Οι ρήσεις του πιο θρυλικού καρδιοκατακτητή, του Tζιακόµο Καζανόβα, µοιάζουν µε ωδή στον έρωτα και µας θυµίζουν ότι στην αέναη «µάχη» που δίνουµε µαζί του είµαστε σχεδόν πάντα οι… ηττηµένοι!

Συνέντευξη στη Μαρκέλλα Ρεπανέλη

Βιολιστής, διπλωµάτης, βιβλιοθηκάριος, συγγραφέας, ποιητής, ακόµα και πωλητής ελιξιρίων! Ο πιο ξακουστός καρδιοκατακτητής στην ιστορία γεννήθηκε το 1725 στη Βενετία και αποτέλεσε παιδί-θαύµα, χάρη στην ευφυΐα του που του επέτρεψε να ολοκληρώσει τις νοµικές σπουδές του σε ηλικία 17 ετών, ενώ οι Παριζιάνοι τον θεωρούσαν αυθεντία λόγω ενός πρωτοποριακού είδους λαχνού που εµπνεύστηκε.

Επίσης υπήρξε και αποκρυφιστής (είχε ασπαστεί τον τεκτονισµό για τον οποίον φυλακίστηκε), µε µεγάλη έφεση στον τυχοδιωκτισµό και ειδικότερα στην αποπλάνηση των γυναικών. Η σχέση του µε τον έρωτα ξεκίνησε στα 11 χρόνια του, παθιάστηκε µέχρι απόπειρας αυτοκτονίας µε 3 γυναίκες, ενώ από τα 45 του, αναζητούσε την ηδονή στα µονοπάτια της πορνείας. Μετά τις γυναίκες, αθεράπευτο πάθος του  ήταν ο τζόγος, λόγος που τον άφησε πάµπτωχο στα περισσότερα χρόνια της ζωής του. Το δηµοφιλέστερο έργο του ο «∆ον Ζουάν» αλλά και µια µετάφραση της Ιλιάδας! Απεδήµησε εις Κύριον το 1798.

• Θα ξεκινήσω με αυτήν την εξομολόγηση: ό, τι έκανα κατά τη διάρκεια της ζωής μου, είτε είναι καλό είτε κακό, έχει γίνει με ελευθερία. Είμαι ο «αντιπρόσωπος» του εαυτού μου.
• Η αγάπη είναι κατά τα τρία τέταρτα περιέργεια.
• Κάθε γυναίκα µε απασχολεί για τρεις µέρες: τη µία µέρα για να την κατακτήσω, τη δεύτερη για να την ικανοποιήσω και την τρίτη για να την ξεχάσω.
• Οι Γάλλοι ζηλεύουν τις ερωµένες τους, ποτέ τις γυναίκες τους.
• Η πραγµατική αγάπη είναι η αγάπη που δηµιουργείται µετά από την αισθησιακή ευχαρίστηση: εάν συµβεί έτσι τότε είναι αθάνατη, αλλιώς το άλλο είδος της απλά ξεθωριάζει διότι βρίσκεται στη φαντασία µας.
• Σχετικά µε την οµορφιά µιας γυναίκας, το πρώτο πράγµα που παρατηρώ είναι οι γάµπες.
• Ο άντρας είναι ελεύθερος. Όµως δε θα πρέπει να υποθέτουµε ότι αυτό του δίνει και το δικαίωµα να κάνει ό,τι επιθυµεί γιατί έτσι γίνεται σκλάβος από τη στιγµή που επιτρέπει στις πράξεις του να κυβερνούνται από το πάθος.
• ∆εν κατακτώ, υποκύπτω.

Είναι µεγάλη δυστυχία για µια ωραία γυναίκα να την ασχηµίζει το χαµόγελο. Το χαµόγελο που µπορεί να οµορφύνει µια άσχηµη.