O Στέλιος Καρασταμάτης δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο! Και είχαμε την τιμή να μοιραστεί με το Life Magazine τις αναμνήσεις του από τα χρόνια που ποδοσφαίρου στα Χανιά αλλά και την αναζωοογονητική χαρά που του δίνει σήμερα η συμμετοχή του σε μαραθώνιους αγώνες!

Από τη Μαρκέλλα Ρεπανέλη

Σπάνια η συνομιλία με έναν παλιό αθλητή θα σου δώσει τόση χαρά όση μου έδωσε αυτή με τον κύριο Στέλιο Καρασταμάτη, έναν παλαίμαχο Χανιώτη ποδοσφαιριστή και νυν μαραθωνοδρόμο, οδεύοντας προς τα ογδόντα του έτη, σε μια ηλικία που άλλοι άνθρωποι απλώς κάθονται στο καφενείο. Ο κύριος Καρασταμάτης όχι μόνο δεν το βάζει κάτω συμμετεχόντας σε όλους τους μαραθωνίους της Κρήτης αλλά και στους αθηναϊκούς αλλά μας αποκάλυψε όλα τα μυστικά της μακροζωίας και της υγείας του!

Πώς ξεκινήσατε να ασχολείστε µε το µαραθώνιο δρόµο;
Ξεκίνησα παίζοντας ποδόσφαιρο το 1956 σε µια οµάδα που λέγεται «Τάλως Χανίων». Μένω έξω από τα Χανιά, σε ένα χωριό που λέγεται Βαµβακόπουλο. Έχουµε δική µας οµάδα, είχε ιδρυθεί πριν τον πόλεµο, «Κρητικός Αστέρας» λέγεται. Έφυγα από τον Τάλω περίπου το 1959-60- δεν θυµάµαι ακριβώς- και έµεινα στο χωριό µου. Κατακτήσαµε πρωταθλήµατα και κύπελλα, έπαιξα αρκετά χρόνια, αλλά ήµουν ο µεγαλύτερος από όλους και αποφάσισε το συµβούλιο να µε αποδεσµεύσει. Πήγα σε µια άλλη οµάδα, 34 χρονών, το 1971, την «Ιωνία Χανίων». Έπαιξα 3-4 χρόνια στο περιφερειακό πρωτάθληµα και όταν έφτασα 40 χρονών αποφάσισα να σταµατήσω. ∆εν έχει σηµασία που ήµουν δραστήριος. Κρατούσα µια θέση, ενός παιδιού που είχε µέλλον. Ήµουν παντρεµένος, είχα δύο παιδιά τότε, τη Μαλαµατένια και το Μιχάλη. Είδα µια οµάδα από αθλητές που ήταν πολύ γνωστοί και µε ρωτήσανε «γιατί δεν τρέχεις;». Τους ρώτησα πού πάνε και τρέχουν και µου είπαν ότι υπάρχει µια ωραία περιοχή, των Αγίων Αποστόλων, και έτσι άρχισα να τρέχω. Όταν πήγα µαζί τους την πρώτη φορά κάναµε 5 χιλιόµετρα και µετά γυρίσαµε. Τη δεύτερη φορά τους πήγα πιο µακριά και φωνάζανε γιατί δεν ήθελαν να πάνε τόσο µακριά! Μετά, µε τις προπονήσεις που κάναµε τους άρεσε και στήθηκε µια οµάδα µε 20 άτοµα.

Κάθε πότε συµµετέχετε σε αγώνες;
Μαραθώνιο τρέχω κάθε χρόνο, σε αυτόν των Αθηνών, από το 1987. ∆εν έχω χάσει κανένα Μαραθώνιο παρά µόνο δύο όταν είχα ένα ατύχηµα µε το µηχανάκι. Σε όλες τις άλλες διοργανώσεις τρέχω συνέχεια. Λαµβάνω µέρος και στο Μαραθώνιο Χανίων και σε όλους τους αγώνες που κάνουν στην Κρήτη, Βαρδινογιάννεια, σε αγώνες της Μονής Κουδουµά και αλλού. Έχω κάνει πάρα πολλούς αγώνες. Μάλιστα έχω τρέξει και µε τον παγκοσµίου φήµης υπερµαραθωνοδρόµο, τον κ. Γιάννη Κούρο. Είχε έρθει και στο σπίτι µου και είχαµε κάνει και προπόνηση µαζί.  Στο Μαραθώνιο της Αθήνας που έχει διεθνείς συµµετοχές βγήκα 4ος στην κατηγορία των άνω των 75 ετών και 2ος Έλληνας.

Τρέχετε για τη νίκη ή τη συµµετοχή;
Πάω γιατί µου αρέσει όχι για τη νίκη! Άλλωστε εγώ ξεκίνησα µεγάλος. Είχα τη δουλειά µου, είχα µαγαζί και όταν το έκλεινα πήγαινα στο γήπεδο, το βράδυ 9 η ώρα και έτρεχα µέχρι τις 12- 1 γιατί µου άρεσε.

Κάνετε κάθε µέρα προπόνηση;
Όχι, τώρα πια η ηλικία µου δεν το επιτρέπει. ∆ιαβάζω κάτι βιβλία που λένε ότι εγώ που τώρα είµαι 78-79 ετών δεν επιτρέπεται να τρέχω κάθε µέρα. Το µυϊκό µου σύστηµα δεν µπορεί να αντεπεξέλθει.

Τι σας δίνει κίνητρο να τρέχετε;
Η υγεία! Αλλά είναι και στο DNA µου, στο είναι µου, µου αρέσει να τρέχω, να αθλούµαι. Πρώτα, βέβαια, είναι η υγεία, το µεγαλύτερο αγαθό που έχει ο άνθρωπος. Και να σκεφτείτε ότι δεν έχω πάει ακόµα σε γιατρό! Καταρχάς, µε την άθληση αποφεύγουµε το ζάχαρο που δηµιουργεί τόσες αρρώστιες. Αν ξεκινήσει κανείς νέος να αθλείται έχει µόνο όφελος.

Περιγράψτε µου µια µέρα σας!
Κοιµάµαι πάντα από τις 10.30-11 το βράδυ. Ξυπνάω στις 6 η ώρα. Τώρα το καλοκαίρι έχω ένα χώρο που φυτεύω ντοµάτες, αγγουράκια. Τα καλλιεργώ µέχρι τις 10-11 η ώρα. Προπόνηση µου αρέσει να κάνω µετά το µεσηµέρι. Τις προάλλες έκανε ζέστη αλλά εγώ έκανα 15 χιλιόµετρα ανηφόρα µεγάλη. Μου αρέσει!

Θα θέλατε τα παιδιά σας και τα εγγόνια σας να κάνουν το ίδιο;
Τα παιδιά µου τα δύο ήδη τα έχω βάλει στο καλούπι. Η Μαλαµατένια έχει παίξει µπάσκετ σε οµάδες γυναικών. Ο Μιχάλης επίσης έπαιζε µπάσκετ. Έχω άλλο ένα κοριτσάκι που µου µοιάζει στην αντοχή, την οποία τώρα την ξεκινώ ώστε του χρόνου να πάµε µαζί στο Μαραθώνιο. Έχω φέρει πολλούς νέους στον αθλητισµό. Με έχουν καλέσει και σε 5-6 σχολεία να µιλήσω και έχουµε πει στα παιδιά ότι για να είναι σε καλή κατάσταση το καλύτερο είναι ο αθλητισµός. Και µας έχουν ακούσει! Πάρα πολλά παιδιά του δηµοτικού τα βλέπω και πάνε και αθλούνται! Έχω κάνει λειτούργηµα νοµίζω. Εξαιτίας µου, και µερικών άλλων βεβαίως, η νεολαία των Χανίων έχει αρχίσει να αθλείται. Στην αρχή µας κορόιδευαν και τώρα αυτοί κάνουν ό,τι κι εµείς!

Ποιο είναι το µυστικό της µακροζωίας;
Ο αθλητισµός, η κίνηση και όχι αυτά που δίνουν στους πρωταθλητές. Τους επιβάλλουν να παίρνουν αναβολικά. Προς στιγµήν σε ανεβάζουν στο βάθρο και ύστερα πέφτεις. Ο οργανισµός δεν µπορεί να αντέξει τα αναβολικά. Εγώ δεν το έχω σκεφτεί ποτέ. Η διατροφή µου είναι η ίδια τόσα χρόνια. Ό,τι τρώω κάθε µέρα, και µετά πάω και τρέχω. Χόρτα, παξιµάδι, λάδι. Το λάδι είναι το καλύτερο φάρµακο που υπάρχει για τη µακροζωία. Επιπλέον είµαι ήρεµος, δεν έχω µαλώσει µε κανέναν. Και να σκεφτείτε ότι έπαιζα τόσα χρόνια ποδόσφαιρο και δεν έχω τιµωρηθεί ποτέ! ∆εν εκνευρίζοµαι ώστε να κάνω πράγµατα ακραία.

Διαβάστε ακόμη:

Παναγιώτης Πανταζόπουλος: Ο Master του τουρισμού… λάτρης του πρωταθλητισμού