Αν η Κατερίνα μπορούσε να ταξιδέψει σε όλα τα μέρη που έχουν υπάρξει θα το έκανε με τη φωνή της.

Για να ακούσει καλύτερα τον εαυτό της να βγάζει μελωδίες, συχνά τα βράδια μένει σπίτι της, με τα στόρια των παραθύρων της να είναι ανοιχτά μέχρι τη μέση, ώστε να κοινωνεί τη ζωντάνια του σπιτιού μ’ εκείνη του κόσμου. Άλλες φορές, πάλι, κάθεται στα λεωφορεία της Αθήνας, γιατί εκεί βρίσκει μια ηρεμία που μόνο οι δρόμοι της πόλης μπορούν να εξασφαλίσουν. Συνηθίζει να φοράει ροζ καμπαρντίνες και κόκκινα κραγιόν. Η Κατερίνα γράφει τραγούδια για να βρει τον εαυτό της κι ύστερα τα τραγουδάει για να τον χάσει και να τον ξαναβρεί από την αρχή.

Κατερίνα, όταν γράφεις τα τραγούδια σου «βρίσκεις» ή «χάνεις» τον εαυτό σου;
Νομίζω είναι λίγο οι δύο όψεις του νομίσματος στην τέχνη. Ο σκοπός είναι να βρεις τον εαυτό σου, αλλά για να τον βρεις πρέπει πρώτα κάπως να τον χάσεις.

Περίγραψέ μου μια μέρα της Κατερίνας σε περίοδο δημιουργίας.
Δημιουργώ συνήθως πολύ αργά το βράδυ. Είμαι νυχτόβιος άνθρωπος. Μου δημιουργεί μία έμπνευση η νύχτα γιατί έχω μια φοβερή ησυχία, μια ηρεμία και εν τέλει μια απομόνωση. Επίσης μια καινούρια ιδέα δεν είναι απαραίτητα κάτι που μου έρχεται σε καθημερινή βάση. Υπάρχουν στιγμές που νιώθω ότι κάτι μπορεί να μου βγει πολύ εύκολα ή μπορεί να μη χρειάζεται καν να καθίσω και να πω ότι τώρα θα γράψω. Μπορεί να είμαι στο λεωφορείο και να μου έρχονται οι μελωδίες στο μυαλό μου, οπότε τις ηχογραφώ στο κινητό μου, πάω σπίτι και το αναπτύσσω ή μπορεί και να το ολοκληρώσω μετά από κάποιες μέρες κιόλας. Είναι δηλαδή μια χαλαρή περίοδος, όσο και δημιουργική. Είναι και μερικές φορές που απλώς τα κλείνω όλα και λέω ότι για τις επόμενες 24 ώρες, για τις επόμενες τρεις μέρες, δε θα κάνω τίποτα άλλο, θα χαθώ εντελώς.

Υπάρχει μέσα σου η λεγόμενη «καλλιτεχνική σύγκρουση»; Δηλαδή, από τη μία πλευρά η κλασική μουσική, από την άλλη το δημοτικό τραγούδι και (παίρνοντας σαν αφορμή τα τραγούδια σου) από τη μία η τύπισσα που θα πει “Won’t leave” κι άλλοτε “World of Virtue”;
Ναι, σίγουρα υπάρχει, και στον πρώτο μου δίσκο νομίζω ότι ήταν ιδιαίτερα εμφανής. Ήθελα τόσο πολύ να εκφράσω διάφορες περιόδους της ζωής μου, μέχρι να φτάσω δηλαδή στην ολοκλήρωση της δουλειάς μου, που ήταν τόσο πολλές οι επιρροές, με αποτέλεσμα το κάθε τραγούδι να έχει τον δικό του κόσμο. Νιώθω ότι δεν υπήρχε ιδιαίτερη συνοχή. Υπήρχε ένας πειραματισμός και μια αθωότητα, θα έλεγα.(Στον επόμενο δίσκο μου θέλω να πιστεύω ότι θα υπάρχει συνοχή, διότι στοχεύω κάπου πολύ συγκεκριμένα ηχητικά). Είναι σίγουρα , δηλαδή, παρούσα αυτή η σύγκρουση, αλλά το ίδιο ισχύει και με άλλου τύπου συγκρούσεις. Όπως είναι η υπαρξιακή. Γενικότερα, μου καλλιεργούνται υπαρξιακά ζητήματα, από τα οποία ένας άνθρωπος τρέφεται και από τα οποία έρχεται στην πραγματική σύγκρουση: αυτή με τον ίδιο του τον εαυτό. Έτσι προσπαθεί να γίνει η καλύτερη εκδοχή του.

Εσύ ήσουν από τα παιδάκια που τραγουδούσαν κρυφά μπροστά στον καθρέφτη του μπάνιου με την οδοντόβουρτσα τους;
Ήμουν, ναι! Και το έκανα φουλ κρυφά, είναι η πρώτη φορά που το παραδέχομαι αυτό. Ήμουν γενικά πολύ καλή μαθήτρια, γι’ αυτό κι όλοι πίστευαν ότι θα γίνω γιατρός ή δικηγόρος, οπότε η μουσική ήταν για μένα πάντα ένα κρυφό πάθος. Και παρόλο που ήμουν καλή στο σχολείο, τα αγαπημένα μου ήταν τα καλλιτεχνικά και οτιδήποτε παρεμφερές με γέμιζε σε ένα άλλο, πνευματικό επίπεδο. Έτσι, λοιπόν, μου πήρε αρκετό χρόνο να παραδεχτώ ότι όντως δε θα γίνω δικηγόρος, κάτι που συνέβη όταν μπήκα στη Νομική και την άφησα μέσα σε λίγο καιρό. (Κάτι για το οποίο χαίρομαι πολύ, διότι δεν ένιωθα καλά εκεί που ήμουν. Δεν είναι όλα για όλους.) Είναι απαραίτητο να αγαπάμε αυτό που επιλέγουμε να κάνουμε, ώστε να είμαστε πέρα από ευτυχισμένοι και καλοί σε αυτό. Οπότε θα έλεγα ότι η μουσική μπήκε δειλά δειλά στη ζωή μου. Με τη βοήθεια και την ενθάρρυνση μάλιστα των φίλων μου, οι οποίοι πίστευαν πολύ στη φωνή μου και με ηχογραφούσαν κρυφά, εν αγνοία μου, είτε στις σχολικές εκδηλώσεις είτε για να τα στείλουν στα Talent Shows του Καναδά, όπου μέναμε. Είμαι πολύ ευγνώμων γι’ αυτό.

Υπήρξε μια αφορμή, ίσως μια μελωδία ή μια ταινία, που να έγινε πάτημα ώστε να μετακινηθεί κάτι μέσα σου και να σε σπρώξει πιο κοντά στο τραγούδι;
Νομίζω πως ήταν μια συσσώρευση πολλών χρόνων, πολλών ερεθισμάτων και πολλών πραγμάτων που με έκαναν να νιώθω όρεξη και αγάπη γι’ αυτό που θα ακολουθούσα, ώστε να συντελεστεί αυτή η υπέρβαση του εαυτού μου. Τα μουσικά μου ερεθίσματα ήταν σε πολύ μεγάλο βαθμό η Pop, Rnb, Rnb Soul. Μεγάλωσα με αυτή τη μουσική. Έχω ακούσει επίσης πολύ Jazz, αλλά και ροκ. Έχω περάσει απ’ όλα τα στάδια. Ακόμα και από το κλασικό τραγούδι.

Σαν παιδί, ποια ήταν τα ακούσματά σου;
Μεγάλωσα στο σπίτι μας με τους συνθέτες μας: τον Χατζιδάκι, τον Θεοδωράκη..Με τα παλιά λαϊκά και έντεχνα. Υπήρξαν πολλά ακούσματα αλλά κατά βάση το στοιχείο και η αγάπη μου βρίσκονται εκεί, στην Indie Pop και Soul μουσική. Επίσης λατρεύω τον κινηματογράφο, με τον οποίο είχα επιχειρήσει και να ασχοληθώ. Νομίζω όλες αυτές οι διάφορες επιρροές δρουν κάπως αθροιστικά ώστε να με παρακινήσουν σ’ αυτό που με γεμίζει.

Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 10 χρόνια;
Χμμ, νομίζω ότι το ψάχνω ακόμη αυτό. Θέλω να με φαντάζομαι κάνοντας μουσική, δημιουργώντας σε ένα επίπεδο που θα με ικανοποιεί όλο και περισσότερο και που θα γίνεται ακόμη πιο αντιπροσωπευτικό. Η δημιουργία, και η αγάπη για τη δημιουργία, θεωρώ ότι είναι ό, τι πιο ωραίο μπορεί να έχουμε στη ζωή μας. Μας δίνει μια άλλη ενέργεια και μια άλλη αντίληψη για την πνευματικότητα. Επίσης, δεν ξέρω αν θα βρίσκομαι εδώ, στην Ελλάδα. Στην εποχή μας το «μόνιμο» είναι πολύ ξεπερασμένο. Μπορείς να ζεις για διάφορα χρονικά διαστήματα σε διαφορετικές χώρες. Γενικότερα, η στασιμότητα και η ρουτίνα με πνίγουν, δεν τα πάω καλά μαζί τους. Δεν σκέφτομαι ποτέ τι είναι αυτό που θα κάνω για πάντα. Δεν ξέρω καν τι σημαίνει το «για πάντα», όλα είναι τόσο ρευστά. Όλα νομίζω κυμαίνονται με το πώς αναζητάς την εξέλιξη, σε καθημερινή βάση. Έχω σαν βάση την Ελλάδα, ταξιδεύοντας συχνά, γιατί θέλω μαζί με εμένα να ταξιδεύει και η μουσική μου. Η οικογένεια μου βρίσκεται στον Καναδά, οπότε θέλω όσο το δυνατόν περισσότερο να τους επισκέπτομαι. Μάλλον έτσι νομίζω ότι θέλω να είναι η ζωή μου. Να ταξιδεύω πολύ.

Διαβάστε επίσης:

Η Νταϊάνα Βαρδάξη φτιάχνει κοσμήματα από πετράδια και μουσική!