Ένας…ανεκδιήγητος τύπος, µε αστείρευτο ταλέντο είναι το αντίδοτο στη µιζέρια. Κυρίες και κύριοι, ο Λάµπρος Φισφής!
Συνέντευξη στη Μαρκέλλα Ρεπανέλη
Ο µεγάλος Αµερικανός κωµικός Milton Berle είχε πει κάποτε ότι το γέλιο είναι σαν στιγµιαίες διακοπές. Και στο θέατρο Βέµπο, εκεί δηλαδή που ο Λάµπρος Φισφής και η παρέα του κάθε ∆ευτέρα και Τρίτη έχουν στήσει µια τρελή παράσταση, θα πάτε σίγουρα διακοπές! ∆εν θα µπορούσε να γίνει διαφορετικά όταν, εκτός από τον Φισφή, στην παράσταση παίζουν ο Μακαλιάς, ο Ρούµπος, η Ούστα, ο Μαθιουδάκης, ο Αγγελόπουλος και η Ψυχράµη. Και το κυριότερο; Τη σκηνοθετεί (αλλά και παίζει) ο εξίσου ταλαντούχος Γιάννης Σαρακατσάνης. Ιδού τι µας είπε ο Λάµπρος Φισφής!
Κύριε Φισφή, καταρχάς να σας συγχαρώ διότι ήταν η πρώτη φορά που γέλασα τόσο και non-stop σε παράσταση. Είναι χάρισµα αυτό, το γνωρίζετε έτσι δεν είναι;
Σας ευχαριστούµε πολύ! Θα έλεγα ότι είναι αποτέλεσµα δουλειάς. Πολλής δουλειάς. Επίσης θα ακουγόταν πολύ παράξενο αν έλεγα «Ναι, το γνωρίζω ότι είναι χάρισµα. Είµαι ο εκλεκτός!».
Γιατί είναι τόσο δύσκολο το γέλιο ενώ το δράµα µοιάζει να… πουλάει περισσότερο;
Νοµίζω ότι τα τελευταία χρόνια η κωµωδία πουλάει πολύ περισσότερο. Ο κόσµος προτιµάει να πάει σε ένα θέατρο και να γελάσει παρά να κλάψει. Η δυσκολία της κωµωδίας είναι ότι ο καθένας έχει το δικό του γούστο. Είναι λίγο σαν το φαγητό. Η δουλειά µας είναι να βρούµε τι θα κάνει όλο το κοινό να ενωθεί και να γελάσει µαζί, σαν παρέα.
Τη µέρα που παρακολούθησα την παράστασή σας ήταν ηµέρα απεργίας του Μετρό και αναφώνησα πολλές φορές µε αγανάκτηση «Τι ζούµε;». Τελικά τι ζούµε;
Η λέξη «αναφώνησα» είναι αυτή που ταιριάζει στην ερώτηση «τι ζούµε;». Πιστεύω ότι δεν είναι ακριβώς ερώτηµα, αλλά επιφώνηµα. Κάτι που λες χωρίς να περιµένεις κάποια ουσιαστική απάντηση.
Μπαίνετε στην παράσταση «πυροβολώντας» τους ηθοποιούς. Αντί για αυτούς, ποιους θα στήνατε στον τοίχο, µεταφορικά µιλώντας, και θα ζητούσατε απαντήσεις για αυτά που ζούµε;
Χαίροµαι που ξεκαθαρίσατε το «µεταφορικά µιλώντας»! Μην γίνει και καµιά παρεξήγηση! ∆ε θέλω να στήσω κάποιον στον τοίχο και να ζητήσω εξηγήσεις. Όπως και πολλοί άλλοι νέοι άνθρωποι νοµίζω ότι πλέον προτιµάµε να βρίσκουµε τον τρόπο να κάνουµε αυτά που θέλουµε χωρίς να περιµένουµε από κάποιους άλλους.
Τι είναι πιο δύσκολο στο χειρισµό, το κοινό µιας παράστασης ή ένα… µωρό;
Καταπληκτική ερώτηση! Απίστευτο δίληµµα! Είναι πολύ κοντά το ένα µε το άλλο. Αλλά αν πρέπει να απαντήσω θα πω ότι το µωρό είναι πιο δύσκολο. Τουλάχιστον το κοινό δεν κλαίει χωρίς λόγο. Ούτε κάνει εµετό πάνω σου. Ούτε σε ξυπνάει στη µέση της νύχτας!
Υπήρξατε ξεναγός σε βάρκα. «Βούλιαξε» από τα γέλια που προκαλούσατε ή ήσασταν σοβαρός και µετρηµένος;
Μακάρι να «βούλιαζε» από τα γέλια! Βούλιαξε από σκουριά και ήµουν µέσα. Παρόλο που ήµασταν σε βάθος 2 µέτρων ένιωσα λίγο σαν τα καρτούν που βάζουν το δάχτυλο για να κλείσουν την τρύπα!
Γελάτε µε αυτά που γράφετε;
Κάποιες φορές ναι. Το ωραίο µε την επιθεώρηση «Τι ζούµε;» είναι ότι έγραψα τα κείµενα και µετά τα έδωσα στους κωµικούς για να τα εκτελέσουν. Εκείνοι µε τον τρόπο τους τα κάνανε πολύ καλύτερα οπότε στις πρόβες γέλαγα πολύ µε αυτά που είχα γράψει.
Ρωτήσατε το κοινό σας τι είναι παράδεισος. Εσείς τι απαντάτε;
Ο µεσηµεριανός ύπνος. Αυτός που κοιµάσαι στις πέντε το απόγευµα, ξυπνάς στις εννιά το βράδυ και δεν ξέρεις τι µέρα είναι.
Τι θα σας έδινε µεγαλύτερη έµπνευση ο παππούς που περιµένει στην ουρά και «ψέλνει» τα κακώς κείµενα και καταριέται ή ένας πολιτικός;
Σίγουρα ο παππούς. Ο παππούς είναι µια ανεξάντλητη πηγή έµπνευσης. Μπορώ να κάτσω για ώρες και να τον ακούω να µιλάει.
Εµάς (το κοινό) µας ταξιδεύετε και µας δίνετε διέξοδο µε το γέλιο. Εσάς τι σας κάνει να ξεφεύγετε;
Ο µεσηµεριανός ύπνος. Αυτός που κοιµάσαι στις πέντε το απόγευµα, ξυπνάς στις εννιά το βράδυ και δεν ξέρεις τι µέρα είναι! (déjà vu)
Έχετε συγκεντρώσει γύρω σας µια οµάδα εξαιρετικών κωµικών, πολλοί από τους οποίους προέρχονται από το stand-up. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να µπουν αυτοί οι ηθοποιοί στη νόρµα ενός συγκεκριµένου κειµένου;
Η αλήθεια είναι ότι όλοι τους είναι ηθοποιοί. Κλασικοί ηθοποιοί. Ο µόνος που ασχολείται µε το stand up comedy είναι ο Μιχάλης. Αλλά και αυτός ήταν πρώτα απ’όλα ηθοποιός. Αυτό είναι που µου αρέσει στην οµάδα. Ότι ως ηθοποιοί φτιάχνουν ρόλους και παίζουν σοβαρά την κωµωδία.
Ποιο είναι το πιο… κουλό περιστατικό που θυµάστε από την πορεία σας στο stand-up σε σχέση µε το κοινό σας;
Θα σας πω το τελευταίο κουλό. Ήταν πριν 2 εβδοµάδες στο θέατρο, όταν ένας παππούς σηκώθηκε στη µέση της παράστασης από την 3η σειρά και έφυγε σε αργή κίνηση από το θέατρο. Του πήρε γύρω στα 2 λεπτά. Το κοινό είχε πεθάνει στα γέλια! Μάλλον θα είχε έρθει να δει τον Ζορµπά που παίζεται στο ίδιο θέατρο!
Αν αύριο σας έλεγαν ότι διορίζεστε πρωθυπουργός µε υπουργούς τον Μακαλιά, τον Σαρακατσάνη, τον Ρούµπο, τον Μαθιουδάκη, τον Αγγελόπουλο, την Ούστα και την Ψυχράµη, ποια θα ήταν η πρώτη κουβέντα που θα λέγατε στο υπουργικό σας συµβούλιο;
«Ρε παιδιά τι φάση; Πώς στο διάολο βρεθήκαµε εµείς εδώ; Ποιος είναι στο Βέµπο και κάνει κωµωδία; Ο Τσίπρας, ο Τζανακόπουλος, ο Καµµένος, ο Σκουρλέτης και ο Τσακαλώτος;».
