Αν έβγαινε σε χάπι, θα ήταν αντικαταθλιπτικό. Αν ήταν show, θα είχε τη λάµψη του Hollywood. Αν ήταν κάτι άλλο από αυτό που είναι, το σύµπαν της µόδας θα ήταν φτωχότερο χωρίς εκείνον. Ο Λάκης Γαβαλάς στην πιο ώριµη και συνειδητοποιηµένη φάση της ζωής του, είναι ανατρεπτικός όπως πάντα, αλλά αφοπλιστικά ειλικρινής όσο λίγοι µπορούν να αντέξουν!

Συνέντευξη στο Γιώργο Λ. Παπαχατζή, Φωτογράφος: Βάνιας Ξύδας

Λαµπερός, αισιόδοξος, εκκεντρικός, δαιµόνιος, σαρκαστικός, ευφυής, απρόβλεπτος, ετοιµόλογος, fashion icon, είναι µόνο µερικά από τα συνώνυµα του ονόµατός του. Ο Λάκης Γαβαλάς, το “made in Greece” brand του επιχειρείν στη διεθνή σκηνή της µόδας και το «µικρό παιδί» της ζωής του, µοιράζεται µαζί µας τα παιδικά του χρόνια, την τρέλα και τα πάθη, τις δυσκολίες και τις πιο λαµπερές στιγµές της ζωής του, αλλά και τη γλυκιά µοναξιά της κορυφής, που απολαµβάνει τώρα, στην δεύτερη «παράσταση» της ζωής του. Όλα κυλούν µε ηλεκτρονική ακρίβεια, σαν ένα κοστούµι κοµµένο και ραµµένο στα µέτρα του άψογου επαγγελµατισµού του, ο φακός καταγράφει τις χορογραφικές του κινήσεις, τα ρούχα, τα παπούτσια, τα καπέλα και τα κοσµήµατα γίνονται η προέκτασή του, εγώ πατάω το “play” και η «περιπέτεια» αρχίζει…

Κύριε Γαβαλά, ποια βιώµατα των παιδικών σας χρόνων ήταν αυτά που έβαλαν γερά τα θεµέλια στη διαµόρφωση της προσωπικότητάς σας και του fashion icon «Λάκη Γαβαλά»;

Θυµάµαι ότι κάτω από το σπίτι µας, εκεί που µέναµε στον Πειραιά, είχαµε καταστήµατα τα οποία και νοικιάζαµε και ένα από αυτά ήταν ενός υποδηµατοποιού. Όποτε έτσι, από τα 14 µου, µπορούσα κιόλας να κάνω τα παπούτσια µου sur mesure. Mάλιστα βάζαµε πέταλα µπροστά και πίσω γιατί µου άρεσε να περπατάω και να κάνω θόρυβο από τόσο µικρός! Και η µητέρα µου µού έλεγε: «Παιδί µου, αφού έχουµε παραπάνω από ένα ζευγάρι παπούτσια δεν τα χρειάζεσαι αυτά…»! Αυτό ήταν το πρώτο κοµµάτι που έπαιξε καταλυτικό ρόλο. Το δεύτερο ήταν σε ηλικία 16 χρόνων, όταν βρήκα ένα ραφτάδικο στην ίδια περιοχή και ξεκίνησα να ράβω τα ρούχα µου εκεί. Άρα από τα 14 ασχολούµαι µε το styling και τη µόδα, όχι µόνο επειδή µου άρεσε αλλά και επειδή λόγω του ότι ήµουν τόσο αδύνατος. Βλέπετε οι γονείς µου µε µεγάλωσαν µε µαντζούνια και ειδικές διατροφές για να είµαι αδύνατος, µε αποτέλεσµα να µη βρίσκω ρούχα στο µέγεθός µου.

Σας έχουµε ταυτίσει µε το τρίπτυχο «µόδα, τρέλα, ανατροπή». Ωστόσο, ο κόσµος για τι θα θέλατε πιο πολύ να σας θυµάται;

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ο Moschino, o Galliano, η Vivienne Westwood, ακόµα και o Tom Ford, πιστεύω ότι υπάρχει ο Λάκης Γαβαλάς. ∆ε νοµίζω ότι κάνω κάτι πιο τρελό ή πιο µεγάλο από αυτούς. Θα ήθελα αντί για αυτό το τρίπτυχο, τα επίθετα µε τα οποία θα µε ταυτίσουν να είναι «δηµιουργικός, τολµηρός και πειθαρχηµένος σε αυτό που σχεδιάζει».

Όσον αφορά τη µόδα, εκτός από µέγα κεφάλαιο στη ζωή σας, πώς αλλιώς θα µπορούσατε να την προσδιορίσετε;

Μόδα είναι όλα αυτά που καταγράφει το πνεύµα ενός ανθρώπου που είναι devoted σε αυτήν, ψάχνεται, γυρίζει σε γκαλερί, επισκέπτεται λαογραφικά µουσεία µε στολές από διάφορα κράτη. Η Ελλάδα µάλιστα είναι από αυτές που έχει πολύ πλούσιο ρεπερτόριο να επιδείξει από απίστευτα ρούχα, από τους Πόντιους µέχρι τους Κρητικούς και θεωρώ ότι είναι ένα τεράστιο «σχολείο» για κάποιον που θέλει να υλοποιήσει το όνειρό του να ασχοληθεί µε τη µόδα.

Έχει διαφορά από το στυλ;

Το στυλ του ανθρώπου είναι από τη πυτζάµα που θα φορέσει µέχρι το τι θα βάλει για να πάει ξαφνικά στο φαρµακείο. Αυτό λέγεται στυλ. Από την άλλη, όλοι αυτοί οι άνθρωποι της µόδας µέσα από την κουλτούρα τους µεταδίδουν στυλ. Το στυλ το έχεις έµφυτο αλλά µπορείς και να το καλλιεργήσεις ή και να το αλλοιώσεις, όταν πέσεις στην παγίδα να γίνεις fashion victim. Γιατί ξέρεις υπάρχουν δυο κατηγορίες, το fashion freak και το fashion oriented. Το δεύτερο είναι αυτό που σου δίνει τελικά στυλ. Το στυλ είναι αυτό που µαρτυρά την προσωπικότητα του ανθρώπου µέσα στα 10 πρώτα λεπτά που θα τον γνωρίσεις. Υπάρχουν άνθρωποι που ντύνονται πάρα πολύ ωραία για να πάνε σε µια εκδήλωση, σε µια τράπεζα ή ακόµα και σε ένα µνηµόσυνο, και στην πραγµατικότητα είναι αδιάφοροι ή το αντίθετο. Άρα υπάρχουν οι µοδάτοι του δεκαλέπτου και οι άνθρωποι του στυλ που αποτελούν αιώνια σύµβολα. Στυλάτη µπορεί να είναι µια ηλικιωµένη σε ένα χωριό µε ένα δεµένο µαντήλι ή ένας γιατρός που τοποθετεί µε στυλ τα ακουστικά στην ποδιά του.

Στην Ελλάδα σας έχουν πικράνει πολλές φορές, όταν στο εξωτερικό οι άνθρωποι της ελίτ της µόδας σας έχουν πλέξει το εγκώµιο. Και παρόλα τα όσα περάσατε ζείτε ακόµα εδώ και µάλιστα στο Facebook δεν έχετε φωτογραφία σας αλλά την ελληνική σηµαία. Η Ελλάδα τι θέση έχει στην καρδιά σας; 

Η Ελλάδα έχει τη θέση των κηφήνων και των µελισσών. Και γι’ αυτό το λόγο η πίκρα που µου δίνει από µια άποψη έχει και το µέλι της, και αν προτιµάµε τα… αλµυρά, έχει και το αλατάκι της… Έχει ευτυχώς τον κόσµο των γραµµάτων και των τεχνών οι οποίοι µε κράτησαν εδώ. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που µου ταιριάζουν, αυτό είναι το «αλάτι» που απαλύνει τις δύσκολες στιγµές µου και όχι τα στραφταλιζέ και όλα αυτά που βλέπεις σε εµένα. Αυτά είναι απλώς ρόλοι.

Προτίμησα να επενδύσω στη δουλειά μου και έβλεπα τους γύρω μου σαν κοινό που εγώ έπρεπε να τους κάνω action. Κάποιοι επωφελήθηκαν και χειροκρότησαν και κάποιοι έφτυσαν.

Αν τα πράγµατα ήταν αλλιώς, πώς η Ελλάδα θα µπορούσε έξυπνα να αξιοποιήσει το brand Lakis Gavalas;

Η Ελλάδα αξιοποιεί το Λάκη Γαβαλά. Αυτό που έχει συµβεί είναι να έχω ανέβει πιο πολλές φορές τις σκάλες του Εφετείου Αθηνών και πιστέψτε µε είναι µεγαλοπρεπέστατες (γέλια), παρά αυτές των… θεάτρων, που εκεί µπορεί να δεις την κάθε κουλή που παρίσταται µόνο και µόνο επειδή της έχουν κάνει δώρο την πρόσκληση, είναι πολιτικός ή αποβλέπει σε µια καταξίωση από τον κόσµο κ.λπ. Και αυτή τη σκάλα του Εφετείου που ανεβοκατεβαίνω εγώ τη θεωρώ µια άνοδο και µια κάθοδο του ανθρώπου.

Aπό επαγγελµατικής πλευράς, σε τι φάση σας βρίσκουµε σήµερα; Μετά το επιτυχηµένο εγχείρηµα του Polis Hammam κάνατε το θαύµα σας και στο Cinderella;

∆εν ξέρω αν πρέπει να βάλω εννιάποντο ή δωδεκάποντο… (γέλια)! Καταρχήν όσον αφορά το χώρο που είµαστε εδώ σήµερα στο Cinderella, εν όψει και ενός µεγάλου πάρτι, επιµελούµαι το styling των παιδιών, τα ντύνουµε µε happy ρούχα ταιριαστά σε όλο αυτό το 80’s-90’s disco ύφος µε γκλίτερ. Όπως άλλωστε και η φωτογράφισή µας για τη συνέντευξη, δηλαδή, που ήθελα να αντανακλά όλη αυτή τη µαγεία εκείνης της εποχής και χαίροµαι που εσείς οι νέοι µπορείτε ακόµα να την απολαµβάνετε. Επίσης, είµαι καθηγητής στη Σχολή PANSIK Scuola di Moda για 4η συνεχή χρονιά, διδάσκω business in fashion σε 34 υπέροχα παιδιά, πηγαίνουµε µια φορά το χρόνο σε εκδηλώσεις στο Μιλάνο και στο Παρίσι για να δουν και την εξωτερική πολιτική της µόδας. Τρίτον, είµαι σύµβουλος σε µια εταιρεία ρούχων και ευελπιστούµε σιγά σιγά να ανέβουµε το σκαλί των L.A.K.

Κάθε Χριστούγεννα θυµάµαι αυτά τα κοσµικά πάρτι όπου έδινε δυναµικό παρών όλη η αφρόκρεµα της Αθήνας και τα οποία, χάρη στην έµπνευσή, σας άφησαν εποχή. Αναπολείτε εκείνη τη glam περίοδο;

Θα στο πω αλλιώς: σήµερα όταν πάµε στο θέατρο µπορεί να επιλέξεις να δεις µια επιθεώρηση, να εντυπωσιαστείς από έναν πολυπληθή θίασο κ.λπ., αλλά πίστεψέ µε οι αγαπηµένες παραστάσεις µου είναι τα µονόπρακτα, οι µονόλογοι και λυπάµαι που τόσα χρόνια δε βρήκα την ευκαιρία να κάνω έναν µονόλογο. Η αξία τελικά δεν είναι στην ποσότητα αλλά στην ποιότητα. Μου αρέσει να κοιτάζω τους ανθρώπους στα µάτια οπότε προτιµώ να κοιτάζω έναν στα µάτια παρά πολλούς.

Η αξία τελικά δεν είναι στην ποσότητα αλλά στην ποιότητα. Μου αρέσει να κοιτάζω τους ανθρώπους στα μάτια οπότε προτιμώ να κοιτάζω έναν στα μάτια παρά πολλούς.

Άρα να υποθέσω ότι αποζητάτε τη µοναξιά σε αυτή την πιο ήρεµη φάση της ζωής σας;

Ναι, γιατί αποφάσισα τελικά να αποκοπώ από πολλά πράγµατα. Ξέρεις τι ανακάλυψα; Ότι η µοναξιά είναι µια υπέροχη γυναίκα, αλλάζει χρώµατα και δέρµα µέσα στην ηµέρα 4-5 φορές, και τον τελευταίο καιρό, φαντάσου, δεν την βλέπω καν µελαµψή, τη βλέπω φωτεινή, λευκό δέρµα, ροζ νύχια, χαµογελαστή µε κάτασπρα δόντια, ενώ άλλες φορές ήταν µαύρη, µε ένα µαντήλι σαν φάντασµα. Την αγαπώ την µοναξιά σήµερα και αν δεν έχει χρώµατα εκείνη, τότε τη χρωµατίζω εγώ.

Θα ήθελα να ακούσω και την τοποθέτησή σας για την πολιτική. Ψηφίσατε Τσίπρα;

Επειδή είµαι ύποπτος φυγής και γι’ αυτό κάθε χρόνο οφείλω κάθε 1^η του µήνα να εµφανίζοµαι στο αστυνοµικό τµήµα-και αυτό είναι µια από τις τιµωρίες µου- και επειδή η δεύτερη τιµωρία µου είναι να έχω στέρηση πολιτικών δικαιωµάτων, αυτό συνεπάγεται για µένα, τελικά, µια υπέροχη απαλλαγή από το να πάω να ψηφίσω. Φυσικά, δε µε έβαλε στη φυλακή η κυβέρνηση που έχουµε τώρα αλλά το ΠΑΣΟΚ και η Νέα ∆ηµοκρατία. Όσο για τον Τσίπρα, θεωρώ ότι είναι ένας υπάκουος πολιτικός στα δικά µου δεδοµένα. Πιστεύω να µε ακούσει και να µε «κουρδίσει» για να αµοληθώ στην Ηρώδου Αττικού που έχει το Μέγαρό του! Άλλωστε µου ταιριάζει τα µάλα (να ξέρω και τι παπούτσι να βάλω δηλαδή….) ή έστω στους κήπους που έχει απέναντι, που δεν τους απολαµβάνει καν ο ίδιος.

Έχετε στο ενεργητικό σας ένα αξιοζήλευτο lifestyle που απολαµβάνατε όσο λίγοι στην Ελλάδα. Ωστόσο ζήσατε και µεγάλες δυσκολίες. Θέλω µόνο να µου πείτε πώς µπορούµε να τουµπάρουµε τη δυσκολία µας και να τη µετατρέπουµε σε χαρά. 

Η ζωή µου πάντα ήταν πολύ δύσκολη, είχα µεγάλους στόχους, γι’ αυτό έφερα και µεγάλες πολυεθνικές στην Ελλάδα τις οποίες υπηρέτησα πιστά. Τους έχτισα τα ανάκτορά τους, ήµουν ένας πολύ καλός συνεργάτης που τους πλήρωνα πάντα στην ώρα τους και αυτοί µου έκαναν διευκολύνσεις για τη χώρα µου. ∆ιότι ήξεραν ότι η χώρα µου -τότε δεν τολµούσαν να µου το πουν αλλά τώρα το λένε- είναι τριτοκοσµική, εµπιστευόµενοι τη δική µου φιγούρα, τον επιχειρηµατία κύρους. Αυτό ήταν ένα µεγάλο portfolio στη ζωή µου. Έτσι και σε εκείνα τα χρόνια και στις δυσκολίες έχω µάθει να βλέπω πάντα τα πράγµατα από τον πρωταγωνιστικό ρόλο και σε αυτό µε βοηθά η φιλοδοξία µου που µε ωθεί να κάνω πράγµατα και ας µην συµβαδίζουν µε το συµφέρον κάποιων. ∆ιότι αν ήθελα να ζω µια ζωή που το µόνο που µε απασχολεί να είναι τι αµάξι να διαλέξω από το πάρκινγκ µου, αν η κηροζίνη έχει ακριβύνει ή φθηνύνει για να βάλω στο αεροπλάνο µου ή µε πόσες προπέλες να πάω µε το σκάφος µου στη Μύκονο, θα το είχα κάνει. Όµως εγώ προτίµησα να επενδύσω στη δουλειά µου και έβλεπα τους γύρω µου σαν κοινό που εγώ έπρεπε να τους κάνω action. Κάποιοι επωφελήθηκαν και χειροκρότησαν και κάποιοι έφτυσαν.

Και µιας και µιλάµε για αισιοδοξία και για απαισιοδοξία, η χώρα µας σύµφωνα µε την Έκθεση Παγκόσµιας Ευτυχίας για το 2017 κατέλαβε την 87^η θέση όταν το εµπόλεµο Ισραήλ έφτασε στην 11^η θέση! Εκτός από την ορθή δικαιολογία της οικονοµικής κρίσης, µήπως δεν κάνουµε κάτι και εµείς σωστά;

Είσαι κακός και άδικος! Ήταν µια φοβερή εξέλιξη που έκανε η Ελλάδα γιατί είχε διεκδικήσει standing θέση, όρθια… Αφού την έβαλαν να καθίσει στην 87^η θέση µια χαρά τιµή της δώσανε! Για όρθια την υπολόγιζα εγώ. (γέλια)

Θυµάµαι σε πρόσφατη συνέντευξή σας δηλώσατε «δεν έχω βρει ακόµα την σωστή παράσταση της ζωής µου αλλά ακόµα χειρότερα δεν έχω βρει τη συµπαράσταση που επιθυµώ». Ποιο από τα δυο είναι πιο ισχυρό στη ζωή µας, η παράσταση που δίνουµε ή η συµπαράσταση που παίρνουµε;

Τη συµπαράσταση την εξέτασα όταν συνέβησαν δύσκολα πράγµατα στη ζωή µου, για να κάνω ένα πείραµα, να δω πώς είναι οι άνθρωποι µε τους ανθρώπους. Όσο για την παράσταση είναι τέλεια, ραµµένη στα µέτρα µου.

Το Κολωνάκι, όπου ζείτε, έχει περάσει ups and downs. Θα ανακτήσει την παλιά του αίγλη;

Όχι, δυστυχώς δεν γίνεται. Καταρχήν τώρα έχουµε µια µόδα µε κάποιες οδούς όπου ανοίγουν µπαρ µε αποτέλεσµα να «πνίγουν» τα εµπορικά καταστήµατα που υπάρχουν εκεί. Επίσης υπάρχει και η άλλη µόδα που όλοι θέλουν να κάνουν τα διαµερίσµατά τους Αirbnb. Eκτός από τη Βουκουρεστίου, που ευτυχώς έχει κατακλυστεί από µεγάλα brands, το υπόλοιπο Κολωνάκι δε θυµίζει σε τίποτα αυτό που ήταν. Τα πεζοδρόµια δεν είναι φροντισµένα, έχουν αναµορφώσει υπόγεια και ηµιπόγεια µε αποτέλεσµα να σκοντάφτουν οι περαστικοί, άρα οι βέροι Κολωνακιώτες αναγκάζονται να φύγουν από εδώ και οι νέοι κάτοικοι που νοικιάζουν σπίτια εδώ δεν ενδιαφέρονται το ίδιο. Είναι κρίµα, γιατί το Κολωνάκι θα έπρεπε να είναι η βιτρίνα του κέντρου αυτής της πόλης.

Ας παίξουµε µε τα αρχικά του ονοµατεπωνύµού σας. «Λ» όπως λατρεία. Ύστερα και από αυτό το ξεσκαρτάρισµα που κάνατε στη ζωή σας, ποια πρόσωπα λατρεύετε στη ζωή σας; «Γ» όπως γαλήνη. Ποιος ή τι είναι αυτό που σας την εξασφαλίζει;

Είναι µετρηµένοι στα δάχτυλα στις 2 παλάµες. Και πίστεψέ µε, αυτοί που λατρεύω ήταν και είναι πάντα µε τον τρόπο τους κοντά µου: οικογένεια, φίλοι, έρωτες-και σε πληροφορώ ότι οι έρωτες µε αγάπησαν πιο πολύ στη δεύτερη «παράσταση» της ζωής µου. Την πρώτη φορά δεν την κατάλαβαν και ξαναγύρισαν πίσω να την δουν και τότε τη λάτρεψαν. Για το «Γ» µου έρχεται στο µυαλό κάτι από γ…. (γέλια)! Πες το, µη ντρέπεσαι! Όσο για τη γαλήνη, εγώ ξέρω ένα ψυχιατρείο στην Κηφισιά. Πλάκα κάνω! Λοιπόν, µέσα στην ηµέρα θα γαληνέψω τουλάχιστον για 1-2 ώρες. Θα εργαστώ σε έντονους ρυθµούς. Για µένα τα εικοσιτετράωρα δεν ταιριάζουν µε αυτά του µέσου όρου. Ένα 24ωρο για µένα µπορεί να µοιάζει µε ένα τρίωρο, γιατί µπορεί να κάνω ένα υπερατλαντικό ταξίδι και να πάω κατευθείαν σε µια δουλειά, άρα δε µετράνε τα εικοσιτετράωρα το ίδιο. Αλλά ό,τι και να γίνεται πάντα ξεκλέβω ένα δίωρο για να αφιερωθώ στη γαλήνη µου, να µιλήσω µε τον εαυτό µου. Η γαλήνη είναι ο πιλότος µου στη ζωή µου.

Οι έρωτες με αγάπησαν πιο πολύ στη δεύτερη «παράσταση» της ζωής μου. Την πρώτη φορά δεν την κατάλαβαν και ξαναγύρισαν πίσω να την δουν και τότε τη λάτρεψαν.

Τι να ευχηθούµε να σας φέρει το 2018;

Ο Άγιος Βασίλης επιτέλους να αλλάξει στολή, δεν αντέχω άλλο! Και παρακαλώ πάρα πολύ να µην βάλει στολή παραλλαγής επειδή περνάει από διάφορα δάση. Θέλω να µου φέρει το πραγµατικό άσπρο του χιονιού που συµβολίζει τη γαλήνη της ψυχής, το πράσινο του ελάτου που συµβολίζει τη ζωή,  και το κόκκινο της φωτιάς που είναι η δύναµη.

Ευχαριστούµε την Cinderella Discotheque για την παραχώρηση των χώρων της.