«Θα είναι ασφαλές για το µωρό ένα κατοικίδιο στο σπίτι;», «Μήπως θα πρέπει να διώξω το ζωάκι;» «Κάνει να έρχεται σε επαφή το µωρό µε το ζώο;», «Μεγαλώνοντας θα το βαρεθεί και θα πάψει να το προσέχει;» Ας λύσουµε αρκετές από τις παραπάνω απορίες µας.

Μαθαίνουµε ότι περιµένουµε µωρό και έχουµε κατοικίδιο, τι κάνουµε;
Προετοιµασία είναι η µαγική λέξη. Πριν τη γέννηση του µωρού επισκεπτόµαστε τον κτηνίατρο για την υγεία του κατοικίδιού µας, κόβουµε τα νύχια του, το φέρνουµε σε επαφή µε το δωµάτιο του µωρού, βάζουµε στο pc ήχους από κλάµα µωρού, παιδικά νανουρίσµατα, ώστε να εξοικειωθεί µε αυτούς, ακόµα µπορούµε παίρνοντας µία ψεύτικη κούκλα αγκαλιά συχνά να το εναρµονίσουµε µε την εικόνα που θα βλέπει µετά και µε το να πλύνουµε κάποιες φορές τα ρούχα µας µε παιδικά απορρυπαντικά που θα το κάνουν να συνηθίσει στη µυρωδιά.

Και το µωρό έρχεται στο σπίτι, ποιες κινήσεις πρέπει να γίνουν;
Πηγαίνουµε ένα ρουχαλάκι του µωρού ή µια βρεγµένη πάνα για να τη µυρίσει, αν υπάρχει κάποιος άλλος στο σπίτι δίνουµε το µωρό σε εκείνον για λίγο για να δώσουµε προσοχή στο κατοικίδιό µας και αφού όλα βαίνουν καλώς το επόµενο βήµα είναι να έρθουν παιδί και ζωάκι κοντά. 

Και τα χρόνια περνούν και το παιδάκι µεγαλώνει. Πώς πρέπει να φροντίζει ένα παιδί το κατοικίδιό του ανάλογα µε την ηλικία του; Και ποιος ο ρόλος του γονέα;
Η φροντίδα ενός κατοικίδιου ζώου µπορεί να βοηθήσει τα παιδιά ν αναπτύξουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες. Ωστόσο, υπάρχουν ορισµένες κατευθυντήριες γραµµές: Στις ηλικίες των 2 έως 5 ετών τα παιδιά θα πρέπει πάντα να επιβλέπονται κατά την επαφή µε το κατοικίδιο της οικογένειας. Αυτό που µπορούν να κάνουν είναι να τα βοηθήσουµε να βάλουν τα τρόφιµα και το νερό στα πιάτα των κατοικίδιων ζώων. Οι γονείς, ωστόσο, θα πρέπει να εξακολουθούν να είναι αυτοί που θα δώσουν ενεργά την τροφή στα ζώα και αυτό γιατί τα κατοικίδια µπορούν να πάρουν από τη χαρά τους το φαγητό από τα χέρια των παιδιών µε αποτέλεσµα να τα δαγκώσουν. Κάτι άλλο, είναι η βοήθεια µε τον καθαρισµό του χώρου στον οποίο κοιµάται το ζώο και στο µάζεµα των παιχνιδιών του κατοικίδιου ζώου.

Μέχρι την ηλικία των 10 ετών προστίθενται και άλλες αρµοδιότητες;
Φυσικά, στις ηλικίες από 6 έως 10 ετών µάς βοηθούν βάζοντας τα τρόφιµα και το νερό σε πιάτα, µε τον καθαρισµό περιττώµατων, µε το βούρτσισµα, περιποίηση, λούσιµο, ανάλογα µε το µέγεθος και τις ανάγκες του κατοικίδιου ζώου, µε την άσκηση και το περπάτηµα του κατοικίδιου. Σηµαντικό είναι οι γονείς να επιβλέπουν τη φροντίδα του κατοικίδιου ζώου, ακόµη και αν θεωρούν ότι το παιδί τους είναι αρκετά µεγάλο για να το φροντίσει.

Και στις µεγαλύτερες ηλικίες;
Στις ηλικίες από 10 ετών και άνω µπορούν ν’ αναλάβουν ενεργά όλες τις πτυχές της φροντίδας των κατοικίδιων ζώων, εκτός αν το µέγεθός τους είναι πολύ µεγάλο.

Τι πρέπει να κάνει ο γονιός αν καταλάβει ότι το παιδί του χαλαρώνει µε τη φροντίδα του ζώου;
Αν τα παιδιά χαλαρώνουν µε τη φροντίδα του κατοικίδιου, τότε οι γονείς πρέπει ν’ αναλάβουν την ευθύνη.Θα πρέπει να υπενθυµίζεται στα παιδιά µε ήπιο τρόπο, ότι τα ζώα, όπως και οι άνθρωποι, χρειάζονται τροφή, νερό και άσκηση. Οι γονείς λειτουργούν ως πρότυπα. Τα παιδιά µαθαίνουν να γίνονται υπεύθυνα απέναντι στα κατοικίδιά τους παρατηρώντας τη συµπεριφορά των γονιών τους.

Ποια τα πλεονεκτήµατα µεγαλώνοντας µε ένα κατοικίδιο;
Παιδιά που µεγαλώνουν µε κατοικίδια ζώα παρουσιάζουν πολλά πλεονεκτήµατα. Η ανάπτυξη των θετικών συναισθηµάτων για τα κατοικίδια ζώα µπορούν να συµβάλλουν στην αυτοεκτίµηση του παιδιού και την αυτοπεποίθηση. Οι θετικές σχέσεις µε τα κατοικίδια ζώα µπορούν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη των σχέσεων εµπιστοσύνης µε τους άλλους. Μια καλή σχέση µε ένα κατοικίδιο ζώο µπορεί επίσης, να βοηθήσει στην ανάπτυξη της επικοινωνίας, της συµπόνιας και της συµπάθειας. Μπορούν να είναι ασφαλείς αποδέκτες των µυστικών και των σκέψεών τους. Τα παιδιά συχνά µιλούν στα κατοικίδια ζώα τους, όπως κάνουν στα λούτρινα ζωάκια τους. Παρέχουν µαθήµατα για τη ζωή, την αναπαραγωγή, τη γέννηση, τις ασθένειες, τα ατυχήµατα, το θάνατο και το πένθος. Άλλες φυσικές και συναισθηµατικές ανάγκες που εκπληρώνονται είναι η σωµατική δραστηριότητα, η άνεση στην επαφή, η πίστη και η αγάπη, καθώς και η  εµπειρία της απώλειας, αν ένα κατοικίδιο ζώο χαθεί ή πεθαίνει. Τα ζώα βοηθούν ακόµη και στη φυσική υγεία του παιδιού. Με το να το βγάζει το παιδί βόλτα, ή να παίξει µαζί του µε µία µπάλα, ή ακόµα να παίζουν απλά µαζί, βοηθά στο να µη µένει το παιδί καθηλωµένο σε µία καρέκλα και µπροστά από έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή όπως επιτάσσει η εποχή µας. Η υπευθυνότητα στη φροντίδα του κατοικίδιου είναι βασικό χαρακτηριστικό όποια και αν είναι η ηλικία του αφεντικού, ακόµη περισσότερη αξία φυσικά, έχει όταν µεταδίδεται σε παιδιά. 

Μια καλή αρχή λοιπόν, αποφέρει πολλά καλά στην πορεία της ζωής του παιδιού µε το κατοικίδιο.
∆ιδάξτε τα παιδιά σας αφιερώνοντας εποικοδοµητικό χρόνο µαζί τους, κάντε τα να καταλάβουν ότι δεν είναι ένα παιχνίδι που την επόµενη βδοµάδα θα το βαρεθούν, µάθετέ τα να συµβιώνουν µαζί τους όπως µε εσάς τους γονείς και τα αδέρφια τους. Ανιδιοτέλεια σηµαίνει να προσφέρω χωρίς να περιµένω αντάλλαγµα, ίσως αυτή να είναι µία από τις έννοιες που πρέπει να µάθουν τα παιδιά µέσα από τα ζώα, γιατί αυτά µπορεί να µην έχουν τη δική µας νοηµοσύνη, αλλά την αξία της ανιδιοτελούς αγάπης την αποδεικνύουν καθηµερινά.

Ανδρέα Παπανδρέου 35, Γλυφάδα, Τηλ.: 210 8940590, Κιν.: 6932630952, info@vetherapy.gr, www.vetherapy.gr
ΩΡΑΡΙΟ ΙΑΤΡΕΙΟΥ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ 10:00-13:30 & 17:00-20:30, ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΑΤΟΠΙΝ ΡΑΝΤΕΒΟΥ

Διαβάστε επίσης:

My fitness… dog! Γυμνάσου παρέα με το σκύλο σου!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here