσφυγες με προορισμό κυρίως την Ιταλία, κατάφερε να καταπολεμήσει το πρόβλημα αυτό δημιουργώντας όμως, ένα νέο. Δεν υπήρχαν πια μεγάλα πλοία και οι έμποροι που εκμεταλλεύονται το μεταναστευτικό ρεύμα στράφηκαν σε μικρότερες βάρκες. Αυτές όμως, δεν μπορούν να κάνουν μακρινά ταξίδια και καταλήγουν εδώ διανύοντας τη μικρότερη δυνατή απόσταση. Και όπως μπορούμε να φανταστούμε, αυτός είναι ο λόγος που έχουμε ακόμα περισσότερους θανάτους ανθρώπων.
Ταυτόχρονα, ειδικά όσον αφορά στους Σύριους πρόσφυγες αλλά και αυτούς άλλων εθνικοτήτων, πολλοί είχαν ήδη προπληρώσει τους «διακινητές» και μάλιστα για την Ιταλία. Έτσι, οι διακινητές τούς έδωσαν την εύκολη λύση της Ελλάδας όπου θα έφταναν με μικρά φουσκωτά σκάφη. Το αποτέλεσμα το είδαμε και το ζήσαμε το φετινό καλοκαίρι… Έφτασαν κατ’ αυτόν τον τρόπο στη Χίο, τη Λέσβο, την Κω, τη Σάμο και τη Λέρο 90.000 καταγεγραμμένοι πρόσφυγες. Και αυτό αφορά στην περίοδο από τις αρχές του 2015 μέχρι το Μάιο, ενώ ο ΔΟΜ σημειώνει ότι μάλλον ήταν πολλοί περισσότεροι. Ο αριθμός μεγαλώνει καθημερινά. Όχι όμως, μόνο ο αριθμός των προσφύγων που τα καταφέρνουν να φτάσουν στην στεριά αλλά και όσων δυστυχώς δεν τα καταφέρνουν ποτέ… Πολλοί από τους πρόσφυγες, συνεχίζουν την πορεία τους στην Αθήνα, όπου βρίσκουν «στέγη» σε πάρκα και πλατείες, ενώ περιμένουν κάτι να γίνει…


Υπάρχουν πλεονεκτήματα;
Είναι δυνατόν αυτή η δυσάρεστη κατάσταση να έχει όφελος για τις χώρες υποδοχής που νιώθουν τόσο αποπνικτικά απέναντι σε αυτό το γιγαντιαίο κύμα προσφύγων; Κι όμως, η Ευρώπη συγκεκριμένα τους χρειάζεται, έστω και στο –όχι και τόσο –μακρινό μέλλον. Πρέπει όμως, να ξεπεραστούν σύντομα τα προβλήματα που δημιουργεί το προσφυγικό κύμα ώστε να υπάρξουν τα μακροπρόθεσμα οφέλη. Ο όρος Γηραιά Ήπειρος που χρησιμοποιείται για την Ευρώπη, έχει στις μέρες μας κυριολεκτική έννοια. Ο πληθυσμός της σε όλα τα κράτη, γερνά. Και- καλώς ή κακώς- φαίνεται να μην μπορεί να «αναγεννηθεί» από μόνη της. Μόνο η είσοδος και η ένταξη μεταναστών μπορεί ν’ αντισταθμίσει το ολοένα και μεγαλύτερο μέρος του γηράσκοντος εργατικού δυναμικού της Ευρώπης τόσο σύντομα και αποτελεσματικά ώστε μόλις το 2020 η Ευρώπη να έχει λύσει το μείζον πρόβλημά της. Αυτά αποφάνθηκε εμπεριστατωμένη έκθεση του ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης). «Αν κλείσεις την πόρτα στη μετανάστευση, θα πληρώσεις το οικονομικό τίμημα» δήλωσε ο Ζαν Κριστόφ Ντιμόν, ειδικός του ΟΟΣΑ.
Η έκθεση δείχνει τον πληθυσμό της Ευρώπης– ιδιαίτερα στην παραγωγική ηλικία– να μειώνεται συνεχώς. Στις χειρότερες θέσεις είναι η Γερμανία, η Ολλανδία και η Φινλανδία και ακολουθούν άλλες, δυνατές οικονομίες, που θα δουν στα επόμενα 40 χρόνια τον πληθυσμό και κατ’ επέκταση την οικονομία τους να συρρικνώνεται ραγδαία. Ταυτόχρονα, η έρευνα της Eurostat δείχνει ν’ ανεβαίνει ο μέσος όρος ηλικίας του πληθυσμού στα 50 έτη, που όπως όλοι φανταζόμαστε δεν είναι και τα πιο παραγωγικά. Για να κατανοήσουμε καλύτερα τη διαφορά, αξίζει να πούμε ότι ο μέσος όρος ηλικίας είναι τώρα στα 27 έτη. Παράλληλα, αυξάνεται η διαφορά στην αναλογία μεταξύ των ατόμων άνω των 65 έναντι του εργατικού δυναμικού και ταυτόχρονα μειώνεται κατά 15% ο πληθυσμός των ατόμων κάτω των 15 ετών. Αυτό, εν ολίγοις, δείχνει ότι ταυτόχρονα «πάσχουμε» από υπογεννητικότητα και άρα δε θα καταφέρουμε να διευθετήσουμε μόνοι μας το πρόβλημα της Γηραιάς Ηπείρου κατά πάσα πιθανότητα ποτέ.
Από την άλλη μεριά, το προφίλ των προσφύγων έχει αλλάξει εντελώς τα τελευταία χρόνια. Οι άνθρωποι που έρχονται είναι καταρτισμένοι και άρα έτοιμοι να συνεισφέρουν στη νέα πατρίδα. Για την ακρίβεια, το ποσοστό των ατόμων με υψηλή κατάρτιση έχει αυξηθεί κατά 70% την τελευταία δεκαετία! Ανά καιρούς έχουν ζητήσει άσυλο από τη χώρα μας, μεταξύ άλλων, γιατροί, συντηρητές έργων τέχνης ακόμα και μηχανικοί αεροσκαφών.
Σύμφωνα με έρευνα του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής για τους Σύριους πρόσφυγες που καταφθάνουν στη χώρα μας, η πλειονότητά τους ανήκει στη μεσοαστική τάξη. Μάλιστα, οι περισσότεροι είναι μορφωμένοι, απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τα επαγγέλματα που κυριαρχούν στους Σύριους πρόσφυγες είναι γιατροί, αρχιτέκτονες, δικηγόροι, δημοσιογράφοι που εκδιώχθηκαν και μιλούν τουλάχιστον μία ξένη γλώσσα. Αλλά ακόμα και όσοι έρχονται ως ανειδίκευτοι εργάτες είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι. Μην ξεχνάμε, ότι την αγροτική ανάπτυξη στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια την έχουν αναλάβει ως επί το πλείστων οι μετανάστες. Ειδάλλως, τα αγροτικά προϊόντα δε θα συλλέγονταν ποτέ και η γη θα έμενε ακαλλιέργητη.
Οι πρόσφυγες και οι οικονομικοί μετανάστες έρχονται αρχικά για να επιβιώσουν και μετέπειτα για να ζήσουν. Αυτό σημαίνει ότι έρχονται για να φτιάξουν τη ζωή που έχασαν ή στερήθηκαν, συνήθως με βίαιο τρόπο. Όταν τους δοθεί η ευκαιρία να ορθοποδήσουν θα το κάνουν. Για να φτιάξουν ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους θα γίνουν παραγωγικοί και αξιοποιήσιμοι, ένα χρήσιμο κομμάτι της κοινωνίας στην οποία θα ενταχθούν. Πέραν λοιπόν, της παραγωγικότητας και του εργατικού δυναμικού που θ’ αποτελέσουν, στη συνέχεια θα γίνουν ενεργά κομμάτια της κοινωνίας και θ’ αποτελέσουν αγοραστικό και καταναλωτικό κοινό. Την ίδια στιγμή που οι ηλικιωμένοι της Ευρώπης δε θα είναι πλέον υπολογίσιμη δύναμη ως καταναλωτικό κοινό.
Είναι λοιπόν φανερό πως οι κυβερνήσεις πρέπει να εστιάσουν στη θετική προοπτική που υπάρχει από αυτό το κύμα προσφύγων και μεταναστών. Όσο μεγαλύτερη είναι η αδράνεια που δείχνουν τα κράτη, τόσο μεγαλώνει το πρόβλημα και φυσικά, το κόστος. Η γρήγορη κοινωνική ένταξη θα δώσει «ανάσα» στο εργατικό δυναμικό των χωρών και η ένταξή τους αποτελεί επένδυση για την εκάστοτε χώρα. Οι άνθρωποι που εγκαταλείπουν τις χώρες τους για ένα καλύτερο αύριο ή-ακόμα χειρότερα-εξαναγκάζονται να το κάνουν, πρέπει να αντιμετωπίζονται ως πηγή πόρων και όχι ως πρόβλημα. Μόνο όταν αντιμετωπιστεί το ζήτημα της ένταξης θα αλλάξει και η εχθρική στάση των πολιτών απέναντί τους.


 

Σε πολλές χώρες υποδέχονται τους πρόσφυγες με ανοιχτή αγκαλιά, πρόθυμοι να τους βοηθήσουν. Όπως στην Αγγλία, που οι πολίτες βγήκαν στους δρόμους με πανό για να «χειροκροτήσουν» την απόφαση της κυβέρνησης να δεχτούν 20.000 πρόσφυγες. 


Το δράμα των προσφύγων σε νούμερα 

  • 50% των προσφύγων είναι παιδιά σύμφωνα με τον Ο.Η.Ε
  • 160.000 πρόσφυγες υπολογίζεται να έχουν περάσει τα σύνορα μας από τις αρχές του έτους μέχρι τον Αύγουστο
  • 464.876 πρόσφυγες και μετανάστες έχουν διασχίσει τη Μεσόγειο από τις αρχές του έτους σύμφωνα με Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης
  • 2,7 εκατομμύρια ευρώ θα δοθούν στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες σε νερό, τρόφιμα και ρούχα 45.000 προσφύγων
  • 7.000 – 12.000 ευρώ χρειάζονται για καλύψουν τις πρώτες ανάγκες τους μέχρι να φτάσουν στη χώρα μας
  • 1.000 έως 3.000 ευρώ πληρώνουν ΜΟΝΟ για να εισέλθουν στη χώρα με φουσκωτά. Τους Σύριους τους κοστολογούν ακριβότερα καθώς είναι πιο ευκατάστατος λαός
  • 1.850 πρόσφυγες έχασαν τη ζωή τους ή αγνοούνται στη Μεσόγειο από τις αρχές του έτους μέχρι και τον Αύγουστο
  • 800 είναι οι μετανάστες που βρίσκονται στο Φαρμακονήσι, ενώ οι κάτοικοι είναι μόλις 20!
  • 600 Σύριοι πρόσφυγες έρχονται καθημερινά στην Ελλάδα από Τουρκία
  • 33.000 πρόσφυγες έφτασαν μόνο τον Αύγουστο στη Λέσβο
  • 106.000 πρόσφυγες διασώθηκαν στη Μεσόγειο εντός του έτους

 


Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε;

Τα τελευταία χρόνια ήταν και είναι ακόμα δύσκολα για τους Έλληνες. Όμως, όσοι θέλουμε, μπορούμε να βοηθήσουμε ακόμα και με ένα μικρό κόστος. Δεν είναι απαραίτητο να προσφέρουμε χρήματα, καθώς τα υλικά αγαθά και οι υπηρεσίες έχουν ίση και μερικές φορές μεγαλύτερη αξία! Ενημερωθείτε για την δράση εγχώριων και διεθνών οργανώσεων και μάθετε τους τρόπους με τους οποίους μπορείτε και εσείς να βοηθήσετε.


Ύπατη Αρμοστεία: Στην Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες (www.unhcr.gr) μπορείτε να πληροφορηθείτε για όλες τις δράσεις που γίνονται καθημερινά, ακόμα και δίπλα σας!
info: www.unhcr.gr, Τ: 210 6726462/3


 

Γιατροί του κόσμου: Γνωστοί για την ανθρωπιστική και φαρμακευτική βοήθεια που προσφέρουν. Παρέχουν είδη πρώτης ανάγκης, sleeping bags και υποστρώματα.
info: www.mdmgreece.gr, Τ: 2103213150


 

Γιατροί χωρίς σύνορα: Χρόνια τώρα ασχολούνται με την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Κάνουν διανομή ειδών πρώτης ανάγκης και αυτή τη στιγμή διαθέτουν κινητή μονάδα περίθαλψης στα Δωδεκάνησα όπου με σκάφος φτάνουν σε μικρότερα νησιά για να περιθάλψουν τους ανθρώπους που φτάνουν από Τουρκία.
info: www.msf.gr Τ: 2105200500


 

Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών: Αποτελεί πρωτοβουλία Ελλήνων εθελοντών και μεταναστών με κυρίαρχο σκοπό την εκμάθηση γλώσσας και τη παροχή νομικών συμβουλών. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα διοργανώνουν συγκεντρώσεις τροφίμων και ρούχων, οπότε ακόμα και κάτι μικρό τους είναι ιδιαίτερα χρήσιμο.
info: www.ksm.gr Τ: 210 8842151


 

Αγκαλιά: Η Μ.Κ.Ο. που έχει οργανώσει ο παπά – Στρατής στη Μυτιλήνη για την υποδοχή μεταναστών.
info: keramikalloni@gmail.com


 

Crowdfunding Lesvos Refugees:
Παγκόσμια προσπάθεια μέσω πλατφόρμας για να συγκεντρωθούν χρήματα για είδη πρώτης ανάγκης στη Λέσβο. Ξεκίνησε έχοντας ως στόχο τις 1.000 αγγλικές λίρες, ώστε να υπάρχουν χρήματα για τρόφιμα, νερό και στέγη και αυτή τη στιγμή έχει ξεπεράσει τις 13.000!
info: crowdfunding.justgiving.com/lesvosrefugees


 

Κάριτας Ελλάς: Μια ΜΚΟ της καθολικής εκκλησίας για τα προβλήματα των μεταναστών και των προσφύγων στα νησιά. Μάλιστα, ξεκίνησε έκτακτο πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Διαθέτει ψυχολογική υποστήριξη των προσφύγων, πρόγραμμα έκτακτης ανθρωπιστικής ανάγκης με αποστολές σε νησιά και διαθέτει ρούχα, τρόφιμα, είδη πρώτης ανάγκης, υποστρώματα και sleeping bags.
info: www.caritas.gr, Τ: 210 3626186


 

ΜΕΤΑδραση: Είναι μια οργάνωση της Κοινωνίας Πολιτών και αναζητά αυτή τη στιγμή εθελοντές με εκπαιδευτική εμπειρία για να διδάξουν την ελληνική γλώσσα σε πρόσφυγες και μετανάστες.
info: www.metadrasi.org, Τ: 210 5201792


 

Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός: Παρέχει ιατρική και ανθρωπιστική βοήθεια και διανέμει τρόφιμα, πόσιμο νερό, είδη ατομικής υγιεινής και βρεφικά είδη.
info: www.redcross.gr, Τ: 210 5140440


 

Δήμος: Σε πολλούς δήμους οργανώνονται διάφορες εκδηλώσεις και συγκεντρώνονται είδη πρώτης ανάγκης. Απευθυνθείτε στο δήμο σας για περισσότερες πληροφορίες.


 

 

 

 

 

IN CATEFORY: CULTURE