Έτσι ξεκίνησε η κουβέντα με έναν από τους μεγαλύτερους σεφ στην Ελλάδα, βραβευμένου με 2 αστέρια Michelin και ενός από τους 5 που αποτελούν την ομάδα πίσω από το πρωτοπόρο εγχείρημα του εστιατορίου Cookoovaya. Ο λόγος του; Ποταμός! Χωρίς να μασάει τα λόγια του, κυρίες και κύριοι, ο σεφ Νίκος Καραθάνος!
Υπάρχει ένας μύθος ότι ο σεφ είναι ο σταρ και άρα είναι ένα πολύ δυσπρόσιτο πρόσωπο.
Εμείς οι ίδιοι έχουμε φτάσει το επάγγελμά μας εδώ που είναι. Δούλευα για 7 χρόνια και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι θέλω κάτι άλλο. Κατάλαβα ότι δεν μαγειρεύουμε για τον κόσμο, αλλά για να αποδείξουμε πόσο καλοί μάγειρες είμαστε.
Γι’ αυτό και η γαστρονομία έχει πάρει έναν τελείως διαφορετικό δρόμο!
Έχει πάρει το δρόμο του comfort food! Του απλού φαγητού. Δεν είναι τυχαίο που αυτή τη στιγμή σε όλη την Ευρώπη το comfort food είναι το no1. Δεν είναι τυχαίο ότι μπαίνεις στα 2άστερα και στα 3άστερα εστιατόρια και βλέπεις κάτι μούμιες να κυκλοφορούν και πηγαίνεις σε μαγαζιά όπως είναι η Cookoovaya και βλέπεις ότι γίνεται πανικός. Αυτό θέλει ο κόσμος. Είναι αυτό που είχα πει κάποτε: αν δεν έχω βασιλιά δεν μπορώ να μαγειρέψω για βασιλιά. Ο μάγειρας πρέπει να συμβιβάζεται με την εποχή και την οικονομική κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα. Δε μου λέει κάτι το ότι κάνουμε τέχνη. Το φαγητό είναι απόλαυση. Τέχνη είναι να δω ένα ωραίο κάδρο!
Είναι πολύ σημαντικό να το λέτε εσείς που έχετε 2 αστέρια Michelin!
Άλλαξα δουλειά όταν ήμουν στα πάνω μου, όχι όταν ήμουν στα κάτω μου. Και αυτό διότι δεν ήταν του χαρακτήρα μου, δεν ταίριαζε σε μένα.
Η δουλειά σας, όμως, είναι πάρα πολύ σκληρή.
Ποια δουλειά δεν είναι σκληρή; Αν η δική μας δουλειά είναι σκληρή, ο καρδιολόγος που κάνει εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς τι πρέπει να πει; Προσπαθώ να το γειώσω, διότι έχω βαρεθεί να λέμε ότι είναι πολύ σκληρό επάγγελμα. Δεν υπάρχει δουλειά που να μην είναι σκληρή. Απλά προσπαθώ να πω ότι όλο αυτό θα μας γυρίσει μπούμερανγκ. Θυμάστε τους χρηματιστές; Έτσι είμαστε! Θα γίνει ένα «μπαμ» και θα πιάσουνε πάτο και θα ψάχνονται. Ως Έλληνες έχουμε κάνει ένα τεράστιο λάθος. Η ελληνική κουζίνα είναι τα πιάτα στη μέση, τα τσουγκρίσματα, τα πανηγύρια, το κυριακάτικο τραπέζι, το να βουτάμε στο πιάτο. Αυτό δεν το ‘χουμε βγάλει έξω. Οι μάγειρες ταξιδεύουν στις χώρες του κόσμου, γνωρίζουν φιλοσοφίες και κουλτούρες και προσπαθούν να τις προσαρμόσουν στον Έλληνα. Δεν πετυχαίνει πάντα. Χειροκροτάμε την σκανδιναβική κουζίνα, τη στιγμή που έχουμε τόσο ήλιο και προϊόντα, επειδή τα θεωρούμε κατώτερα. Έχω δουλέψει στα 7 από τα 10 καλύτερα εστιατόρια του κόσμου. Δεν κατακρίνω, κανέναν. Προσπαθώ με το λόγο μου να κάνω τουλάχιστον τους μικρούς να καταλάβουν, ότι ο δρόμος είναι να στηρίξεις την ελληνική κουζίνα.
