Ένας ταλαντούχος ζεν πρεμιέ που μετακόμισε στην Αμερική για να εξελίξει την υποκριτική του τέχνη, ο Χρήστος Βασιλόπουλος μίλησε στο Life Magazine!
Πόσο έχει αλλάξει ο άνθρωπος Χρήστος από τότε που αποφασίσατε να µετακοµίσετε µόνιµα στο Λος Άντζελες και πόσο έχει αλλάξει ο καλλιτέχνης;
Όταν αποφασίζεις να μετακομίσεις στη Μέκκα του σινεμά, “οφείλεις” ν’ αλλάξεις αν θες να εξελιχθείς και να πετύχεις. Βλέπω πια τους ανθρώπους με διαφορετικό μάτι. Ο άνθρωπος Χρήστος άλλαξε ως προς τη συμπεριφορά του προς τους ανθρώπους και ο καλλιτέχνης Χρήστος άλλαξε ως προς το “ΕΓΩ” του και τον τρόπο που δουλεύει.
Ποια είναι τα πλεονεκτήµατα του να εργάζεσαι στη Μέκκα της showbiz, το Λος Άντζελες; Και ποια τα µειονεκτήµατα;
Δεν υπάρχει όριο στο που μπορείς να φτάσεις στο χώρο σου, οι ευκαιρίες που σου δίνονται σε γεμίζουν με μια διαφορετική διάθεση να δουλέψεις. Η αντιμετώπιση και οι αμοιβές είναι τελείως διαφορετικές. Κάνεις την ίδια δουλειά, αλλά σε παγκόσμια κλίμακα! Παράλληλα, ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος και τα “Όχι” στις ακροάσεις είναι παρά πολλά και σίγουρα έχεις να παλέψεις με δαίμονες του εαυτού σου. Έρχονται πολλές φορές που θέλεις να τα παρατήσεις και να επιστρέψεις στην πατρίδα σου.
Ποια ήταν η πρώτη σας σκέψη όταν σας ανακοίνωσαν ότι πήρατε το ρόλο του Olek, στην πολύ πετυχηµένη τηλεοπτική σειρά Banshee;
Ένιωσα τεράστια ικανοποίηση και ότι δεν ήρθα χωρίς λόγο στο Λος Άντζελες. Ήταν μια απόδειξη ότι κάποιοι αναγνωρίζουν αυτό που κάνω και πέρα από τα σύνορα της χώρας μου. Επίσης, μου έδωσε μια ταυτότητα και μια κατεύθυνση ως προς τον τηλεοπτικό και κινηματογραφικό χάρτη.
Ποια είναι τα κριτήρια µε βάση τα οποία επιλέγετε κάθε φορά ένα ρόλο;
Το σενάριο, η παραγωγή, η “φύση” του ρόλου και τα χρήματα. Πολλές φορές μπορεί όμως, να μην έχει αρκετά χρήματα, αλλά να με ιντριγκάρει ο ρόλος ή να θέλω να δουλέψω με ένα συγκεκριμένο σκηνοθέτη. Βέβαια, κακά τα ψέματα, όταν έρχεσαι από την Ελλάδα το μόνο που θες είναι να δουλέψεις και δεν έχεις τη δυνατότητα να διαλέξεις και όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο απλά ψεύδεται.
Σας «εξιτάρει» περισσότερο να παίζετε το ρόλο του κακού;
Σίγουρα, ο ρόλος του κακού «έχει πολύ ψωμί». Είναι θέμα ψυχοσύνθεσης και διάθεσης. Με εξιτάρει το γεγονός ότι μπορώ στη δουλειά μου να κάνω πράγματα τα οποία δε θα μπορούσα να βιώσω στη καθημερινή μου ζωή.
Πώς θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας ως ηθοποιό;
Γεμάτος αντιθέσεις. Η ουσία της τέχνης μου βρίσκεται στο να μπορώ ν’ αλλάζω και να παίζω διαφορετικά πράγματα. Να μεταφέρω κάθε φορά το θεατή σε διαφορετική διάσταση.
Ποιο είναι το πρώτο πράγµα που κάνετε όταν επιστρέφετε στην Ελλάδα;
Να φάω ένα σουβλάκι! Ναι, το παραδέχομαι, μου λείπουν αφόρητα!
Τι µπορεί να σας κάνει να χαµογελάσετε; Και τι µπορεί να σας κάνει έξω φρενών;
Οι στιγμές που ζω με τους φίλους μου, μια βόλτα στην παραλία, ένα υπέροχο δείπνο, ένα ταξίδι σε άγνωστο μέρος, ένα άγγιγμα, μια γκάφα που μπορεί να κάνω. Γίνομαι έξω φρενών με το ψέμα, την ασυνέπεια, τον αντιεπαγγελματισμό και τους “δήθεν” ανθρώπους.
Η νέα σας ταινία λέγεται «Guys reading poems» και έχει µία αρκετά δραµατική πλοκή. «Κουβαλάτε» µαζί σας κάθε φορά το ρόλο, τα συναισθήµατα, την ένταση ή όταν αποχωρήσετε από το πλατό αφήνετε πίσω σας τα πάντα;
Η ενέργεια του ρόλου, οι σκέψεις, τα συναισθήματα παραμένουν μαζί μου και λειτουργούν και μετά τα γυρίσματα. Ακόμα και για πολύ καιρό. Είναι η παρακαταθήκη μου, ο πλούτος μου. Για μένα είναι και η απάντηση στην ερώτηση, γιατί κάνω αυτή τη δουλειά τόσα χρόνια. Η λυτρωτική μαγεία της υποκριτικής.
