Αν υπάρχει ένας άνθρωπος που γνωρίζει το κρασί σε βάθος, αυτός σίγουρα είναι µόνο ο Αλέξανδρος Σακκάς! Τον αποκαλούν Dr. Wine και όχι τυχαία!
Συνέντευξη στη Μαρκέλλα Ρεπανέλη
Πολυσχιδής προσωπικότητα στο χώρο του κρασιού, σύµβουλος οίνου, γευσιγνώστης, sommelier, εξειδικευµένος αρθρογράφος για το κρασί, κριτής σε διεθνείς διαγωνισµούς κρασιού στο εξωτερικό, µα πάνω απ’ όλα “bon vivant” και άνθρωπος που απολαµβάνει τη ζωή και τα ωραία της, ο Αλέξανδρος Σακκάς µας µίλησε-για τι άλλο;- το κρασί και τη σχέση που πρέπει να έχουµε µε αυτό!
Γιατί κρασί;
Μα διότι το κρασί είναι απόλαυση, είναι οµορφιά, είναι διασκέδαση, είναι ποίηση και γενικώς είναι ωραίο πράγµα να χαίρεσαι τη ζωή σου και να την απολαµβάνεις! Το κρασί πλέον στις µέρες µας είναι κάτι που έχει δείξει µιαν αξία που δεν την είχε παλιά, έχει αποκτήσει αυτόνοµη αξία σαν συντελεστής απόλαυσης και διασκέδασης.
Για την Ελλάδα;
Παντού!
Η απόλαυση κρύβεται µόνο σε ένα µπουκάλι ακριβό κρασί ή µήπως και στην απλή ρετσινούλα;
Όχι, βέβαια! Ασφαλέστατα και στη ρετσίνα! Όχι µόνο την απλή ρετσίνα! Που εδώ που τα λέµε και οι ρετσίνες πλέον τώρα που έχουν αναβαθµιστεί-ποιοτικά εννοώ- είναι θα έλεγα µαγικά κρασιά! Γενικώς, η απόλαυση του κρασιού δεν έχει κανόνες! Απόλαυση µπορείς να βρεις εφόσον το κρασί είναι καλό και για να είναι καλό και τίµιο, όπως λέµε για τα απλά κρασιά, δεν είναι ανάγκη να είναι πανάκριβο, να έχει τεράστιες δυνατότητες παλαίωσης. Μπορείς να βρεις απόλαυση σε ένα καλοφτιαγµένο κρασί που µπορεί να σου στοιχίσει- ακόµα και στην Ελλάδα που δεν είναι και τόσο φθηνά τα κρασιά-και 4 και 5 ευρώ. Η απόλαυση συνίσταται στο να µπορείς να διακρίνεις την οµορφιά και να µπορείς να την αναγνωρίζεις και να την απολαµβάνεις.
Τι πρέπει να κάνει ο Έλληνας για να βελτιώσει τη σχέση του µε το κρασί;
Πρέπει, κατά τη γνώµη µου, να νιώσει την ανάγκη να αποκτήσει αυθεντική σχέση µε το κρασί, να µην το χρησιµοποιεί για λόγους lifestyle, κοινωνικής ανόδου, ταύτισης µε µία υποτιθέµενη ελίτ. Να το χρησιµοποιήσει, λοιπόν, και να το αγαπήσει κυρίως γι’ αυτό που είναι, για κάτι το πανέµορφο, για το ότι είναι συνοδός όλων των µορφών και περιστάσεων απόλαυσης, από τις απλές καθηµερινές απολαύσεις, ένα απεριτίφ, ένα σπουδαίο οικογενειακό γεύµα, ένα κυριακάτικο γεύµα, µια δεξίωση, ένα επίσηµο γκαλά. Να αποκτήσει αυθεντική σχέση και ακόµη καλύτερα εάν µπορέσει να συστηµατοποιήσει τη σχέση του, να το γνωρίσει όσο θέλει και τον αφορά σε βάθος και να έχει και µια καλή αίσθηση.
Εποµένως, το κρασί πρέπει να το απολαµβάνουµε µε το στόµα, το µυαλό ή την καρδιά;
Με όλα και µε όλες τις αισθήσεις! Σίγουρα όµως όχι µόνο νοητικά διότι αυτό αποκτά διαστάσεις σαν να σπουδάζεις φιλοσοφία. Είναι άλλο πράγµα η φιλοσοφία και άλλο πράγµα το κρασί, που είναι πολύ πιο γήινο παρόλο που έχει και τις µεταφυσικές του διαστάσεις, της µεταφυσικής οµορφιάς, της επουράνιας σχέσης, κι ας µην είµαι θρησκευόµενος. Εποµένως, µε όλες τις αισθήσεις και µε το µυαλό και µε την καρδιά.
Εµφιαλωµένο ή χύµα;
Εµφιαλωµένο για χίλιους λόγους, οι κυριότεροι των οποίων είναι µόνο δύο. Πρώτον, στις περισσότερες περιπτώσεις το πραγµατικό χύµα-διότι ο ασκός δεν θεωρείται πια χύµα κι ας µοιάζει- είναι ανεξέλεγκτο και δεν έχει καµία αυθεντικότητα. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι από καθαρά επιστηµονική και τεχνική άποψη ποτέ ένα καλό χύµα δεν έχει την τεχνική και πρακτική δυνατότητα να φτιαχτεί τόσο καλά όσο ένα εµφιαλωµένο.
Ποια περιοχή της Ελλάδας θα µας απασχολήσει οινικά στο µέλλον;
∆εν είµαι βέβαιος για αυτό, από καθαρά οινική άποψη. Αυτό όµως που βλέπω σαν τάση, σαν κάτι που εµφανίζεται, είναι ότι έχει αρχίσει πλέον σαφέστατα και αναδεικνύεται η Σαντορίνη σαν περιοχή περισσότερο από τις άλλες, ενώ έχουν και άλλες οινοποιητικές περιοχές της Ελλάδας τις δυνατότητες και το δυναµικό να αναδειχθούν. Νοµίζω ότι µόνο η Σαντορίνη µετά από πολλά χρόνια-και είµαι σε τέτοια ηλικία που παρακολούθησα την εξέλιξη της φυσιογνωµίας των κρασιών της Σαντορίνης- είναι η περιοχή που διακρίνεται πολύ περισσότερο λόγου χάρη από τη ∆ράµα, που ανέβηκε και αυτή, ή άλλες περιοχές.
Αξίζει στα ελληνικά κρασιά να έχουν µια θέση στον παγκόσµιο χάρτη του κρασιού;
Βέβαια τους αξίζει! Σαφέστατα! Αλλά πρέπει να κάνουν ακόµα περισσότερες, µεγαλύτερες και πιο συντονισµένες προσπάθειες και πρέπει ακόµα περισσότερο οι οινοποιοί να καταλάβουν ότι το µέλλον της θέσεως των ελληνικών κρασιών στο εξωτερικό έχει να κάνει µε το ότι πρέπει όλο και περισσότερο να φτιάχνονται από ελληνικές ποικιλίες κρασιού. ∆εν έχει θέση-τουλάχιστον για τα ελληνικά κρασιά στο εξωτερικό- να είναι ακόµη ένα Cabernet Sauvignon ή ένα Syrah ή ένα Chardonnay. Πρέπει οι προσπάθειες να είναι πιο µεθοδικές, πιο συστηµατικές, πιο αποτελεσµατικές και ταυτόχρονα κρασιά από ελληνικές ποικιλίες.
Κρασί και φαγητό: Τι σχέση πρέπει να έχουν;
Πρέπει να έχουν µια σχέση ερωτικών συντρόφων, µονιασµένων. Ατυχώς και στην Ελλάδα όπως και σε άλλες χώρες, επειδή και οι οινοποιοί και οι σεφ µπορεί να έχουν τάσεις… πριµαντόνας, δηµιουργούν περίεργες σχέσεις. Ξέρω, ας πούµε, ένα Γάλλο σεφ 3 αστέρων Μισελέν που έχει πει ότι «έχω µια περίεργη σχέση µε το κρασί, έχω την αίσθηση ότι διαταράσσει τις συνθέσεις µου»! Αυτό είναι λάθος! Ίσα ίσα! Εκτός του ότι είναι αυτόνοµοι συντελεστές τεράστιας απόλαυσης, το κρασί και το φαΐ είναι σύντροφοι που αλληλοσυµπληρώνονται και δηµιουργούν ένα κορυφαίο αποτέλεσµα, πολύ περισσότερο από το να πίνεις το κρασί ξεροσφύρι ή να τρως το φαγητό χωρίς κρασί. Το αποτέλεσµα ουσιαστικά είναι σπουδαίο. Και πρέπει να είναι έτσι, να έχουν δηλαδή µια σχέση αρµονικής συντροφικότητας.
Ποιος είναι ο Dr. Wine;
Ο Αλέξανδρος Σακκάς γεννήθηκε στο κέντρο της Αθήνας το 1950. ∆ουλειά του και τρόπος ζωής του είναι το κρασί. Η σχέση του µαζί του ξεκίνησε από την παιδική του ηλικία (η µητέρα του ήταν χηµικός οινολόγος) αλλά άρχισε να γίνεται µεθοδική και συστηµατική το 1977 και έγινε µοναδική και αποκλειστική δουλειά του το 1991, όταν επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα, µετά από µακρόχρονη παραµονή στη Γαλλία. Τον ρωτήσαµε αν το κρασί είναι για εκείνον σύζυγος ή ερωµένη. «Και από τα δύο! ∆ιότι µία σύζυγος για µένα πρέπει να είναι και καλή ερωµένη. Είναι µια σχέση πάθους, αλλά βαθιάς πίστης και αφοσίωσης. Άρα και σύζυγος και ερωµένη. Η σχέση µου µε το κρασί έχει µια βαθιά ερωτική διάσταση».
Η πολυετής ενασχόλησή του µε το κρασί του προσέδωσε «µία αγάπη που δεν ξέρεις αν έχεις τη δυνατότητα να τη µοιραστείς µε άλλους αφενός, και αφετέρου µια ιδιαίτερη σχέση αφοσίωσης που διατρέχει τον κίνδυνο να επισκιάσει το βάθος της σχέσης και της λατρείας που έχω για άλλα πράγµατα. Αλλά σίγουρα το κρασί έχει καθοριστική θέση στη ζωή µου, εξίσου µεγάλη όπως έχουν και άλλα ενδιαφέροντά µου, όπως οι τέχνες, η µουσική κ.τ.λ.».
Όπως µας δήλωσε: «Η επιθυµία µου µολονότι είµαι πάρα πολλά χρόνια στο κρασί είναι να κινηθούν κάποια πράγµατα ακόµα περισσότερο γρήγορα, να βελτιωθούν ακόµα περισσότερο τα ελληνικά κρασιά, παρόλο που έχουν βελτιωθεί εντυπωσιακά, και το κυριότερο είναι αφενός µεν να αναδειχτεί η νέα γενιά των µικρών παραγωγών, οι άγνωστες ελληνικές ποικιλίες και πάνω από όλα και πριν από όλα το καλό εµφιαλωµένο και επώνυµο κρασί να αγγίξει ακόµα περισσότερο κόσµο όπως το δικαιούται και το αξίζει. Τώρα τις γιορτές είναι ευκαιρία να κάνει τα πρώτα βήµατα προς αυτή τη σχέση ο απλός κόσµος».
Ευχαριστούμε ιδιαίτερα την εταιρεία Vinetum, διοργανωτή της έκθεσης “Οινόραμα”, για την ευγενική παραχώρηση της φωτογραφίας του κυρίου Σακκά. Το πορτραίτο τραβήχτηκε από τον σπουδαστή Τάσο Παπανικολάου στο πλαίσιο διαγωνισμού που διοργάνωσε το “Οινόραμα” σε συνεργασία με την σχολή δημιουργικής φωτογραφίας Leica.
