Η αγαπηµένη ηθοποιός περνά για άλλη µια φορά στο… παρασκήνιο, σκηνοθετώντας µιαν ανατρεπτική, µαύρη κωµωδία στο Θέατρο Αλκµήνη που δεν πρέπει να χάσετε!
Βρεθήκαμε στην πρεμιέρα του έργου «Φάκελος Ρίτα Χέηγουορθ» στο θέατρο Αλκμήνη και κυριολεκτικά ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσαμε να κάνουμε μια Παρασκευή τα μεσάνυχτα! Ναι, η παράσταση παίζεται κάθε Παρασκευή τα μεσάνυχτα και θα ανατρέψει τα δεδομένα σας! Πρόκειται για μια μαύρη κωμωδία με στοιχεία αστυνομικού θρίλερ και 4 ήρωες που θα σας χαρίσουν άφθονο γέλιο. Μια μητέρα, η Jetrude, αποκτά έναν γιο τον Jules, παιδί που προέκυψε από το βιασμό της σε νεαρή ηλικία. Ο Jules δηλώνει gay, αλλά είναι ερωτευμένος με την εξαφανισμένη ένοικο του επάνω διαμερίσματος, την Jilda. Και οι τρεις ζουν σε μια γειτονιά που ένας σίριαλ κίλερ σκοτώνει νέες γυναίκες και τους χαράσσει στο στήθος το γράμμα J. Την υπόθεση έρχεται να διαλευκάνει ο επιθεωρητής Jerry Kokos και τότε αρχίζουν τα απρόοπτα. Το έργο γράφει και σκηνοθετεί η Μπέσσυ Μάλφα, που πάντα βρίσκει τρόπο να μας εκπλήσσει με όσα δημιουργικά κάνει και για το λόγο αυτό είχαμε την ευκαιρία να της κάνουμε μερικές ερωτήσεις!
Σας έχουμε συνηθίσει στο προσκήνιο και όχι τόσο στο… παρασκήνιο, ως συγγραφέα και σκηνοθέτη. Πώς προέκυψε ο «Φάκελος Ρίτα Χέιγουορθ»;
Ο «Φάκελος Rita Hayworth», καθώς και τα προηγούμενα έργα μου το “No Shakespeare please”, «Οι Πειρατές», μία διασκευή της «Μις Πέπσι» και άλλα έργα που έχω διασκευάσει και σκηνοθετήσει, έχουν προκύψει από μία εσωτερική ανάγκη έκφρασης δικών μου απόψεων και ιδεών μέσω του γραπτού λόγου. Σαν ηθοποιός και μέσω της υποκριτικής τέχνης, μπορώ σαφέστατα να υποστηρίξω τις απόψεις μου σαν άνθρωπος, αλλά πάντα μέσω της σκηνοθεσίας κάποιου άλλου, ή μέσω των ιδεών και των φράσεων ενός άλλου συγγραφέα. Με τα δικά μου έργα, όμως, μπορώ πιο καθαρά- ή θα μπορούσα να πω ξεκάθαρα- να διατυπώσω τις απόψεις μου, καθώς και να βγάλω αυτή την εσωτερική φωνή που θέλει με κάθε τρόπο να εκφραστεί για την ανθρώπινη ύπαρξη και όσα συμβαίνουν γύρω μας.
Το έργο σας εμπεριέχει σαρκασμό και κυνισμό πέρα από το χιούμορ. Πιστεύετε ότι είναι «όπλα» για να αντιμετωπίζουμε τη σκληρή ελληνική πραγματικότητα;
Αυτό αφορά στο χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου και πώς το διαχειρίζεται. Οπωσδήποτε, όμως, ο σαρκασμός και ο κυνισμός για να μην μεταφραστούν σε αγένεια και προσβολή θα πρέπει να συνοδεύονται από παιδεία και πολιτισμό. Όσον αφορά την ελληνική πραγματικότητα, πώς να την αντιμετωπίσεις όταν το βασικό της πρόβλημα είναι η παιδεία της; Ο πολιτισμός είναι αποτέλεσμα της παιδείας. Δεν αρκεί να έχεις «όπλα» σου μόνο το χιούμορ, τον κυνισμό και τη σαρκαστική διάθεση.
Τι σας κέντρισε στη Ρίτα Χέιγουορθ ώστε να δώσετε το όνομα ενός θρυλικού ρόλου της στην ηρωίδα σας αλλά και να χαρακτηρίζει τον τίτλο του έργου σας;
Κάποτε είχα διαβάσει ότι η Ρίτα Χέιγουορθ είχε πει πως η μεγαλύτερη δυστυχία της είναι πως οι άντρες το βράδυ ξαπλώνουν με την Τζίλντα και το πρωί ξυπνάνε με τη Ρίτα Χέιγουορθ. Πόσες φορές έχουμε γνωρίσει ανθρώπους που νομίζουμε πως είναι κάτι άλλο από αυτό που είναι ή πόσες φορές νομίζουν εκείνοι πως εμείς είμαστε κάτι άλλο από αυτό που είμαστε; Πόσες προβολές του ενός ανθρώπου πάνω στον άλλον ή φανταστικοί ήρωες μας «στοιχειώνουν»; Πόσοι θρύλοι, μύθοι, ήρωες, θεοί -και για να γίνω και πιο κυνική- πολιτικοί, αναλαμβάνουν πάντοτε να κάνουν κάτι αντί για εμάς αντί να το κάνουμε εμείς; Ποιοι είναι όλοι αυτοί με τους οποίους ταυτιζόμαστε;
Υποκρισία και βία: δύο στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ελληνική κοινωνία. Το θέατρο πώς πρέπει να στέκεται απέναντι σε αυτά;
Το θέατρο αντιστέκεται ούτως ή άλλως με την ύπαρξή του. Μέσα στο θέατρο γεννιούνται όλες οι μεγάλες ιδέες, όλες οι τέχνες εκεί συναντιούνται. Το θέατρο είναι ιερό. Το θέατρο είναι επανάσταση.
Με τι αισθήματα θα θέλατε να φεύγουν οι θεατές μετά το τέλος της παράστασή σας; Ανακούφισης, χαράς, προβληματισμού;
Φαντάζομαι με ό,τι αισθήματα διαλέγουν οι ίδιοι να νιώσουν, ανάλογα με την ψυχοσύνθεσή τους. Ξέρω ότι θα γελάσουν με το κείμενο, μπορεί να πονέσουν, να διασκεδάσουν, να προβληματιστούν, αλλά στην τελική ο καθένας με τις λανθάνουσές του!
