Η Μάρλεν Ντίντριχ δεν είχε καθόλου άδικο όταν έλεγε  πως «η σαμπάνια δίνει πάντα την εντύπωση πως κάθε μέρα είναι Κυριακή».

Ταυτισμένη με τις πιο χαρούμενες και επίσημες στιγμές των εορτών, ειδικά την αλλαγή του χρόνου, η σαμπάνια και εν γένει οι αφρώδεις οίνοι με τις ζωηρές φυσαλίδες τους και το χρυσαφένιο ή ροζέ χρώμα τους χαρίζουν μια glam νότα στα γιορτινά βράδια!  Και για να λύσουμε τη μεγάλη… παρεξήγηση, άλλο σαμπάνια, άλλο αφρώδεις οίνοι. Για την ακρίβεια, «σαμπάνια» ονομάζεται αποκλειστικά και μόνον ένα είδος κρασιού, που κρατά στα χέρια του γαλλικό «διαβατήριο» (προέρχεται από τους αμπελώνες της επαρχίας της Καμπανίας που εκτείνονται απέραντοι στη βορειοανατολική Γαλλία) και παράγεται βάσει της “Methode Traditionelle” ή “Methode Champanoise”. «Πατέρας» της ο Βενέδικτος μοναχός Dom Pierre Perignon, θησαυροφύλακας του αβαείου Hautvillers. Όλα τα υπόλοιπα συγγενικά κρασιά ονομάζονται «αφρώδεις οίνοι» και μάλιστα ο ελληνικός αμπελώνας έχει να επιδείξει ουκ ολίγους αξιόλογους (από τα καλύτερα τα Ονομασίας Προέλευσης Ρόδου και Αμύνταιου και αυτά που προέρχονται από την ποικιλία Ντεμπίνα της Ζίτσας). Τις σαμπάνιες τις διακρίνουμε πρωτίστως ως προς τη γλυκύτητα τους σε Doux, Sec, Demi-sec, Βrut, Ultra Brut και Extra Brut και δευτερευόντως ως προς το χρώμα τους λευκό ή ροζέ. Όσο για το σωστό ποτήρι τους; Εδώ και χρόνια σερβίρονται πάντα  στο ψιλόλιγνο “flute” ποτήρι που  ενισχύει τις φυσαλίδες τους φέρνοντάς τις στην επιφάνεια, ωστόσο οι οινογράφοι τελευταία  συνιστούν να την απολαμβάνουμε σε “tulip” ποτήρι που ο πυθμένας του κρατά χαμηλά τις φυσαλίδες, ενώ το πλατύ στόμιό τους εξασφαλίζει καλύτερη οξυγόνωση που  επιτρέπει να απελευθερώνουν τα αρώματά τους.