Κώστας και Λίνα Τσαρτσαρή: Λάμπουν από έρωτα!

Είναι το ζευγάρι που όλοι θέλουµε να έχουµε για φίλους. Φωτογραφίζονται για πρώτη φορά µαζί και µας µιλάνε για την γνωριµία, τα παιδιά τους, τους φόβους για το µέλλον και φυσικά τη µετά-µπάσκετ εποχή… Απολαύστε τους! 

 Photos: Genevieve Majari, Make Up & Hair: Κωνσταντίνα Λεµπέση

 Τι ήταν αυτό που αγάπησες και αγαπάς ακόµα στον Κώστα και τι ήταν αυτό που σε έκανε να επιλέξεις τη Λίνα για γυναίκα της ζωής σου; Και ποιο είναι το ελάττωµα του καθενός;
Κώστας:
Η όµορφη εµφάνισή της, το ότι περνάω ωραία µαζί της, ότι είναι ταπεινή, ότι είναι υπερπροστατευτική µε τα παιδιά (και µαζί µου βέβαια και εγώ λίγο τρελαίνοµαι…), ότι µαγειρεύει τέλεια, ότι κάθεται και µε ακούει και καταλαβαίνει τους προβληµατισµούς µου… είναι πάρα πολλά, είναι ένα σύνολο πραγµάτων. Το ελάττωµά της θα έλεγα πως είναι ότι έχει µεγάλη περιέργεια. Ρωτάει συνεχώς και για τα πάντα.
Λίνα: Στην αρχή θέλω να πω ότι µου φάνηκε τεράστιος. Τον ερωτεύτηκα γιατί είναι πολύ καλό παιδί, δε θα πει ποτέ κακιά κουβέντα για κανέναν. Όσον αφορά στο ελάττωµα, δεν µπορώ να πω ότι έχει κάτι τροµερό, απλά το ότι είναι λίγο ακατάστατος.

Ποια ήταν η πιο αστεία στιγµή στην περίοδο που ακόµα βγαίνατε;
Κώστας:
Νοµίζω ίσως µε τη διαφορά ύψους είχαµε έτσι κάτι αστεία σκηνικά και πειράγµατα.
Λίνα: Κοίτα, γενικά υπάρχει πολύ χιούµορ στη σχέση µας, οπότε δεν µπορώ να επιλέξω µία συγκεκριµένη.

Ποια είναι η συµβουλή που σας έχει δώσει κάποιος και θέλετε να την «µεταλαµπαδεύσετε» στα παιδιά σας;
Κώστας-Λίνα:
Ποτέ να µην σκύβεις το κεφάλι, ότι από την ήττα µαθαίνεις περισσότερα, ότι χρειάζεται σκληρή δουλειά, γιατί ένα ταλέντο δεν µπορεί να σε φτάσει πουθενά µόνο του.

Τι θα συµβουλεύατε τώρα τον 20χρονο εαυτό σας;
Κώστας:
Νοµίζω ότι έκανα αυτό που έπρεπε. Μπορεί να του έλεγα ζήσε περισσότερο, αλλά θα έχανα άλλα πράγµατα επαγγελµατικά που µε έκαναν αυτόν που είµαι τώρα. Οπότε δε θα ήθελα ν’ αλλάξω τίποτα νοµίζω ή να του πω κάτι διαφορετικό.
Λίνα: Να µην αλλάξω τίποτα από αυτά που έκανα. Όσα έκανα µου βγήκαν σε καλό και µου αρέσει η ζωή µου όπως εξελίχθηκε, οπότε νοµίζω θα του έλεγα απλά να κάνει τα ίδια. Και αυτό θα ήθελα να κάνουν και τα παιδιά µου. Να ζήσουν αυτά που πρέπει, στην ηλικία που πρέπει.

Σας φοβίζει η σκέψη ότι το µέλλον στην Ελλάδα για τα παιδιά σας δεν είναι ευοίωνο; Ή θεωρείτε ότι όποιος είναι ικανός επιβιώνει παντού;
Κώστας-Λίνα: Νοµίζω ότι όλοι οι γονείς σκέφτονται το µέλλον των παιδιών τους. Το καλό είναι ότι έχουµε τη δυνατότητα να τους προσφέρουµε κάποια πράγµατα. Απλά, στην πορεία πρέπει να χρησιµοποιήσουν υπέρ τους όλα αυτά τα εφόδια,  για να προκόψουν. Πιστεύω όµως, ότι σε 10-15 χρόνια  θα γυρίσει ο τροχός και θα είναι πολύ καλύτερα τα πράγµατα.

Αν θελήσει ο γιός σας ν’ ασχοληθεί µε το µπάσκετ, θεωρείτε ότι θα είναι υπέρ του το γεγονός ότι ο πατέρας του είναι ένας θρύλος στο χώρο του αθλητισµού ή η πίεση του να είναι αντάξιος των προσδοκιών θα λειτουργήσει κατά του;
Κώστας:
Κοίτα, αν το µπάσκετ είναι αυτό που αγαπάει και το κάνει, τότε πιστεύω ότι θα είναι καλός. Σηµασία έχει µόνο να κάνεις αυτό που αγαπάς.

Ποια είναι η πιο ωραία στιγµή της καθηµερινότητάς σας;
Κώστας:
Όταν ξυπνάνε τα παιδιά το πρωί έχουν πλάκα, γιατί ο µικρός θα ξυπνήσει πάντα κεφάτος και µε γέλια, ενώ η µικρή θα γκρινιάζει λίγο στην αρχή.
Λίνα: Το βράδυ όταν κοιµίζουµε τα παιδιά και ξαπλώνουµε να δούµε µία ταινία. Αλλά φυσικά και όταν ξυπνάνε το πρωί τα παιδιά.

Πώς ένιωσες όταν σου ανακοίνωσε η Λίνα ότι είναι έγκυος;
Κώστας:
Από τις πιο ευτυχισµένες ηµέρες της ζωής µου. Γενικά όµως, ήταν µία δύσκολη κύηση και είχα πολύ άγχος στην πορεία. Βέβαια και ο πρώτος καιρός µε τα δίδυµα ήταν δύσκολος. Εγώ δεν τα έζησα πολύ τα δύσκολα γιατί έλειπα αρκετά, αλλά όταν ήµουν σπίτι προσπαθούσα να βοηθάω όσο µπορώ.

Το αγαπηµένο σας µέρος;
Κώστας-Λίνα:
Η Σίφνος, περάσαµε 3 υπέροχες ηµέρες, και ίσως δεν θα ξαναπάµε, για να µη χαλάσει εκείνη η ωραία ανάµνηση.

Ποιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που του εκµυστηρεύτηκες ότι θα σταµατήσεις το µπάσκετ και πώς ένιωσες ακούγοντας τον εαυτό σου να το λέει δυνατά;
Κώστας:
Αρχικά, να πω ότι ήταν µία απόφαση που δεν πάρθηκε µέσα σε µία νύχτα, αλλά το σκεφτόµουν έναν ολόκληρο χρόνο. Το συζήτησα µε τη Λίνα και µετά µε το ∆ιαµαντίδη. Ο ∆ηµήτρης φυσικά, προσπάθησε να µε µεταπείσει. Το ανακοίνωσα την τελευταία ηµέρα µε τη φιέστα και ήταν γενικότερα µία ιδιαίτερη ηµέρα, οπότε απλά βγήκαν τα λόγια από το στόµα µου και ακόµα µπορώ να πω ότι δεν το έχω συνηθίσει. Πιστεύω, ότι από το Σεπτέµβριο που κανονικά θα ξεκινούσα προπονήσεις θα συνειδητοποιήσω ότι µου λείπει.

Εσύ Λίνα πώς ένιωσες όταν σου το είπε;
Μία µικρή µελαγχολία. Γιατί έχω ζήσει τόσα πράγµατα µαζί του σε αυτό το κοµµάτι. Ένιωσα ότι ένα κοµµάτι της κοινής µας ζωής σταµατάει.

Πότε έκλαψες για πρώτη φορά για τον αθλητή Κώστα;
Λίνα:
Α! καλέ συνέχεια κλαίω. Όταν έπαιρνε κάποιον τίτλο, όταν έχαναν, όταν τραυµατίζονταν. Είµαι πολύ ευσυγκίνητη.

Σε ποιο βαθµό συµβάλλει η Λίνα, Κώστα, στις επαγγελµατικές σου αποφάσεις;
Οποιαδήποτε απόφαση πάρω πάντα φυσικά θα τη συζητήσω µε τη Λίνα. Μπορεί να µην τον γνωρίζει καλά τον χώρο του µπάσκετ και γενικά ο αθλητής είναι πολύ εγωιστής και πεισµατάρης σε αυτά, αλλά πάντα θα λάβω υπόψη µου τη γνώµη της.

Πολλοί πιστεύουν ότι άτοµα του καλλιτεχνικού, πολιτικού και αθλητικού κόσµου ζούνε µακριά από τα καθηµερινά προβλήµατα όπως η οικονοµική κρίση. Τι έχετε να πείτε σε αυτούς;
Κώστας-Λίνα:
∆ε ζούµε µακριά από την πραγµατικότητα, διότι και οι οικογένειες µας και οι φίλοι µας οι περισσότεροι είναι άνθρωποι που αντιµετωπίζουν καθηµερινά προβλήµατα. Και µπορεί εµείς να έχουµε ας πούµε µία άλφα οικονοµική δυνατότητα , αλλά δε λείπει το άγχος για το µέλλον.

Οι περισσότερες γυναίκες κάποιων αθλητών έχουν «εκµεταλλευτεί» τη φήµη του άντρα τους. ∆εν έχεις σκεφτεί να χρησιµοποιήσεις αυτή την αναγνωρισιµότητα του Κώστα επαγγελµατικά;
Λίνα:
Κοίτα, η αλήθεια είναι ότι εκµεταλλεύοµαι τη φήµη του όταν δε βρίσκω parking στο γήπεδο. Εκεί λέω ότι είµαι η γυναίκα του Τσαρτσαρή και µε αφήνουν να παρκάρω παντού. Όχι µωρέ, δε θα µπορούσα να χρησιµοποιήσω το όνοµα του Κώστα γι αυτό το λόγο. Ό,τι κάνω θέλω να το κάνω µε τις δικές µου δυνάµεις και ικανότητες.

Αν αυτή τη στιγµή σου έλεγαν να πεις κάτι στον άνθρωπο που σε ανακάλυψε, τον Μπένεντικτ Ρούναρ Γκούντµουντσον, τι θα ήταν αυτό;
Κώστας:
Σίγουρα ήταν ένα άνθρωπος που µε βοήθησε στην αρχή, αλλά ήταν τόσο πολλοί αυτοί που µε βοήθησαν και µε στήριξαν στην πορεία, που νοµίζω ότι θα ήταν άδικο να τους αφήσω απ’ έξω. Ο καθένας µου προσέφερε κάτι µικρό ή µεγάλο που ήταν σηµαντικό για την καριέρα µου. Κάτι όµως, που θέλω να πω για πρώτη φορά και είναι ευκαιρία είναι ένα µεγάλο ευχαριστώ στον Γκάλη, το Γιαννάκη, το Φασούλα… Χάρη σε αυτούς ξεκίνησα και µε αυτούς λάτρεψα το µπάσκετ.

Θα ασχολιόσουν µε την πολιτική;
Κώστας:
∆εν µου αρέσει να λέω ποτέ. Απλά, είναι ένας τοµέας που γενικά δε µε γοητεύει. ∆εν νιώθω και άνετα γενικά να µιλάω σε πολύ κόσµο. ∆ε θεωρώ πλέον ότι πια πρεσβεύει κάτι η πολιτική, πέρα από την υποκρισία και τα συµφέροντα.

Μπορούµε να ξεχωρίσουµε την πιο συγκινητική, την πιο αστεία, αλλά και την πιο άσχηµη στιγµή της πορείας σου στον Παναθηναϊκό;
Κώστας:
Είναι τόσες πολλές οι αστείες στιγµές… στ’ αποδυτήρια είναι τόσες πολλές οι αστείες στιγµές που ζήσαµε, δεν µπορώ να ξεχωρίσω κάποια συγκεκριµένη, όπως αντίστοιχα και µε τις συγκινητικές. Η πιο δύσκολη στιγµή νοµίζω, ήταν αυτή του αποχαιρετισµού, το τελευταίο παιχνίδι.

Τι σου έµαθε το µπάσκετ;
Κώστας:
Τα πάντα, µου έµαθε τη ζωή, την πειθαρχεία. Έκανα αρκετές θυσίες, αλλά δε µετανιώνω καθόλου. Ανακάλυψα τα όριά µου, έζησα ασύλληπτες στιγµές, εικόνες… Αν µπορούσα να κάνω ένα κολάζ από τις αναµνήσεις µου όλα αυτά τα χρόνια, νοµίζω θα ήταν κάτι καταπληκτικό.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here