Κάθε φορά που µιλάω µε το Γιώργο Σαµπάνη στα πλαίσια µίας συνέντευξης, το πρώτο πράγµα που σκέφτοµαι είναι πόσο φιλικός και ζεστός άνθρωπος είναι, πόσο αγαπάει πραγµατικά αυτό που κάνει, πόσο µεγάλη καλλιτεχνική αξία έχει γι’ αυτόν η δουλειά του, πόση ενέργεια και δύναµη κρύβει µέσα του, αλλά και πόσο εκτιµά τους ανθρώπους που έχει γύρω του… Σπάνιο θα πείτε, για έναν καλλιτέχνη που γεµίζει µαγαζιά και κάνει πλατινένιους δίσκους… Ναι είναι, όσο σπάνιος είναι και ο ίδιος…

Είστε ένας καλλιτέχνης που από την πρώτη στιγµή που έκανε την εµφάνισή του στα µουσικά δρώµενα έχει µία σταθερή παρουσία και πορεία στο χώρο, είτε µε δίσκους, είτε µε νέα τραγούδια, είτε µε τις εµφανίσεις… Έχετε νιώσει κάποια στιγµή ότι θα θέλατε να κάνετε ένα break; Ή είστε της άποψης ότι όσο το κοινό  «σας ζητάει» εσείς θα είστε εκεί γι’ αυτούς;

Όλοι έχουµε ανάγκη από ένα διάλειµµα, οπότε σίγουρα θα κάνω ένα γενικό break κάποια στιγµή στην καριέρα µου. Απλώς πιστεύω πως είµαι ακόµη µικρός ηλικιακά για κάτι τέτοιο. Αν το καλοσκεφτείς όµως, πέρασαν δύο χρόνια από την κυκλοφορία του τελευταίου µου δίσκου. Ήταν καιρός να κυκλοφορήσω κάτι νέο. Το είχα και ανάγκη καλλιτεχνικά.

Έχοντας γράψει τόσα τραγούδια από την αρχή της καριέρας σας, κάθε φορά που δηµιουργείτε ένα νέο τραγούδι, έχει παραµείνει ίδιο το αίσθηµα του ενθουσιασµού για εσάς όπως ήταν στις αρχές ή έχει γίνει κάτι πιο συνηθισµένο, κάτι που είναι ένα κοµµάτι της δουλειάς; 

∆εν ξέρω πως ακριβώς να το εκφράσω µε λόγια. Είναι κατά κάποιο τρόπο µια σοβαρή προσωπική ανάγκη. Ο ενθουσιασµός είναι ο ίδιος κάθε φορά και δεν µπορώ να το αντιµετωπίσω απλά σαν ένα είδος δουλειάς. Για παράδειγµα, µου κάνει εντύπωση όταν ακούω ένα τραγούδι µου, είτε το ερµηνεύω εγώ είτε το έχω συνθέσει για κάποιον άλλο καλλιτέχνη, στο ραδιόφωνο, ακόµη και µετά από τόσα χρόνια.

Μπορούν τα τραγούδια να είναι ταυτόχρονα ποιοτικά και εµπορικά; Στόχος σας είναι το ποιοτικό ή το εµπορικό;

Αυτό που µπορώ να σου πω είναι ότι η βιοµηχανία της δισκογραφίας έχει πολλές φορές διαφορετικές απαιτήσεις από αυτό που έχω στο µυαλό µου να κάνω. ∆εν µπορείς πχ. να κάνεις ένα δίσκο που να περιέχει αποκλειστικά µπαλάντες, όσο κι αν αυτό επιθυµείς εκείνη τη στιγµή. Πρέπει ν’ ακολουθείς τις επιταγές του επαγγέλµατος και τα εµπορικά ρεύµατα. Εγώ λοιπόν, που έχω ανάγκη να εκφράζοµαι πολύ καλλιτεχνικά, προσπαθώ ν’ αναπτύσσω και να εκφράζω αυτή την πτυχή του εαυτού µου σε µεγάλο βαθµό, χωρίς όµως, να µειώνω την εµπορική αξία της δουλειάς µου, διότι τραγουδάω για τον κόσµο και εποµένως µε αφορά η  επιθυµία του κοινού. Άλλωστε, δεν πρέπει να θεωρούµε πως κάτι εµπορικό στερείται ποιότητας, αρκεί να υπάρχουν σωστές αναλογίες.  Προσωπικά, σε αυτό µε βοηθάει πάρα πολύ η Ελεάνα Βραχάλη που µε τον τρόπο που ντύνει τις µελωδίες µου µε στίχο, «κουράρει» τη φωνή µου τηρώντας απόλυτη ισορροπία ανάµεσα τόσο στην ποιότητα όσο και στην εµπορικότητα. Και µην ξεχνάµε πως µπορεί η µελωδία να σου µένει στο µυαλό από ένα τραγούδι, ωστόσο ο στίχος είναι αυτός που κάνει το κοµµάτι να µιλάει στην ψυχή σου. Και αυτό το πετυχαίνει τέλεια η Ελεάνα. Με έχει βοηθήσει επίσης, πάρα πολύ ο παραγωγός µου, ο Χρήστος Σούµκας που γνωρίζει τόσο καλά και εµένα και τη µουσική µου και φροντίζει να την εξελίσσει µόνιµα.

Τίνος πάντα αναζητάτε την κριτική όσον αφορά στη δουλειά σας και ποιου τη συµβουλή όσον αφορά στα προσωπικά σας;

Κοίτα, η δουλειά χωρίζεται σε διάφορους τοµείς, όπως η δηµιουργία του άλµπουµ,  η διαµόρφωση δηµόσιας εικόνας, τα live και πολλές ακόµη κατηγορίες για τις οποίες θα εµπιστευτώ διαφορετικό άτοµο κάθε φορά, που γνωρίζει περισσότερα στον τοµέα του και θα µε προσανατολίσει κατάλληλα. Για παράδειγµα, η γνώµη της Ελεάνας και του Χρήστου είναι απαραίτητες για τους δίσκους µου. Από κει και πέρα µιλάω µε τον µάνατζέρ µου κι ούτω καθεξής. Φυσικά, εξίσου σηµαντική είναι η γνώµη των γονιών µου και γενικά των πολύ δικών µου ανθρώπων.

Πλησιάζουν Χριστούγεννα, πώς σας αρέσει να περνάτε τις εορτές;

Μου αρέσει να περνάω τις γιορτές µε την οικογένειά µου, αν και λόγω εργασίας δεν τα καταφέρνω συχνά.

Το album «Λόγια που καίνε» έκανε μεγάλη επιτυχία. Πώς το εξηγείτε;

Κατά την προσωπική µου γνώµη είναι ίσως, η καλύτερή µου δουλειά ως τώρα, χωρίς φυσικά, να θέλω να µειώσω τις προηγούµενες. Είναι ουσιαστικά, το επόµενο βήµα, η εξέλιξη του ήχου µου, την οποία οφείλω βεβαίως, αποκλειστικά στο Χρήστο, που εργάστηκε πάρα πολύ πάνω σε αυτό το project. Ο δίσκος αυτός είναι η συνέχεια του «Μόνο εξ Επαφής», όπως το νιώθω εγώ, από την άποψη πως όλα τα συναισθήµατα, οι σκέψεις και οι ουσιώδεις στιγµές στη ζωή µας είναι συγκεντρωµένες µέσα σε δέκα τραγούδια. Τραγούδια που περιέχουν την αλήθεια, χωρίς προσπάθεια εµπορικής επιτυχίας και κυρίως χωρίς µουσικές ή στιχουργικές εκπτώσεις.

Το πρώτο cd single «Σε σένα σταµάτησε η καρδιά», από τον πρώτο κιόλας µήνα είχε φτάσει  2 εκ. views. Πώς νιώθετε που κάθε σας επαγγελµατικό βήµα έχει τόσο µεγάλη αποδοχή από τον κόσµο;

Ευτυχώς πήγε πάρα πολύ καλά! Το κυκλοφορήσαµε µε το σκεπτικό ότι, όπως προείπα,  ισορροπεί πολύ καλά ανάµεσα στην ποιότητα και την εµπορικότητα και αποτελεί ένα άριστο δείγµα του τι να περιµένει ο ακροατής από το επόµενο άλµπουµ.

Ο προηγούµενός σας δίσκος έχει γίνει πλατινένιος! Στις δύσκολες εποχές που ζούµε, πόσο µεγάλη τιµή είναι για εσάς το γεγονός ότι ο κόσµος ξοδεύει τα λεφτά του για ν’ αγοράσει το άλµπουµ σας;

Είναι πραγµατικά συγκλονιστικό συναίσθηµα! Και το ίδιο ισχύει και για το Acro. Το γεγονός πως κάποιος επιλέγει να περάσει γιορτές, γενέθλια και σηµαντικές στιγµές του στο κέντρο µου, είναι ανεκτίµητο από κάθε άποψη για εµένα. Είναι σίγουρα η απόλυτη επιβράβευση για έναν καλλιτέχνη.

Τι είναι αυτό που σας έχει εντυπωσιάσει στην πόλη του Βόλου αλλά και το Πήλιο και πραγµατικά σας κέρδισε, έτσι ώστε να θέλετε να ξαναπάτε;

Φυσικά και έχω πάει, για δύο λόγους µάλιστα: αφενός για συναυλίες, αφετέρου για να πιω τσίπουρα που µου αρέσουν πολύ. Ο Βόλος θεωρώ ότι είναι η ιδανική περιοχή για να πας ν’ αράξεις στα παραθαλάσσια µαγαζάκια και να ηρεµήσεις. Και βέβαια, το Πήλιο είναι µαγευτικό, αλλά αν αρχίσω να µιλάω γι’ αυτό δε θα τελειώσω ποτέ.