Ηθοποιός, δασκάλα, μητέρα, σύζυγος, επιχειρηματίας, γυναίκα… Η Ναταλία Δραγούμη «παίζει» πολλούς ρόλους στη ζωή της και όλους με μεγάλη επιτυχία. Κάθε λεπτό μαζί της είναι ξεχωριστό και έντονο, ακριβώς όπως και η προσωπικότητά της.
Φωτογράφιση για το εξώφυλλό του free press περιοδικού, Life Magazine
Φωτογράφος: Βάνιας Ξύδας, Make up/ Hair Styling: Παντελής Τουτουντζής, Styling: Δημήτρης Γραμματικόγιαννης (D-tales), Hair colorist: Γιώργος Δουδέσης,Stylist assistant: Άννα Μαρία Μπαλαφούτη
Στη δύσκολη αυτή κοινωνικοπολιτική και οικονομική περίοδο που βιώνει ο λαός μας γιατί είναι σημαντικό να πηγαίνει ο κόσμος στο θέατρο σύμφωνα με την γνώμη σας;
Πάντα ήταν, είναι και θα είναι σημαντικό το θέατρο. Υπάρχουν βέβαια και άνθρωποι που βαριούνται το θέατρο και είναι απολύτως σεβαστό αυτό. Αλλά σε όσους αρέσει και φροντίζουν να πηγαίνουν, μόνο κερδισμένοι βγαίνουν! Είτε είναι μια απλή ψυχαγωγία, είτε μια εσωτερική αναζήτηση, είτε κλάμα, είτε χαρά. Το θέατρο προσφέρει μια πληθώρα συναισθημάτων που ανοίγουν την ψυχή και το μυαλό. Αυτός είναι ο προορισμός της τέχνης και του πολιτισμού.
Σε ποια απ’ όλες τις δουλειές και συνεργασίες σας θα επιστρέφατε με χαρά; Σε ποια διασκεδάσατε πολύ και για ποια είστε ιδιαίτερα περήφανη για τον εαυτό σας;
Θα μου μείνουν αξέχαστα τα 10 χρόνια που ήμουν στο «Αμόρε». Για μένα, ήταν πολύ ουσιαστική η δουλειά που έκανα και μου έδωσε πάρα πολλά εφόδια. Αυτό που μου λείπει τώρα, είναι μια μόνιμη στέγη. Είμαι κάθε φορά κάπου αλλού, σε έναν άλλο χώρο, με διαφορετικούς ανθρώπους. Μου λείπει το να δουλεύω με τους ίδιους ανθρώπους και να μπορώ να εμβαθύνω τις σχέσεις μου μαζί τους, χρόνο με το χρόνο. Δημιουργούνται τελείως διαφορετικές σχέσεις όταν είσαι χρόνια με τον ίδιο θίασο. Ίσως, το πιο σημαντικό στο θέατρο είναι οι σχέσεις που αναπτύσσονται πίσω από τη σκηνή και ανθίζουν μπροστά στη σκηνή.
Σε ποια ταινία/παράσταση, ξένη ή ελληνική, θα θέλατε να είχατε παίξει; Υπάρχει κάποιος ρόλος που να έχετε πει «πόσο θα ήθελα να τον έχω εγώ»;
Υπάρχουν πολλές ταινίες και παραστάσεις στις οποίες θα ήθελα να είχα παίξει κυρίως στον γερμανικό θέατρο και γαλλικό κινηματογράφο. Αν και είχα την τύχη να συμμετάσχω στο παρελθόν σε έναν γερμανικό θίασο. Επίσης, μου αρέσει πολύ και ο αμερικανικός κινηματογράφος και είμαι λάτρης του Woody Allen. Θα ήθελα να είχα παίξει στο Match Point, αλλά το ρόλο του Jonathan Rhys Meyers!
Αν δεν γινόσασταν ηθοποιός, ποιο άλλο επάγγελμα πιστεύετε ότι θα σας κέρδιζε;
Ο αθλητισμός! Επειδή έπαιζα μικρή βόλεϊ και έκανα ενόργανη, μάλλον θ’ ακολουθούσα τον πρωταθλητισμό σ’ ένα από αυτά τα δύο αθλήματα.
Πιστεύετε ότι είναι πιο δύσκολο για ένα νέο ηθοποιό να ξεκινήσει μια καριέρα στην εποχή μας και μέσα σε όλες αυτές τις οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικές δυσκολίες ή το επάγγελμα του ηθοποιού είναι δύσκολο και απαιτητικό σε όποια εποχή και αν κάποιος επιλέξει να το εξασκήσει;
Έτσι κι αλλιώς είναι απαιτητικό, πάντα ήταν. Πρέπει όμως, να διαχωρίσουμε την καριέρα από τη δουλειά του ηθοποιού. Μπορεί κάποιος να θέλει απλώς να γίνει ηθοποιός, να μην έχει στο νου του να κάνει καριέρα και να είναι μπροστά στα φώτα της δημοσιότητας. Για καριέρα, σαφώς υπήρχαν παλιότερα περισσότερες ευκαιρίες. Τώρα όμως, λόγω της κατάστασης και της κρίσης υπάρχουν πάρα πολλές ομάδες, πολύ δημιουργικές, νέοι που ακριβώς επειδή δεν υπάρχουν ευκαιρίες συσπειρώνονται και ανοίγουν θιάσους. Απλώς, εγώ είχα την τύχη να πέσω σε μια εποχή όπου όλα – σε αντίθεση με τώρα – άνθιζαν. Η διαφήμιση ήταν στα καλύτερά της, μόλις άνοιγαν τα ιδιωτικά κανάλια και είχαμε πληθώρα προτάσεων και σίριαλ. Είχα πολύ περισσότερες ευκαιρίες απ’ ότι έχει ένας νέος τώρα. Αλλά έκανα και σοβαρές σπουδές. Τελείωσα τη Δραματική Σχολή του Εθνικού θεάτρου και πήγα στο Παρίσι στο Θεατρικό Ατελιέ του Ανδρέα Βουτσινά για 2 χρόνια. Δηλαδή, έκανα πέντε χρόνια σπουδών και είμαι πολύ υπέρ της άποψης ότι πρέπει να υπάρχουν σπουδές «πίσω» από την υποκριτική. Υπάρχουν παιδιά που ξεκινάνε παίζοντας σ’ ένα σίριαλ, γίνονται γνωστοί χωρίς να έχουν σπουδάσει το επάγγελμα. Στο μέλλον όμως, οι ελλείψεις τους θα φανούν. Μάλιστα, τα τελευταία 6-7 χρόνια διδάσκω υποκριτική στον Ίασμο, ακριβώς γιατί πιστεύω στα εφόδια που δίνουν οι σπουδές.
Τι σας τρομάζει περισσότερο στη ζωή και τι σας δίνει ευχαρίστηση;
Με τρομάζει το τέλος μιας στιγμής, το τέλος μιας εκδρομής, το τέλος της ζωής, το τέλος μιας σχέσης, το τέλος μιας εμπειρίας, το τέλος μιας θεατρικής παράστασης. Ευχαρίστηση μου δίνει το φαγητό, καθώς μου αρέσει πολύ. Επίσης, μου αρέσει ή μάλλον με «φτιάχνει» η έννοια της οικογένειας. Μ’ αρέσει που γυρνάω με χαρά στο σπίτι μου και δεν γυρνάω με το «ωχ! τώρα πάω σπίτι» και τέλος φυσικά, ευχαρίστηση μου δίνει και η δουλειά μου.
Πώς είστε ως μητέρα; Είστε αυστηρή;
Άλλες φορές είμαι χαλαρή, άλλες αυστηρή. Δεν ξέρω, δεν μπορώ να με κρίνω! Πιο αυστηρός είναι ο σύζυγός μου.
Υπάρχει κάτι που σας έλεγαν/ έκαναν οι γονείς σας όταν ήσασταν μικρή και να έχετε «πιάσει» τον εαυτό σας να το λέτε/κάνετε και εσείς στα παιδιά σας;
Είναι πολλά πράγματα που έλεγες ότι σε εκνεύριζαν και τώρα πιάνεις τον εαυτό σου να τα κάνεις η ίδια. Ακόμα και εκφράσεις που χρησιμοποιούσε η μαμά μου. Ας πούμε, την κορόιδευα για τον τρόπο που φώναζε τις γάτες της να έρθουν και τώρα τις φωνάζω εγώ, ακριβώς με την ίδια φωνή και με τον ίδιο αστείο τρόπο.
Έχετε κάνει μια δήλωση στο παρελθόν, ότι υπήρξε μια περίοδος που βλέπατε τα παιδιά σας μόνο κοιμισμένα. Νιώθετε ότι έχετε χάσει πράγματα από τη ζωή τους λόγω της δουλειάς σας; Υπήρξε κάποια στιγμή που είπατε ότι ως εδώ, τα παιδιά μου πρέπει να είναι προτεραιότητα ή ίσως δεν είχατε την πολυτέλεια να λέτε όχι σε δουλειές;
Υπήρξε μια χρονιά που έφτασα σε αυτό το σημείο και είπα, μια και μοναδική φορά, ότι δε θα δουλέψω τον επόμενο χειμώνα. Και εκείνο το χειμώνα είχα πάρα πολλές και ενδιαφέρουσες προτάσεις, στις οποίες είπα όχι. Τώρα όμως, δε θα το έκανα, καθώς λόγω των καιρών και των δύσκολων καταστάσεων είναι δύσκολο να αρνηθείς μια πρόταση.
Κατάγεστε από μία από τις σημαντικότερες οικογένειες στην ιστορία της Ελλάδας. Νιώσατε στην πορεία της ζωής σας αυτό που λέμε «το βάρος του ονόματος»;
Όχι με την αρνητική έννοια, μόνο με τη θετική. Ποτέ δεν μου το πέρασαν οι γονείς μου ότι πρέπει να είμαι «κάπως» επειδή είμαι από αυτή την οικογένεια. Μόνο θετικό αντίκρισμα έχω λάβει.
Σας βοήθησε γενικότερα το όνομα Δραγούμης; Το εκμεταλλευτήκατε ίσως, σε καταστάσεις που δεν γινόταν διαφορετικά;
Δεν το χρησιμοποίησα με την έννοια της εκμετάλλευσης, αλλά είμαι σίγουρη ότι είχε σημασία. Ειδικά στην αρχή που ξεκινάς ως άγνωστος, μόνο και μόνο που ο κύκλος των γραμμάτων και των τεχνών ήδη ήξερε την καταγωγή μου, είχα ένα πλεονέκτημα σε σχέση με τους υπόλοιπους. Πιστεύω ότι αυτό που μέτρησε πιο πολύ είναι ότι ο πατέρας μου είναι πολύ γνωστός και αγαπητός μουσικολόγος και έχει κάνει πολύ μεγάλο έργο στη μουσική. Με βοήθησε σαν ένα διαβατήριο το όνομά μου! Υπήρχε μια αφετηρία, είχα κάποιες βάσεις.
Είστε μια γυναίκα που πάντα κέρδιζε τα βλέμματα από άντρες αλλά και γυναίκες. Πέρα από αυτό, είσαστε πάντα ένα πρότυπο υγιούς ομορφιάς. Ακολουθείτε κάποια διατροφή; Με τη γυμναστική ποια είναι η σχέση σας;
Γενικά, δεν ήμουν ποτέ από τους ανθρώπους που τους ταίριαζε το πολύ μακιγιάζ. Έχω ένα πρόσωπο που του πάει το άβαφο, το φυσικό, το γήινο. Δεν ήμουν ποτέ αυτό που λέμε, υπερπαραγωγή. Όσον αφορά στα υπόλοιπα, από μικρή έκανα αθλητισμό οπότε το σώμα μου έχει πολύ γερές βάσεις. Από κάποια ηλικία και μετά, ακολουθώ τη διατροφή του Γιώργου Μουλίνου και είμαι κάτι παραπάνω από ενθουσιασμένη. Έχω βρει την ισορροπία μου, την ψυχική μου ισορροπία, γιατί με έχει ησυχάσει από αυτή την πάλη του «να φάω, να μην φάω». Γυμναστική κάνω 3 φορές την εβδομάδα, παίζω beach volley και δυο φορές τη βδομάδα κάνω pilates. Νομίζω ότι το μυστικό είναι να βρεις τη γυμναστική που σου αρέσει, να μην το κάνεις ως καταναγκαστικό έργο.
Έχετε δηλώσει ότι δεν σας ενοχλεί καθόλου να σας θεωρούν σέξι. Τι είναι σέξι για μια γυναίκα κατά τη γνώμη σας;
Το πως κινείται, το πως μιλάει, οι χειρονομίες της. Όλο αυτό που την περιτριγυρίζει, η αύρα της. Και το πιο σέξι σημείο της θεωρώ ότι είναι η κοιλιά. Μου αρέσει πολύ να φοράει μια γυναίκα ένα χαμηλοκάβαλο παντελόνι και να φαίνεται η κοιλιά της!
Ποια είναι η καθημερινότητά σας;
Είναι μια καθημερινότητα όπως όλων των εργαζόμενων μαμάδων. Ξυπνάω το πρωί, ετοιμάζουμε τα παιδιά για το σχολείο, μετά τρώω πρωινό! Συνήθως κάνω πρωινή γυμναστική και μετά ξεκινάω τα ραντεβού και τις πρόβες μου. Το βράδυ αν έχω μέχρι αργά πρόβα θέλω να βγω για ένα ποτό. Αν τελειώσω νωρίς και ξέρω ότι στο σπίτι είναι ξύπνιοι, γυρίζω σπίτι μου!
Πρόσφατα σας είδαμε και στο ρόλο της παρουσιάστριας σε εκπομπή που είχε θέμα τη μαγειρική; Πάντοτε είχατε ιδιαίτερη σχέση με τη μαγειρική; Είστε από τις μαμάδες που μαγειρεύουν καθημερινά; Ποιο είναι το αγαπημένο φαγητό των παιδιών σας για το οποίο ξετρελαίνονται κάθε φορά που το ετοιμάζετε;
Όταν έκανα παιδιά ασχολήθηκα με τη μαγειρική. Δεν μπορώ ν’ αναλάβω βέβαια το καθημερινό μαγείρεμα, λόγω έλλειψης χρόνου. Όταν βρίσκω χρόνο, το μαγείρεμα με χαλαρώνει πολύ. Η σπεσιαλιτέ μου είναι τα κέικ, τα φτιάχνω πολύ ωραία και γενικά όλα τα γλυκά. Φτιάχνω και πολύ ωραίες σαλάτες. Όταν πάμε κάπου, πάντα μου ζητάνε να φτιάξω εγώ το dressing στις σαλάτες.
Πλέον μετά από τόσα χρόνια στο χώρο, μετά από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, τις δυσκολίες αλλά και την αναγνώριση, αν γυρνούσατε πίσω το χρόνο, θα επιλέγατε το ίδιο επάγγελμα;
Εκατό φορές, ναι!
Νιώθετε επιτυχημένη; Νιώθετε ότι έχετε καταφέρει επαγγελματικά όσα ονειρευόσασταν;
Έχω κι άλλα να κάνω!
Και προσωπικά; Έχετε φτάσει την απόλυτη ευτυχία; Μπορεί να φτάσει κάποιος την απόλυτη ευτυχία πιστεύετε ή είναι κάτι ουτοπικό;
Η απόλυτη ευτυχία δεν υπάρχει. Για μένα ευτυχία είναι οι μικρές στιγμές πληρότητας. Δεν είναι μόνιμη η ευτυχία. Επίσης, η επιτυχία δε σημαίνει ευτυχία και η ευτυχία δε σημαίνει επιτυχία! Μπορεί να είσαι επιτυχημένος και δυστυχής. Αυτές τις στιγμές πληρότητας τις έχω νιώσει και πάνω στη σκηνή και στην οικογένειά μου, πρώτα απ’ όλα! Είμαι με έναν άνθρωπο που θέλω να είμαι και λαχταρώ να γυρνάω σπίτι μου! Αν αυτό είναι ευτυχία, τότε ναι, είμαι ευτυχισμένη! Αλλά, δεν ξέρω τι είναι ευτυχία…
