Είναι μόλις 29 χρονών, αλλά οι ώριμες απόψεις του θα σε καθηλώσουν. Ο Γιώργος Τζαβέλλας είναι ο νεαρός ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου Νεφέλη στον Άλιμο και γέννημα θρέμμα των Νοτίων Προαστίων. Τον συναντήσαμε και μας μίλησε για την απόφασή του να ασχοληθεί με έναν τόσο απαιτητικό κλάδο σε μία τέτοια δύσκολη εποχή, αλλά και για τις δυνατότητες ανάπτυξης της περιοχής.

Πως ξεκινήσατε να ασχολείστε με τον κλάδο του τουρισμού;
Σπούδασα Βusiness Μanagement στο πανεπιστήμιο Brunel και από πολύ μικρός εργαζόμουν στην εταιρεία του πατέρα μου. Είχα όμως, ένα τροχαίο ατύχημα το όποιο δεν μου επέτρεπε να συνεχίσω εκεί και έτσι σκέφτηκα να κάνω κάτι δικό μου. Πάντα με γοήτευε η ιδέα του να έχω ένα ξενοδοχείο και έτυχε εκείνη την περίοδο ο ιδιοκτήτης του Νεφέλη να θέλει να το πουλήσει. Έτσι το ανέλαβα εγώ από το 2011, το ανακαίνισα πλήρως και ευτυχώς είναι μια υγιής επιχείρηση! Ήμουν τυχερός γιατί κατάφερα να ασχολούμαι με κάτι που μου αρέσει πολύ και μου εξασφαλίζει τα προς το ζην.

Πώς διαλέξατε την περιοχή αυτή και όχι μια πιο safe επιλογή στο κομμάτι των ξενοδοχειακών επενδύσεων, όπως είναι η Γλυφάδα και η Βουλιαγμένη;
Διάλεξα τον Άλιμο γιατί είναι ένα κομβικό σημείο. Το βασικότερο είναι ότι είναι κοντά στο κέντρο, αλλά και κοντά στις περιοχές της Γλυφάδας, Βάρκιζας, Βουλιαγμένης κλπ. Απευθύνομαι στον τουρίστα που θέλει να έχει όλο το πακέτο, το κέντρο με την ιστορία του, τα μνημεία, αλλά και τη θάλασσα. Το σημείο που βρίσκεται το Νεφέλη, είναι ιδανικό για κάποιον επισκέπτη που θέλει να δει όσα περισσότερα μπορεί, αλλά και να έχει την άνεσή του. Ακριβώς απέναντι βρίσκεται η παραλία, το τράμ και εμπορικοί δρόμοι.

Τι εμπόδια συναντά πλέον τα τελευταία χρόνια ο επιχειρηματίας που ασχολείται ή αποφασίζει να ασχοληθεί με τον τουρισμό;
Πλέον, έχουμε να αντιμετωπίσουμε έναν τεράστιο ανταγωνισμό από τις γειτονικές χώρες, όπως η Τουρκία και η Ιταλία, οι οποίες ειδικά τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί πολύ στο κομμάτι αυτό και έχουν επενδύσει πολύ. Το βασικό είναι ότι οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών στηρίζουν τις επιχειρήσεις αυτού του είδους και προσπαθούν με διάφορα μέτρα να τις βοηθήσουν και να ανθίσουν και να στηριχτούν. Σε αντίθεση, στην Ελλάδα, της εποχής μας, τα μέτρα που αποφασίζονται από τις κυβερνήσεις δυστυχώς δυσκολεύουν αντί να διευκολύνουν τον επιχειρηματία του τουριστικού κλάδου. Φυσικά, μεγάλο πλήγμα στον τουριστικό κλάδο τον τελευταίο καιρό, που δεν ξέρουμε πότε θα «θεραπευτεί» και αν, ήταν η πολιτική και οικονομική αστάθεια, τα capital controls. Δημιουργήθηκε στον τουρίστα ένα αίσθημα φόβου και ανασφάλειας. Άρα, αυτό τον εμπόδισε στο να επιλέξει τη χώρα μας για τις διακοπές του, καθώς στις διακοπές μας θέλουμε να είμαστε χαλαροί και ήρεμοι και να μην έχουμε άγχος για το τι μπορεί να συμβεί.

Πώς θεωρείτε ότι μπορεί να αλλάξει η κατάσταση αυτή;
Νομίζω ότι στην εποχή που ζούμε το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βοηθάμε ο ένας τον άλλο, τόσο ως επιχειρηματίες, όσο και ως πολίτες και να αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες. Αν στραφείς στο κράτος θα έχεις να αντιμετωπίσεις ένα τεράστιο πρόβλημα με τη γραφειοκρατία που υπάρχει. Οπότε ό,τι κάνουμε μόνοι μας!

Έχετε συνεργασίες με άλλους επιχειρηματίες στην περιοχή;
Τώρα μόλις ξεκινάμε μια προσπάθεια, ώστε να συνεργαστούμε όλοι μεταξύ μας με απώτερο στόχο να αναβαθμίσουμε την περιοχή μας και τις γύρω περιοχές. Υπάρχουν πολύ καλές βάσεις και υποδομές αλλά το πρόβλημα είναι ότι μένουν αναξιοποίητες. Θα μπορούσε να δημιουργηθεί κάτι μαγικό σε αυτό τον τόπο που θα βοηθούσε από τον τομέα του τουρισμού μέχρι και των real estate. Γενικότερα, με το τσουνάμι φόρων που έρχεται, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ανεβάζουμε συνεχώς τις τιμές. Ταυτόχρονα όμως, οι γείτονες χώρες ρίχνουν τις τιμές, με αποτέλεσμα να μην είμαστε πια ανταγωνιστικοί. Με την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας, ο τουρισμός είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος ενάντια στην κρίση.

Τι είναι αυτό που κάνει τα Νότια Προάστια να ξεχωρίζουν;
Η θάλασσα! Ειδικά τη θερινή περίοδο, εδώ μπορεί κανείς να κάνει ό,τι ακριβώς θα έκανε και σε ένα νησί, χωρίς όμως να απομακρυνθεί από την Αθήνα. Μέσα σε αυτά τα λίγα χιλιόμετρα της «Νότιας Ριβιέρας». Το μεγάλο αγκάθι της περιοχής όμως, είναι το Ελληνικό. Θα μπορούσε να γίνει κάτι αντίστοιχο με τη Μαρίνα Φλοίσβου, να αξιοποιηθεί με μοναδικούς τρόπους και έχει μείνει εκεί, να σαπίζει και να είναι εστία μόλυνσης. Προσκρούει στο φόβο της ιδιωτικοποίησης. Αυτή είναι η ελληνική νοοτροπία, θεωρούμε ότι όλα ανήκουν στο κράτος.

Είστε υπέρ της ιδιωτικοποίησης;
Είμαι υπέρ της ιδιωτικοποίησης εφόσον θα αξιοποιηθεί αυτό που θα πωληθεί. Να υπάρχει ιδιωτικοποίηση και αξιοποίηση, να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, ενώ ταυτόχρονα θα δημιουργηθεί και κάτι πολύ όμορφο για την περιοχή. Αυτό είναι ανάπτυξη, το να αξιοποιείς ένα ακίνητο που θα αναβαθμίσει όλη την περιοχή.

Είστε ένας νέος επιχειρηματίας. Πιστεύετε ότι άνθρωποι της γενιάς σας, μπορούν να ξεκινήσουν κάτι δικό τους;
Αν προσπαθήσουν πολύ θα μπορέσουν να το κάνουν. Δυστυχώς όμως, υπάρχουν νέα παιδιά  με όρεξη για δουλειά και θέληση, αλλά οι συγκυρίες αυτή τη στιγμή, το κράτος και οι φόροι δεν τους το επιτρέπουν. Αυτά τα τρία είναι που τους αποτρέπουν. Όση θέληση και αν έχεις, όσο έξυπνος κι αν είσαι πρέπει τώρα πια να έχεις και τύχη. Είναι ουτοπικό να λέμε ότι αν έχει κάποιος ταλέντο και όρεξη θα πετύχει, καθώς δυστυχώς στην εποχή μας πλέον έτσι όπως είναι οι καταστάσεις δεν αρκούν μόνο αυτά.

Είναι ρίσκο για κάποιον πιστεύετε να αποφασίσει να επενδύσει σε κάτι; Ακόμα και αν έχει πίσω του ένα σημαντικό οικονομικό background;
Τίποτα δεν είναι σίγουρο πια! Όταν κάνεις μια επένδυση, ρισκάρεις. Ειδικά τη σήμερον ημέρα και ειδικά για ένα νέο. Ακόμα και αν έχεις χρήματα για μια επένδυση, μια ωραία ιδέα, καλούς συνεργάτες  μπορεί και πάλι να μην πετύχεις. Στην Ελλάδα, γιατί σε οποιαδήποτε χώρα του εξωτερικού αν είχες αυτά τα πλεονεκτήματα θα ήταν σίγουρο ότι θα πετύχεις.

Είναι λύση το να φύγει κανείς στο εξωτερικό ή πρέπει να μείνει εδώ και να το παλέψει;
Το χειρότερο που μπορεί να πάθει ένα κράτος είναι να διώχνει τους νέους ανθρώπους του. Τα νέα μυαλά θα απορροφώνται από το εξωτερικό και όσοι μένουν εδώ θα ζουν σε ένα κράτος που δεν μπορεί να τους προσφέρει τίποτα και δεν θα υπάρχει κανένα μέλλον. Δεν αδικώ το νέο που εγκαταλείπει τη χώρα μας. Θέλει να προχωρήσει στη ζωή του, ενώ εδώ θα μείνει για πάντα στάσιμος. Στο εξωτερικό αν είσαι άξιος, θα προχωρήσεις, εδώ δεν υπάρχει ούτε αξιοκρατία.