H φιλοζωική ευαισθητοποίηση είναι εξίσου σημαντική και ιδιαίτερη με τη φιλανθρωπία και αποτελεί ένα δείγμα υψηλού πολιτισμού και ανθρωπιάς.
Ο Λάζαρος Καρανάσιος, ο αγαπητός και δραστήριος κτηνίατρος, μιλά στο Life Magazine, μας αναλύει τι σημαίνει για εκείνον η φιλοζωική δραστηριότητα και πως μπορούμε όλοι μας να κάνουμε καλύτερη τη ζωή για τους τετράποδους φίλους μας!
Συνέντευξη στην Κατερίνα Ποθητού
Όταν αποφασίσατε να ακολουθήσετε το επάγγελμα του κτηνίατρου, είχατε στο νου σας να επεκτείνετε τη δραστηριότητά σας και στο πεδίο της φιλοζωικής δράσης;
Ακόμα και να μην ακολουθούσα το επάγγελμα του κτηνίατρου και πάλι θα ήμουν ενεργό μέλος φιλοζωικών δράσεων. Πόσο μάλλον τώρα που μπορώ να βοηθήσω ακόμα πιο ουσιαστικά. Τα ανήμπορα, αδέσποτα ζώα είναι το κύριο μέλημά μου!
Ποια ήταν η πρώτη κίνηση φιλοζωικού χαρακτήρα που θυμάστε να κάνατε και γιατί σας έμεινε ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη;
Ένα από τα περιστατικά που πραγματικά δε θα μπορέσω να ξεχάσω συνέβη πριν από κάποια χρόνια. Το περιστατικό αυτό διαδραματίστηκε σε μια περιοχή της επαρχίας, μία κατοικία πλημμύρησε, οι ιδιοκτήτες του σπιτιού είχαν και μια σκυλίτσα η οποία μόλις είχε γεννήσει. Δυστυχώς τη μάνα δεν μπόρεσαν να τη σώσουν, αλλά σώθηκαν όλα τα νεογέννητα κουτάβια. Τη διακομιδή των κουταβιών στην Αθήνα την έκαναν φίλοι μου που ήταν μπροστά σε αυτό το τραγικό γεγονός. Ήμουν συγκλονισμένος και δεν ήξερα τι να κάνω. Έτσι κράτησα τα κουτάβια στο ιατρείο. Η αλήθεια είναι ότι τότε το ιατρείο μου ήταν νεοσύστατο και δεν ήμουν οργανωμένος στο να γνωρίζω φιλοζωικές οργανώσεις που θα μπορούσαν να με βοηθήσουν να ανταπεξέλθω σε μία τέτοια κατάσταση, οπότε το πέρασα όλο μόνος μου. Τα τάιζα με μπιμπερό, τα φρόντιζα, γινόντουσαν όλες οι απαραίτητες εξετάσεις τους και όταν πλέον ήταν σε θέση να δοθούν για υιοθεσία βρέθηκαν σπίτια για όλα. Είμαι υπερήφανος για την έκβαση αυτής της ιστορίας. Το γεγονός ότι αυτά τα κουτάβια βρέθηκαν σε οικογένειες που τους παρέχουν φροντίδα και άπλετη αγάπη, είναι η ανταμοιβή μου για τις δύσκολες μέρες που περάσαμε μαζί. Για την ιστορία, τα κουτάβια αυτά τα βλέπω ακόμα και τώρα. Είναι τρομερό συναίσθημα!
“Οι γονείς μαθαίνουν στα παιδιά το νόημα της αγάπης, της βοήθειας, της υπευθυνότητας, όσα δηλαδή χρειάζονται για να βοηθήσεις ένα συνάνθρωπο αλλά και ένα ζώο!”
Θεωρείτε πως οι πράξεις προσφοράς που έχουν αποδέκτες τα ζώα, θα πρέπει να γίνονται σε συνεννόηση με τους ειδικούς ή μπορεί ο καθένας να κινητοποιηθεί με τον τρόπο του;
Όλοι μπορούμε να βοηθάμε καθημερινά, προσφέροντας φρέσκο νερό ειδικά τους ζεστούς μήνες, λίγη ξηρά τροφή σε διάφορα σημεία της γειτονιάς μας και όχι μόνο, αλλά πολύ περισσότερο ο καθένας μεμονωμένα, αν και εφόσον μπορεί, να βοηθάει στις στειρώσεις των αδέσποτων ζώων της περιοχής του με προσωπική πρωτοβουλία. Σαφώς καλό θα ήταν να γίνονται συλλογικές πράξεις. Άλλωστε όσοι περισσότεροι μαζί βοηθούν, πάντα έχουμε ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Ένας θα μπορούσε να στειρώσει τις αδέσποτες γάτες που έρχονται στην πιλοτή του, κάποιος άλλος να κάνει το ίδιο για τη γειτονιά του. Η σύμπραξη όμως με φιλοζωικά σωματεία τα οποία γνωρίζουν καλύτερα πως μπορεί να γίνει η περισυλλογή και που υπάρχει περισσότερη ανάγκη, θα μπορούσε να αποφέρει καλύτερα αποτελέσματα.
Με ποιους τρόπους θα μπορούσαν κατά τη γνώμη σας οι γονείς να παρακινήσουν τα παιδιά τους να είναι πιο κοντά στα ζώα ώστε να τα σέβονται και να τα αγαπούν;
Οι γονείς μπορούν στα παιδιά τους από μικρή ηλικία να τους περνούν μηνύματα φιλοζωίας και αγάπης προς τα ζώα, ώστε να τους γίνεται έμφυτο, να είναι κάτι δεδομένο στην παιδική καθημερινότητά τους αλλά και όταν ενηλικιωθούν. Οι γονείς μαθαίνουν στα παιδιά το νόημα της αγάπης, της βοήθειας, της υπευθυνότητας, όσα δηλαδή χρειάζονται για να βοηθήσεις ένα συνάνθρωπο αλλά και ένα ζώο! Οι γονείς μπορούν να περάσουν πολλά μηνύματα με πολλούς τρόπους, και όταν τον πρώτο ρόλο τον έχει η φαντασία τότε γίνονται θαύματα με το πόσο γρήγορα συνειδητοποιούν τα παιδιά αυτό που θέλουμε να καταλάβουν. Ένας τρόπος είναι και τα βιβλία διότι συχνά ταυτίζονται με τους ήρωες τους, και επειδή σε μικρές ηλικίες τα παιδιά όλα τα ζουν έντονα, νομίζω ότι μηνύματα και διδάγματα μέσα από αυτά μένουν χαραγμένα για πάντα στο μυαλό τους.
Γνωρίζετε αν στο εξωτερικό γίνονται ανάλογες δράσεις;
Φυσικά! Στο εξωτερικό υπάρχουν σωματεία τα οποία είναι εξαιρετικά οργανωμένα με εκτενή δράση στην περίθαλψη ζώων, αλλά ακόμα περισσότερο βλέπουμε ότι έχουν δημιουργήσει προγράμματα στειρώσεων, εμβολιασμών και ηλεκτρονικών σημάνσεων έτσι ώστε να μην υπάρχουν αδέσποτα που δεν θα γνωρίζουν που βρίσκονται και τι κάνουν. Το θετικό είναι ότι έχει αναπτυχθεί αυτό το αίσθημα τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα και με χαροποιεί ιδιαίτερα αυτό.
“Φιλοζωία σημαίνει βοηθάω τα ανήμπορα, προσφέρω πραγματικά εκεί που υπάρχει ανάγκη. Στείρωση…αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να περάσουμε”
Είστε νέος, δραστήριος κι έχετε επιδείξει κατά καιρούς σημαντικές δράσεις. Θέλετε να μας αναφέρετε μερικές στις οποίες έχετε συμμετάσχει;
Δεν περιορίζομαι να βοηθάω μόνο τοπικά εδώ στο Δήμο μου με τα εκάστοτε αδέσποτα που προσκομίζονται στο ιατρείο μου. Χαίρομαι ιδιαίτερα που μπορώ και βοηθώ συλλόγους όπως τον ΣΠΑΖ και την οργάνωση SAVE A GREEK STRAY. Αποκορύφωμα στη καριέρα μου θα μπορούσα να πω ότι ήταν ένα ταξίδι στην Αφρική που κάναμε μαζί με μια πολύ καλή μου φίλη μου και πελάτισσα και στειρώσαμε ζώα τα οποία ήταν ημιδεσποζόμενα και ήταν αδύνατον στις συνθήκες στις οποίες ζούσαν να στειρωθούν, γεννούσαν ανεξέλεγκτα και ήταν κάτι που με χαροποίησε τρομερά.
Πέρασε ποτέ από το μυαλό σας να δημιουργήσετε μια δική σας μη κυβερνητική οργάνωση για την προστασία των ζώων;
Η αλήθεια είναι ότι ήταν πάντα το όνειρό μου, όπως άλλωστε καθενός που θέλει να ασχοληθεί μετα ζώα. Κάτι τέτοιο όμως απαιτεί πάρα πολύ χρόνο και εκτός από χρήματα απαιτεί συνάμα και προσωπική θυσία. Αυτό το όνειρο έχω καταφέρει σχετικά να το υλοποιήσω όντας ενεργό μέλος στο SAVE A GREEK STRAY, τη μη κυβερνητική οργάνωση της Εριέττας Κούρκουλου. Η οργάνωση πραγματικά δραστηριοποιείται ενεργά στην περίθαλψη χτυπημένων και ανήμπορων ζώων, αλλά και στη στείρωση πολλών αδέσποτων. Τελευταία δράση με το σωματείο αυτό έγινε στη Πάτρα, όπου μαζευτήκαμε συνάδελφοι πιστοποιημένοι και στειρώσαμε πάνωαπό 120 θηλυκά ζώα, τα εμβολιάσαμε και τα σηματοδοτήσαμε ηλεκτρονικά. Είμαι πολύ χαρούμενος που ήμουν μέρος αυτής της δράσης και φυσικά που αποτελώ μέλος αυτής της οργάνωσης. Θα ήθελα πραγματικά να συνεχίσουμε και να προσφέρω τη βοήθειά μου ανιδιοτελώς.
Διαβάστε τη συνέντευξη στο νέο LIFE MAGAZINE και αναζητήστε το σε εμπορικούς σταθμούς της πόλης!
Τι είναι η φιλοζωία για εσάς;
Η φιλοζωία για εμένα δεν είναι κάτι απλό. Δεν είναι απλά αγαπώ τα ζώα και βάζω που και που στο δρόμο λίγο ξηρά τροφή για να φάει ένα αδέσποτο. Φιλοζωία σημαίνει βοηθάω τα ανήμπορα, προσφέρω πραγματικά εκεί που υπάρχει ανάγκη. Στείρωση…αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να περάσουμε ώστε να σταματήσει πια αυτή η ανεξέλεγκτη αύξηση των αδέσποτων ζώων. Φανταστείτε ότι ένας θηλυκός σκύλος που μένει αστείρωτος, μπορεί να γεννήσει μέχρι και 16 κουταβάκια το χρόνο. Σε μόλις 6χρόνια οι απόγονοί του θα έχουν φτάσει τις 67.000.
Κρίνετε πως στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει βήματα για την αποτροπή της κακοποίησης των ζώων μέσω ποινικών και θεσμικών φορέων;
Πλέον στις μέρες μας τόσο με τα social media και γενικά με την τεχνολογία ξέρουμε πως μια φωτογραφία ή ένα κείμενο μπορεί σε δευτερόλεπτα να διαδοθεί σε πολλά άτομα. Το θετικό είναι ότι λόγω της σαφής και σοβαρής νομοθεσίας για τη κακοποίηση των ζώων, οι πολίτες είναι ολοένα και περισσότερο ευαισθητοποιημένοι, κατακραυγάζουν τις όποιες κακοποιήσεις των ζώων και την κακομεταχείριση, όπως για παράδειγμα η παραμονή ενός ζώου μόνιμα στο μπαλκόνι θεωρείται κακοποίηση, δεν είναι απαραίτητο κάποιος να το έχει χτυπήσει. Όλοι είμαστε ενωμένοι, προσπαθούμε πάντα να χρησιμοποιήσουμε τους νόμους με σύνεση, ώστε να προάγουμε τα δικαιώματα και την ευζωία των ζώων.
H φιλοζωική ευαισθητοποίηση είναι εξίσου σημαντική και ιδιαίτερη με τη φιλανθρωπία και αποτελεί ένα δείγμα υψηλού πολιτισμού και ανθρωπιάς.